கோயில் திருப்பதிகம்

தேனின் தெளிவு போன்ற தூய இனிமையானவனே ! சிவபெருமானே!  திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருக்கின்ற மங்கலப் பொருளான சிவனே! முடிவற்ற பதவிகள் எல்லாவற்றையும் கடந்த ஆனந்தமானவனே ! என்னுடைய அன்பு உருவமே ! என்னைப்  பகைத்து நின்று எனது அறிவை மயங்கச் செய்யும் கள்ள ஐம்புலன்களின் வாயில்களை  அடைத்தவனே ! அவ்வாற்றால் எனது உள்ளத்தில் அமுதம் ஊற்றெடுத்து நிற்க, ஆங்கே  தோன்றுகின்ற மேலான ஒளியே ! நீ உண்மையாக இருக்கும் விதத்தை நான் காணும்படி வந்து அருள் செய்வாயாக !

எல்லாப் பொருட்களுக்கும் முன்னர்த் தோன்றியவனே! உனக்குப் பின்னர் தோன்றிய அனைத்துப் பொருள்களிலும் இரண்டறக் கலந்து நிற்கும் மலமற்றவனே ! எல்லையில்லாத முதற்பொருளே! தெற்கே உள்ள திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருப்பவனே !  சிவபெருமானே ! சிறப்புடைய சிவலோக மன்னனே! உன்மீது செலுத்திய அன்பினால்  அடியேனின் உயிரும் உடலும் ஆனந்தமாய்க் கசிந்துருகும்படி எனக்குக் கிடைக்கத் தகுதியில்லாத இனிய பேரருளைத் தந்தாய். இத்தகைய பேருபகாரத்திற்கு அடியேன் உனக்குத் திரும்பச் செய்யக் கூடிய உதவி இல்லாதவனாய் இருக்கிறேன்.

அன்பர்களுக்கு மன்னனே! அடியேனுடைய தந்தையே! உயிரோடு கூடி நிற்கும்  உடம்பும், உடம்பிலுள்ள மயிர்க்கால்கள் தோறும் நெகிழ்ந்து உருகும்படி என் உள்ளத்தே எழுந்தருளி நின்று உருகுவித்தவனே! பொய்மையாகிய எனது அறியாமையைத் தொலைத்த  மெய்யொளியே! அலை மோதாது நிலையான அமுதமாகிய தெள்ளிய ஆனந்தக் கடலே !  திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருந்து அருளும் சிவபெருமானே! வாக்காலும் மனத்தாலும் அறிய முடியாதவனே! இவை இரண்டும் கலந்த சிவஞானத்தால் (பதி ஞானத்தால் மட்டும்) அறியக்கூடிய பேரறிவே ! நான் உன்னைப் புகழ்ந்து உரைக்கின்ற விதத்தை நீ எனக்கு அறிவுறுத்துவாயாக.

கலைஞானம் உடைய பெரிய முனிவர்களும், தேவர்களும் பிற பெரியோர்களும்  தமது உணர்வாலும் உணர்ச்சியாலும் உணர முடியாத பரம்பொருளே! ஒப்பில்லாதவனே!  அனைத்து உயிர்கட்கும் உயிராக உள்ளவனே! என் பிறவிப் பிணியை நீக்கி உய்விக்கின்ற மருந்து போன்றவனே ! செறிந்த இருளில் கிடந்து அலமருவோர்க்கு அங்கு இனிது  தோன்றிய ஒளி போன்றவனே ! இது உவமை ஆகு பெயர் . உண்மைப் பொருள் :  அறியாமையில் மூழ்கி இருந்த என் முன் நீ பொருக்கெனத் தோன்றி என்னை அறிவன்  ஆக்கினாய். திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருக்கின்ற சிவபெருமானே! முக்குணங்களின்  தொடர்பற்ற பேரானந்தமே! உன்னை அடைந்த எனக்கு இனிப் பெறக்கடவதாய் எஞ்சி நிற்கும் பொருள் யாது உளது? ஒன்றுமில்லை என்றவாறு.

யார்பாலும் எதையும் வேண்டாத பூரணப் பொருளே! குற்றமற்ற அருமருந்தே !  இறுதியிலாத சோதிப் பிழம்பே ! வேதங்களுமாகி, வேதங்களில் விளம்பப் பெறும்  பொருளுமாகி எழுந்தருளி வந்து அடியேன் மனத்தில் இடம் கொண்ட அரசே! அணையற்ற  வெள்ளம் போல என் மனப்புலத்தில் வந்து பாய்கின்ற, திருப்பெருந்துறையில் எழுந்தருளியுள்ள  சிவனே ! இறைவனே! நீ அடியேனுடைய தேகத்தைத் திருக்கோயிலாகக் கொண்டு இடம்  கொண்டாய் ! இனி யான் உன்னை யாது வேண்டி யாசிக்கக் கூடும்?

உன்னுடைய திருவருளை வேண்டி வேண்டி என் உள்ளம் உருகும் காலத்தே  அங்கு தோன்றுகின்ற ஒளியே! விண்ணவர் சிரத்தின் மீது விளங்குகின்ற சிவந்த தாமரை      மலர் போன்ற திருவடிகளை உடையவனே ! திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருக்கின்ற      சிவபெருமானே! எங்கும் பரவியுள்ள விண்ணும், நீர், நிலம், தீ, காற்று ஆகிய ஐம்பூதங்களும் ஆனாய். அவை அல்லாதவனும் ஆகி, அந்தந்தப் பூதங்களில் மறைந்து அருள் உருவம் ஆனவனே! இப்பொழுது உன்னைக் கண்ணாரக் கண்டு உள்ளத்திற் கொண்டு மகிழ்ந்தேன் .

இது பரம சித்தாந்தத்தை உள்ளடக்கிய மிகச்சிறந்த பாட்டு. இதையே திருவாசகத்தின் இருதயமான பாட்டு என்பர் அறிஞர். எனது ஆன்மா சிறிது சிறிதாகப்  பாசக்கூட்டங்களினின்றும் விடுபட்டுத் தேய்ந்து தேய்ந்து அணு வடிவில் முத்தி நிலையை அடைந்தது. அந்த நிலையில் பிறிதொரு பொருளை அறிதலும் இச்சித்தலும் , அனுபவித்தலும் இன்றி உலகையும் மறந்து என்னையும் மறந்து நிற்கின்றேன்.  திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருக்கின்ற சிவபெருமானே ! அந்நிலையில் உன்னையே  அனுபவித்து உனது திருவடி வியாபகத்துள் அடங்கி நிற்கின்றேன். எனக்கு அருளும் காலம்  எய்திய இந்நாளில் என்மீது கருணை கூர்ந்து காலையில் முளைத்து எழுந்து மேலே  செல்கின்ற கதிரவனைப் போன்று உனது பேரொளியை வீசி எனது அறியாமையாகிய  இருளை நீக்கி என் உள்ளத்துள் நின்றனை. இத்தன்மையால் உன்னையன்றிப் பிறிதொரு  பொருளும் மெய்ப்பொருளாகாது என்ற உண்மை ஞானத்தை நான் உணரப்பெற்றது உனது  திருவருள் வழியே அன்றிக் கருவிகளின் வழியாகவும் தற்போதத்தின் வழியாகவும் அல்ல  என்பதனையும் உணர்ந்தேன். அவ்வாறு அருளிய உனது பெருங்கருணையை என்னென்று புகழ்வேன். நீ இவ்வுலகப் பொருட்களுள் ஒன்றும் அல்லையாயினும், நீ இல்லாத பொருளே  இல்லை. ஆயினும் உன்னைக் காண்பவர் எவரேனும் உளரோ? இல்லை என்பதே ஆயிற்று.     

நிலவுலகமும் அதன்மேலே உள்ள வைகுந்தம் போன்ற பதங்கள் முதலியவையும் இவற்றை உள்ளடக்கிய பல்வேறு அண்டங்களுமாய்த் தோன்றி எங்கும் செறிந்து விளங்கும்  நிறைந்த பேரொளிச் செறிவே ! வெற்றிருள் மறைந்து ஊடுருவி நிற்கும் தீப்போன்றவனே ! நினைவுக்கு எட்டாத அழுக்கற்ற விழுப்பொருளே! நின்னுடைய திருவருள் வெள்ளச்சிறப்புப்      பொருந்திய மெய்யன்பர் திருவுள்ளத்து மேலோங்கி விளங்கும் பேரின்பத் தேனே !  திருப்பெருந்துறையில் திகழும் சிவபெருமானே! அடியேன்பால் பேரின்பம் பெருக்கும் பேரொளிப் பிழம்பே ! அடியேன் நின் திருவடியைச் சார்ந்தமையால் எளியோனுக்கு எவர்மாட்டும் உறவு, அயல் என்ற வேற்றுமை இல்லை.

ஒளிப் பிழம்பாய்த் தோன்றும் திருவுடையானே ! ஒப்பில்லா அருவத்திருமேனி  உடைய முழு முதல்வனே! சொல்லொண்ணாத முதல், நடு, இறுதியாய் நின்று இலங்கும்  விழுப்பொருளே! ஆருயிர்களின் பிறவித் தளையை ஒழிக்கின்ற பேரின்பப் பெருங்கடலே !  எத்தகைய தீமையும் இல்லாத எல்லாவகை நன்மையும் நிறைந்த திருவருள் மலையே !  திருப்பெருந்துறை சிவபெருமானே ! நீ சிவக்குரவனாய் எழுந்தருளி வந்து எனக்கு உன் திருவடியைத் தந்து அருளினை. அங்ஙனம் தந்தருளிய நீ எளியேனைக் கைவிட்டுப் போகின்ற வகை எங்ஙனம்? அதை எனக்குச் சொல்வாயாக .

எனது உள்ளத்தைக் கோயிலாகக் கொண்டு வீற்றிருந்து அருளிய எங்கள் தலைவனே ! திருப்பெருந்துறை உறை பெருமானே ! அடியேனுக்கு அனுபோகப் பொருளாக உன்னைத் தந்தாய் ! அதற்குப் பதிலாக நீ என்னை ஏற்றுக் கொண்டாய் !  அடியேன் முடிவில்லாப் பேரின்பம் பெற்றேன் . நீ என்னிடத்தில் பெற்றுக் கொண்டது யாது ?  எதுவுமில்லை. சங்கரா! நம் இருவருள் திறமையுடையவர் யார்? அப்பனே ! ஆண்டவனே !  எனது உடலைக் கோயிலாகக் கொண்டவனே ! இந்த அருட்செய்கைக்கு உனக்கு அளித்தற்குரிய பிரதி உபகாரம் எதுவுமில்லாதவனாய் யான் இருக்கிறேன் .