வாழாப்பத்து

பூமி முதல் ஆகாயம் வரையிலுமான எல்லாப் பூதங்களிலும் கலந்து விளங்கும்  எம்பெருமானே! உன்னைத் தவிர எனக்கு வேறு பற்றில்லை என்பதை நீ அறிவாய் .  புகழோடு விளங்குபவனே ! சிவலோக மன்னனே! என்னை ஆட்கொண்ட நீயே எனக்கு  அருளவில்லையானால், இக்குறையை நான் யார்க்கு எடுத்துச் சொல்வேன்? யாரிடம் நான்  நொந்து கொள்வேன்? கடல்சூழ்ந்து பரந்த இவ்வுலகில் என்னால் இனியும் வாழ இயலாது. (நீ அருளாவிடில் உனக்குத் தானே பழிவரும்? ஆதலால்) என்னை உன்னிடத்தில் 'வா' என்று அழைத்து அருள்புரிய வேண்டும்.

ஒன்றுக்கும் ஆகாத என்னை ஆட்கொண்ட இரத்தினமே! நான் உன்னைத் தவிர  வேறு எதனிடத்தும் பற்று இல்லாதவன். தேவர்களும் அறியாத தனிமுதல்வனே! தம்  அறிவால் அளவிட்டுணர முயன்ற அயன், அரி ஆகியோரின் அறிவின் எல்லையைத் தாண்டி, எல்லா உலகங்களையும் ஊடுருவி அவற்றுக்கும் அப்பால் நிற்கின்ற சிவந்த திருமேனிப்  பெருமானே ! சிவலோக நாதனே! திருப்பெருந்துறையில் வாழும் சிவபெருமானே! என்னை  ஆள்பவனே ! (நான் உன்னைவிட்டு விலகித் தூரத்தில் நின்றாலும், கருணையால்) நீ என்னை  'வா' என்று கூவி அழைத்து அருள் செய்வாயாக !

திருமால் பாடித் துதிக்கும் உன்னுடைய திருவடிகளே அல்லாமல் வேறு ஆதரவு  உடையவன் அல்லன் யான். சிவலோக மன்னனே ! நீயாகவே என்னைத் தேடி வந்து ஆட்கொண்டாய் . திருப்பெருந்துறையில் விளங்கும் சிவபெருமானே! நான் பிணங்குவதும்  உன்னோடுதான். மகிழ்வதும் உனைக் கண்டுதான். எனக்கு உறுதி அறிவிப்பது உன்  பொறுப்பு தான். வாட்டமடைந்த நான் இவ்வுலகில் வாழ மாட்டேன். உன்பால் வருக என்று அருள் செய்வாயாக !

கொடிய வாளினை உடைய அசுரர்களது திரிபுரத்தை விரைவில் எரித்தவனே! தில்லையில் வாழும் கூத்தப்பிரானே! சிவலோக மன்னனே ! திருப்பெருந்துறையில்  உறைகின்ற சிவபெருமானே ! முன்னொரு காலத்து, அயனும் அரியும் அடிமுடி தேடிய  போது விண், நிலம், பாதாளம் எனும் எல்லைகளை உடைய மூவுலகங்களையும் ஊடுருவிக்  கடந்து, முதலும் முடிவும் இல்லாதவாறு வளர்ந்தவனே! எனக்கு வேறு பற்று ஒன்றும்  இல்லை. இவ்வுலகில் நான் வாழமாட்டேன். 'வருக' என்று அருள்புரிவாயாக.

பண்களை ஒத்த மொழியுடைய உமாதேவியாரைப் பாகமாகக் கொண்டவனே !  நான் உன்னையன்றி வேறு ஆதரவில்லாதவன் . உறுதியாக என்னை ஆட்கொண்டாய்.  திருப்பெருந்துறை வாழ் சிவபெருமானே ! அந்தக்கரணம் என்று சொல்லப்படுவதும், எந்த  ஒரு பொருளையும் அறிவதற்கு உரிய ஆற்றல் கொண்ட மனத்தையும் (எண்ணத்தையும்)  பஞ்சேந்திரியங்களாகிய மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி ஆகிய இவைகளையும் நின்பால்  வைத்து விட்டேன். அதன்பின் எவ்வாறு நான் மண்ணுலகத்தில் வாழ முடியும் .  வாழ முடியாது. வாழ மாட்டேன். ஆதலால், உன்பால் ' வருக' என்று அருள் புரிவாயாக !

பஞ்சினும் மென்மையான திருவடிகள் கொண்ட உமாதேவியாரை ஒருபாகமாக உடையவனே! உன்னையன்றி எனக்கு வேறு துணையில்லை (என்னிடம் எத்துணையோ  குறைகளிருப்பினும் அவற்றைப் பொருட்படுத்தாது) நீ என்னைச் செம்மையாக  ஆட்கொண்டாய். சிவலோக மன்னனே! திருப்பெருந்துறையில் வாழும் சிவபெருமானே ! அவ்வாறு ஆட்கொண்டு நீ அளித்த கருணையை அறியாமையால் மறந்த வஞ்சகனாகிய நாய்  போன்றவனாகிய நான் அஞ்சுகின்றேன். இவ்வுலகில் வாழமாட்டேன். வருவாய் என்று  அழைத்து அருள்புரிவாயாக.

சூரியனின் ஒளிக்குக் காரணமாய் விளங்குகின்ற ஒளிவடிவானவனே ! (சூரிய ஒளி  கண் ஒளிக்கு ஆதாரம் ஆவதைப்போல, உன் திருவடியே எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம்  என்பதை உணர்ந்து உன்னைப் பற்றத் தெரியாத எனக்கு ) உன் திருவடிகளையன்றி வேறு  பற்று ஒன்றும் இல்லை. ஞானமே உயர்ந்த வடிவினையுடைய சிவலோக மன்னனே!  திருப்பெருந்துறையில் உறைகின்ற சிவபெருமானே! நான் உன் திருவருளையே எதிர்நோக்கி  வாழ வேண்டியவன். அவ்வாறு செய்யவில்லை. அதற்காக மனம் கசிந்து உருக வேண்டியவன் உருகவில்லை. அவ்வருளோடு கலந்து வாழக்கூடிய வகையறியாத  மயக்கம் உடையவன் நான். ஆதலால் இவ்வுலகில் இனி நான் வாழ மாட்டேன்.  (மயக்கம் உடையவனாயினும்) என்னை 'வருக' என்று அழைத்து அருள்புரிவாயாக!

பந்து போலும் உருண்ட விரல்களையுடைய உமையம்மை பாகனே! உன்னையன்றி  வேறு துணை இல்லாதவன் யான் ! செவ்விய அனல் போலும் திருமேனி உடையவனே!  சிவலோக மன்னனே ! திருப்பெருந்துறையுறை சிவபெருமானே! முடிவில்லா நித்தியனே ! பெறுதற்கரிய பொருளே! கிடைத்தற்கு அரிய சாவா மருந்தே! அடியேன் உய்யும் குருவாய்  வந்து ஆட்கொண்டவனே! இவ்வுலகில் யான் வாழ மாட்டேன்! வருக என்று அருள் புரிவாயாக !

பாவங்களை அழிப்பவனே ! தேவர்களுக்கும் தேவனே ! உன் திருவடியன்றி வேறு  ஆதரவில்லாதவன் யான் . சிவலோக மன்னனே ! திருப்பெருந்துறையில் உறையும்  பெருமானே ! அயன், மால் எனும் இருவரும் மேலும் கீழுமாய்ச் சென்று தேடும்படி மூவுலகும்      ஊடுருவி ஒளிப்பிழம்பாய் உயர்ந்து நின்றவனே ! யானைத் தோல் போர்த்தவனே ! இவ்வுலகில் யான் வாழ மாட்டேன். நீ என்னை வருக என அருள் செய்வாயாக !

குற்றங்கள் இல்லாத பழமையான புகழ் உடைய உமாதேவியைப் பாகமாகக்  கொண்டவனே! உன்னையன்றி வேறு ஆதரவில்லாதவன் யான். செழுமையான இளமதியை  அணிந்தவனே! சிவபுரத்தரசனே! திருப்பெருந்துறையுறை சிவனே! உன்னைத் தவிர வேறு  தேவர்களை வணங்குவேன் அல்லன்; வாழ்த்துவேன் அல்லன்; எனக்கு உதவி எனக்  கருதுவேன் அல்லன்; இதனை நீ அறிவாய்! காளையை வாகனமாகக் கொண்டவனே! இவ்வுலகில் நான் வாழ்ந்திருக்க மாட்டேன். உன்பால் வருக என அருள் புரிவாயாக !