எண்ணப்பதிகம்

அருளியவர்: மாணிக்கவாசகர்
தலம்: கோயில் (சிதம்பரம், தில்லை)
நாடு: சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

பாருரு வாய பிறப்பறவேண்டும் பத்திமை யும்பெற வேண்டும்சீருரு வாய சிவபெரு மானே செங் கமல மலர்போல்ஆருரு வாயஎன் னார முதேஉன் அடியவர் தொகை நடுவேஓருருவாய நின் திருவருள் காட்டி என்னையும் உய்யக்கொண் டருளே.

சொற்பிரிப்பு

பார் உரு ஆய பிறப்பு அற வேண்டும்; பத்திமையும் பெற வேண்டும்;சீர் உரு ஆய சிவபெருமானே, செம் கமல மலர் போல்ஆர் உரு ஆய என் ஆர் அமுதே, உன் அடியவர் தொகை நடுவேஓர் உரு ஆய நின் திருவருள் காட்டி, என்னையும் உய்யக் கொண்டருளே.

உரை

புகழே வடிவாய சிவபெருமானே! செந்தாமரைப்பூப் போன்ற அரிய செம்மேனியனே ! எனக்குக் கிடைத்தற்கரிய அமுதமானவனே! இந்நிலவுலகிலே உடம்பெடுப்பதாகிய பிறப்பு ஒழிய வேண்டும். அதற்குக் காரணமான அன்புடைமையைப் பெற வேண்டும். அவ்வன்பு என்றும் நீங்காமல் நிலவ உன் மெய்யடியார் கூட்டத்தின் நடுவே ஒப்பற்ற திருவடிவுடைய உன் திருவருள் காட்டி அடியேனையும் உய்திக்கு ஏற்றருள்வாயாக.

2

உரியேன் அல்லேன் உனக் கடிமை உன்னைப் பிரிந்திங் கொருபொழுதும்தரியேன் நாயேன் இன்னதென்று அறியேன் சங்கரா கருணையினாற்பெரியோன் ஒருவன் கண்டுகொள் என்றுன் பெய்கழல் அடிகாட்டிப்பிரியேன் என்றென் றருளிய அருளும் பொய்யோ எங்கள் பெருமானே.

சொற்பிரிப்பு

உரியேன் அல்லேன் உனக்கு அடிமை; உன்னைப் பிரிந்து இங்கு ஒரு பொழுதும்தரியேன்; நாயேன்: இன்னது என்று அறியேன்; சங்கரா ! கருணையினால்பெரியோன் ஒருவன், 'கண்டுகொள்' என்று, உன் பெய்கழல் அடி காட்டிப்'பிரியேன்' என்று என்று, அருளிய அருளும் பொய்யோ? எங்கள் பெருமானே !

உரை

சங்கரா! எங்கள் பெருமானே! நாயனைய யான் உனக்கு அடிமையாக இருத்தற்கு உரிய தகுதி உடையவன் அல்லன். ஆனால் உன்னை விட்டு நீங்கி ஒரு சிறிது நேரமும் தனியே இருத்தலை நான் பொறுக்க மாட்டேன். யான் இதன் காரணம் என்னவென்று அறிந்திலேன். குருநாதனாக எழுந்தருளிய பெரியோன் ஒருவன் என்மீது வைத்த இரக்கத்தால் தனது கழல் செறிந்த திருவடிகளைக் காட்டி, “அவற்றைப் பார்த்துக் கொள்" எனக் கட்டளையிட்டு உன்னைப் பிரிய மாட்டேன் என்று என்னிடம் கூறிப் போனது பொய்யாகி விடுமோ?

3

என்பே உருகநின் அருள்அளித்துன் இணைமலர் அடி காட்டிமுன்பே என்னை ஆண்டுகொண்டமுனிவா முனிவர் முழுமுதலேஇன்பே அருளி எனையுருக்கி உயிருண் கின்ற எம்மானேநண்பே யருளாய் என்னுயிர் நாதா நின்னருள் நாணாமே

சொற்பிரிப்பு

என்பே உருக, நின் அருள் அளித்து, உன் இணை மலர் அடி காட்டிமுன்பே என்னை ஆண்டு கொண்ட முனிவா, முனிவர் முழு முதலே,இன்பே அருளி, எனை உருக்கி, உயிர் உண்கின்ற எம்மானேநண்பே அருளாய் என் உயிர் நாதா! நின் அருள் நாணாமே.

உரை

எனது எலும்பும் உருகும்படியாக நின் திருவருளை மிக நல்கி, நின் தாமரையடிகள் இரண்டையும் எனக்குக் காட்டினாய். பக்குவம் வருமுன்னரே என்னை ஆட்கொண்டருளிய தவவடிவனே! துறவிகள் அனைவருக்கும் தலைவனே! பேரின்பத்தைக் கொடுத்தருளி என்னை உருகுவித்து எனது உயிர்ப் போதத்தைத் தொலைக்கின்ற எம் பெரியோனே ! எனது உயிர்க்கு உயிரானவனே! நண்பனே! நாணாமல் நின்னருளை அருள்வாயாக.

4

பத்தில னேனும் பணிந்தில னேனும்உன் உயர்ந்தபைங் கழல் காணப்பித்தில னேனும் பிதற்றில னேனும் பிறப்பறுப்பாய் எம்பெருமானேமுத்தனை யானே மணியனை யானே முதல்வ னேமுறை யோஎன்றுஎத்தனை யானும் யான்தொடர்ந் துன்னை இனிப்பிரிந் தாற்றேனே.

சொற்பிரிப்பு

பத்து இலன் ஏனும், பணிந்திலன் ஏனும், உன் உயர்ந்த பைம் கழல் காணப்பித்து இலன் ஏனும், பிதற்றிலன் ஏனும், பிறப்பு அறுப்பாய் ; எம்பெருமானே!முத்து அனையானே! மணி அனையானே! முதல்வனே! 'முறையோ' என்றுஎத்தனையானும் யான் தொடர்ந்து, உன்னை இனிப் பிரிந்து ஆற்றேனே.

உரை

எம்பிரானே! முத்துப் போன்றவனே! மாணிக்கத்தைப் போன்றவனே! தலைவனே ! முறையோவென்று எவ்வளவாயினும் நான் உன்னைப் பற்றித் தொடருவேன். இனிமேல் உன்னைப் பிரிந்திருக்கப் பொறுக்க இயலாதவன் ஆகின்றேன். ஆதலின் பற்று இல்லாதவன் ஆயினும், வணங்குதல் இல்லாதவன் ஆயினும் உனது மேலான பசுமையான கழலையணிந்த திருவடிகளைக் காண்பதற்கு விருப்பம் இல்லாதவன் ஆயினும், துதித்திலேனாயினும் என் பிறவியைப் போக்கி அருள்வாயாக.

5

காணும தொழிந்தேன் நின்திருப் பாதம் கண்டு கண் களிகூரப்பேணும தொழிந்தேன் பிதற்றும தொழிந்தேன் பின்னைஎம் பெருமானேதாணுவே அழிந்தேன் நின்னினைந் துருகுந் தன்மைஎன் புன்மைகளால்காணும தொழிந்தேன் நீயினி வரி னுங் காணவும் நாணுவனே.

சொற்பிரிப்பு

காணும் அது ஒழிந்தேன் நின் திருப் பாதம்; கண்டு கண் களி கூரப்பேணும் - அது ஒழிந்தேன்; பிதற்றும் அது ஒழிந்தேன்; பின்னை , எம்பெருமானே,தாணுவே, அழிந்தேன்; நின் நினைந்து உருகும் தன்மை, என் புன்மைகளால்,காணும் அது ஒழிந்தேன் நீ இனி வரினும் காணவும் நாணுவனே.

உரை

எம்பெருமானே! தாணுவே! (நிலையானவனே ! ) நின் திருவடிகளைக் காண்பதை விட்டு விட்டேன். அவற்றைக் கண்டு கண்கள் களிப்புமிக வணங்குவதையும் விட்டு விட்டேன். திருவடிகளைப் பற்றுவதால் ஆனந்தப் பரவசம் அடைந்து பிதற்றும் நிலையையும் அடையவில்லை. என் இழி தன்மையால் நின்னையே தியானித்து மனம் உருகும் இயல்பும் இல்லாதவன் ஆயினேன். ஆதலால் நான் அழிந்தே போயினேன். அதனால் நீ இனிமேல் என் முன் வந்தாலும் உன்னைக் காணவும் வெட்கப்படுவேன் .

6

பாற்றிரு நீற்றெம் பரமனைப் பரங்கரு ணையோடும் எதிர்ந்துதோற்றிமெய் யடியார்க் கருட்டுறை யளிக்குஞ் சோதியை நீதி யிலேன்போற்றியென் அமுதே என நினைந் தேத்திப் புகழ்ந்தழைத் தலறியென் னுள்ளேஆற்றுவனாக உடையவ னேஎனை ஆவஎன் றருளாயே.

சொற்பிரிப்பு

பால் திரு நீற்று எம் பரமனைப் பரம் கருணை யொடும் எதிர்ந்துதோற்றி, மெய் அடியார்க்கு அருள் துறை அளிக்கும் சோதியை; நீதி இலேன்போற்றி, என் அமுதே, என நினைந்து, ஏத்திப் புகழ்ந்து, அழைத்து அலறி, என் உள்ளேஆற்றுவன் ஆக; உடையவனே, எனை, 'ஆவ' என்று அருளாயே!

உரை

என்னை அடிமையாக உடையவனே! பால் போன்ற வெண்மையான திருநீற்றை அணிந்துள்ள எம் பரமனே! மேலான கருணை உள்ளத்தோடு தாமே எதிர்வந்து தோன்றி, மெய்யடியார்களுக்குத் திருவருளை அளிக்கும் சோதி வடிவான சிவபெருமானே! யான் அறநெறி இல்லாதவன். இருப்பினும் உன்னை என் அமுதம் போன்றவனே என தியானித்துத் துதித்துப் போற்றிப் புகழ்ந்து கூவி அழைத்து ஓவென்று அலறுகின்றேன். என் மனம் ஆறுதல் அடையும்படி அடியேனுக்கு ஐயோ என்று இரங்கி அருள் புரிவாயாக.