1
சீரார் பவளங்கால் முத்தங் கயிறாகஏராரும் பொற்பலகை ஏறி இனிதமர்ந்துநாரா யணன் அறியா நாண்மலர்த்தாள் நாயடியேற்குஊராகத் தந்தருளும் உத்தர கோசமங்கைஆரா அமுதின் அருள்தா ளிணைபாடிப்போரார் வேற்கண்மடவீர் பொன்னூசல் ஆடாமோ.
சொற்பிரிப்பு
சீர் ஆர் பவளம் கால், முத்தம் கயிறு ஆகஏர் ஆரும் பொன்-பலகை ஏறி, இனிது அமர்ந்துநாராயணன் அறியா நாள் மலர்த்தாள், நாய்-அடியேற்குஊர் ஆகத் தந்தருளும் உத்தரகோசமங்கைஆரா அமுதின் அருள்-தாள்-இணை பாடிப்போர் ஆர் வேல் கண் மடவீர் ! - பொன் ஊசல் ஆடாமோ !
உரை
போர் செய்தல் அமைந்த வேல் போன்ற கண்களை உடைய பெண்களே! சிறப்பு மிகுந்த பவளத் துண்டங்களைத் தூண்களாகவும் முத்து வடங்களைக் கயிறாகவும் உடைய அழகான பொன்னாலாகிய ஊஞ்சல் பலகையில் ஏறி அமர்வோம். திருமாலால் அறியவொண்ணாத, அன்று அலர்ந்த தாமரை மலரை ஒத்த திருவடி நிழலை நாய் போலும் அடியேனுக்கு இறைவன் இருப்பிடமாக அளித்தார். உத்தர கோச மங்கையில் உறையும் அந்தத் தெவிட்டாத அமுதத்தின் அருளுருவாக விளங்கும் இரு பொன்னடிகளையும் புகழ்ந்து பாடிப் பொன்னூசல் ஆடுவோமாக !