பிடித்த பத்து

தேவர்கள் அனைவருக்கும் அரசனே ! எல்லா இடங்களிலும், எல்லாப் பொருள்களிலும்  நீக்கமற நிறைந்துள்ள சிவயோக வடிவானவனே ! அழுக்காகிய மலமுடையவன் யான். மல கன்மங்கள்  என்னிடமிருந்து நீங்கவில்லை . அவ்வாறு பரிபாகப்படாத என்னிடத்தில், தானாகவே  பழுக்கும் கனிபோன்று என்முன் தோன்றி, என்னை மட்டுமன்றி என் குடிமுழுவதையும்  (அடியார்கள் கூட்டம்) ஆட்கொண்டவனே! ஆட்கொண்டது மட்டுமன்றி இவ்வுலக வாழ்வாகிய இன்ப துன்ப  வாழ்வு நீங்கவும், சிவஞான வாழ்வு வாழப்பெறவும் மருந்து போன்ற கருணையாளனே!  எல்லா நூல்களாலும் அநுபவத்தாலும் துணிந்து கூறப்பட்ட செம்பொருளே! சிறப்புக்கள்  பலவுமுடைய திருவடிகளை உடையவனே! நிலைத்த ஞானச்செல்வமே! நாங்கள் உய்யும் பொருட்டு  உன்னை உறுதியாகப் பற்றினேன். நீ இனி என்னை விட்டு எங்கே சென்று எழுந்து அருளுவாய்?

இடபத்தை நீங்காது வாகனமாக விரும்பி ஏற்றுக் கொண்ட வானவர் தலைவனே! தீவினை உடையேன் ஆகிய என் மெய்ப்பொருளே! புலால் நாற்றம் நீங்காத, முழுதும்  புழுவாலான கூட்டில் கிடந்து, முதிர்வெய்தி பாழாகி அடியேன் கீழ்மைப்படாவண்ணம்  என்னைத் தடுத்தாட்கொண்ட தெய்வமே! அருட்பெருங்கடலே! இடையறாமல் உன்னை  உறுதியுடன் பற்றினேன். நீ என்னை விட்டு எழுந்தருளிச் செல்வது எங்கே?

அடியேனுக்குத் தாயும் தந்தையும் ஆனவனே! கிடைத்தற்கு அரியதாயும், பிறவி நோய் அகற்றும் தன்மை உடையதாகவும் உள்ள மாணிக்கமணி போன்றவனே! அன்பெனும்  கடலில் விளைந்த கிடைத்தற்கரிய அமுதே ! நிலையில்லாதவற்றில் அறிவைப் பெருகச்  செய்து நேரத்தைப் பயன்படாது கழிக்கின்றேன். புழுப் பற்றி அலைகின்ற கீழ்மைக் குணம்  உடையவன் யான். அப்பேர்ப்பட்ட எனக்குப் பெருநன்மைக்கு ஏதுவாகிய சிவமாம்  தன்மையை அருளிய நிலைத்த செல்வமே ! சிவபெருமானே ! இப்பிறவியிலுன்னை  உறுதியாகப் பற்றிப் பிடித்தேன். இனி நீ என்னை விட்டு எங்கே எழுந்தருளுவாய்?

அருள் என்னும் ஒளியுடைச் சுடரே! கனிவுள்ள ஒப்பில்லாத கனியே !  பேராற்றலுடைய, செயற்கரிய தவம் செய்தவர்களுக்கு அரசே! மெய்ப்பொருளை விளக்கும் சிவஞானக் கலையே! உலகத்தாரின் புகழ்ச்சியைக் கடந்த அனுபவமே! யோகக் காட்சியில்  விளங்குகின்றவனே! தெளிவுற்ற இடத்து அடியாருள்ளத்தில் தங்கிய செல்வமானவனே ! சிவபெருமானே! அறியாமை நிறைந்த இவ்வுலகில் உன்னை உறுதியாகப் பிடித்துக்  கொண்டேன். இனி நீ எங்கெழுந்து செல்வது?

யாரும் தனக்கு நிகரில்லாத ஒருவனாய் உள்ளவனே! அடியேன் உள்ளத்து உள்ளே விளங்கும் அறிவொளியே ! உண்மை நிலையை உணராத, சிறப்பில்லாத எனக்கு உயர்நிலை கொடுத்த ஒப்பற்ற அன்பு வடிவே ! சொல்லுதற்கரிய செழுமையான சுடர் உருவே! செல்வமே! சிவபெருமானே! இளைத்த காலத்து உன்னை இறுகப்பற்றினேன்.  இனி நீ எங்கு எழுந்தருளுவது?

ஆதரவற்ற அடியேன் மனத்தைக் கோவிலாகக் கொண்டாய். என்னையும் ஆட்கொண்டு, எல்லையற்ற ஆனந்தம் அருளிப் பிறவியின் வேரையறுத்து, என் குடிமுழுதும்  ஆண்ட பிஞ்ஞகனே! பெரியதுக்கெல்லாம் பெரியதான எனது பொருளே ! திறந்த வெளியில்  யான் கண்ட காட்சிப் பொருளே! செல்வமே! சிவபெருமானே! இறுதிக்காலத்து உன்னை  இறுகப் பற்றினேன். இனி நீ எழுந்தருளுவது எங்கு ?

ஆணவ மலத்தின் ஆணிவேரை அழிக்கும் பழம் பொருளே! உன்னைப் பற்றும்  வண்ணம் அடியேனுக்கு அருள் வழங்கினாய். என்னால் செய்யப்படும் பூசைகளுக்கு  உவந்து, இடைவிடாது எழுந்தருளி, திருவடிக் காட்சியை அருளும் ஒளியுடைய விளக்கே ! செழுமையான சுடரே வடிவான மூர்த்தியே ! செல்வமே! சிவபெருமானே! ஈசனே!  உன்னை இறுகப் பற்றினேன். இனி நீ எழுந்தருளுவது எங்கே?

அப்பனே! தேவர்களாகவும் அவர்கள் வாழ்கின்ற உலகமாகவும் நின்ற முதல்வனே ! ஒரு சிறிதும் முடிவில்லாத திருவிளையாட்டுக்களை உடையவனே! (அல்லது ஞான வடிவோனே)  மெய்யன்பர்கள் இறுகப் பற்றிப்பிடித்த நிலையான செல்வமே ! சிவபெருமானே!  பேரன்பு கொண்டவனே (பித்தனே)! எல்லாவுயிர்களிடத்தும் இரண்டறக் கலந்து நின்று  அவைகளைத் தழைக்கச் செய்தும், அவற்றின் வேறானவனாய் நிற்கும் மாயம் உடையவனே!  உன்னை உறுதியாகப் பற்றினேன். நீ இனிமேல் எங்கே எழுந்தருளிச் செல்வது சொல் ?

குழந்தைக்குப் பசிக்கும் நேரத்தில், அது அழும் முன்னரே பசியறிந்து பால் ஊட்டுகின்ற தாயைக் காட்டிலும் நீ அன்பு மிக்கவன் ஆனாய். தாய் பீரம் பேணிப்  பாரந்தாங்கச் செய்வாள். அதாவது, வலிமையை உண்டாக்கி வீரத்தை வளர்ப்பாள். உடற்கொழுப்பால் உள் ஒளியாய அறிவை மழுங்கச் செய்வாள். இறைவனோ உடலை  உருக்கி உணர்வைப் பெருக்குகிறான். அழியாத ஆனந்தத்தை அளிக்கிறான். வற்றாத  சிவானந்தம் என்னும் தேனைப் பொழிந்தாய். அடியேனைக் காக்கும் பொருட்டுத் தாயைப்  போல நான்கு பக்கங்களிலும் என்னைப் பிரியாமல் என் பின்னாலேயே அங்குமிங்குமாக  ஓடித்திரிந்த செல்வமே! சிவபெருமானே! உன்னை யான் இடைவிடாது தொடர்ந்து  உறுதியாகப் பற்றினேன். இனி நீ எழுந்தருளுவது எங்கு?

இழிந்த புலால் நாற்றம் அடிக்கின்றது என் உடம்பு . அதில் உள்ள துளைகள்தோறும் நெகிழச்செய்தாய். அந்த என் உடம்பைப் பொன்னாலாகிய பெரிய கோயிலாகக்கருதி நீ எழுந்தருளினாய். என் எலும்பனைத்தையும் உருக்கி எளியனாக  எழுந்தருளி ஆட்கொண்ட முதல்வனே! குற்றமில்லாத மாணிக்கமே! பிறப்பு, இறப்பு , வாழ்வின் துன்பங்கள், அறியாமை என்பவற்றின் சார்புகள் யாவும் ஒழித்த ஒளி  வடிவானவனே! பேரின்பமானவனே! உன்னை உறுதியாகப் பற்றினேன்:  இனி நீ எங்கு எழுந்தருளுவாய்?