திருமுறை 8 · 8.011 · 20

திருத்தெள்ளேணம்

அருளியவர்
மாணிக்கவாசகர்
தலம்
கோயில் (சிதம்பரம், தில்லை)
நாடு
சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

திருமாலும் பன்றியாய்ச் சென்றுணராத் திருவடியைஉருநாம் அறியவோர் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்டான்ஒருநாமம் ஓருருவம் ஒன்றுமில்லாற் காயிரந்திருநாமம் பாடிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
திருமாலும் பன்றியாய்ச் சென்று உணராத் திருவடியைஉரு நாம் அறிய, ஓர் அந்தணன் ஆய், ஆண்டுகொண்டான்;ஒரு நாமம், ஓர் உருவம், ஒன்றும் இல்லாற்கு, ஆயிரம்திருநாமம் பாடி, நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ!
உரை

திருமால் பன்றி வடிவெடுத்து நிலத்தைப் பிளந்து போய் அறிய முடியாதன  சிவபெருமானுடைய திருப்பாதங்கள் . அத்தகைய சிறப்புமிக்க வடிவத்தை நாம்  அறியும்படியாக, ஒரு வேதியனாக வந்து, ஆட்கொண்டருளியவன் அவன். ஒரு பெயரும்  ஒரு வடிவும் இல்லாத அவனுக்கு ஆயிரம் திருப்பெயர் ஓதிப்பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக!

2

திருவார் பெருந்துறை மேயபிரான் என்பிறவிக்கருவேர் அறுத்தபின் யாவரையுங் கண்டதில்லைஅருவாய் உருவமும் ஆயபிரான் அவன்மருவும்திருவாரூர் பாடிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
திரு ஆர் பெருந்துறை மேய பிரான் என் பிறவிக்கரு வேர் அறுத்தபின், யாவரையும் கண்டது இல்லை ;அரு ஆய், உருவமும்-ஆய பிரான், அவன் மருவும்திருவாரூர் பாடி, நாம் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

மேன்மை பொருந்திய திருப்பெருந்துறையில் வீற்றிருந்த சிவபெருமான் என் பிறப்பின் மூலத்தை வேரோடு தொலைத்தான். அதன் பிறகு பிற ஒருவரையும் பொருளாக நான் பார்த்ததில்லை. உள்ளத்துள் அருவாயும், புறத்தே உருவாயும் நின்று அருள் செய்த பெருமான் உறையும் திருவாரூர்ச் சிறப்பைப் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

3

அரிக்கும் பிரமற்கும் அல்லாத தேவர்கட்கும்தெரிக்கும் படித்தன்றி நின்றசிவம் வந்துநம்மைஉருக்கும் பணிகொள்ளும் என்பதுகேட்டுலகமெல்லாம்சிரிக்குந் திறம்பாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
அரிக்கும், பிரமற்கும், அல்லாத தேவர் கட்கும்தெரிக்கும் படித்து அன்றி நின்ற சிவம், வந்து, நம்மைஉருக்கும், பணிகொள்ளும், என்பது கேட்டு, உலகம் எல்லாம்சிரிக்கும் திறம் பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

திருமாலுக்கும், அயனுக்கும், பிற தேவர்களுக்கும் அரிய பொருளாய் மேற்பட்டு  நின்றான் முழுமுதற் கடவுள். அத்தகைய சிவபெருமான் தானே எழுந்தருளி வந்து எமது  உள்ளத்தை உருகுவித்து, தொண்டு செய்யும்படி ஆட்கொண்டனன். இந்தச் செய்தியைக் கேட்டு உலகினரெல்லாம் (வியப்பால்) நகையாடும் வகையை நாம் விளையாட்டாகப் பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

4

அவமாய தேவர் அவகதியில் அழுந்தாமேபவமாயங் காத்தென்னை ஆண்டுகொண்ட பரஞ்சோதிநவமாய செஞ்சுடர் நல்குதலும் நாம்ஒழிந்துசிவமான வாபாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
அவம் ஆய தேவர் அவ கதியில் அழுந்தாமேபவ மாயம் காத்து, என்னை ஆண்டுகொண்ட பரஞ்சோதிநவம் ஆய செஞ்சுடர் நல்குதலும், நாம் ஒழிந்துசிவம் ஆனவா பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

பயனற்ற விண்ணவர்களைப் பாராட்டி அவர்கள் பாவநெறிகளில் சென்று  அழுந்தாவண்ணம் என்னைக் காத்தவன் நம்பெருமானாகிய சிவபெருமான். அவன் என்னைக் காப்பாற்றி ஆட்கொண்டருளிய மேலான ஒளியுருவுடையவன். புதுமையான, செவ்விய நல்ல அறிவை (சிவஞானத்தை) நமக்குக் கொடுத்தான் ! உடனேயே நமது தற்போதம் நீங்கி, சிவமாம் தன்மை எய்தினோம் . இத்தன்மைகளைப் பாடி, நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

5

அருமந்த தேவர் அயன்திருமாற் கரியசிவம்உருவந்து பூதலத்தோர் உகப்பெய்தக் கொண்டருளிக்கருவெந்து வீழக் கடைக்கணித்தென் உளம்புகுந்ததிருவந்த வாபாடிக் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
அருமந்த தேவர், அயன், திருமாற்கு, அரிய சிவம்உருவந்து, பூதலத்தோர் உகப்பு எய்தக் கொண்டருளிக்கரு வெந்து வீழக் கடைக்கணித்து, என் உளம் புகுந்ததிரு வந்தவா பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

திருமால், பிரமன் என்னும் அருமையாகிய தேவர்களுக்குக் கூட அறிவதற்கு  அரியவன் சிவபெருமான். அவன் ஞானாசாரியனாகத் திரு உருக் கொண்டு வந்து இந்நிலவுலகினர் வியப்பு அடையும்படி என்னை ஆட்கொண்டருளினான். எனது பிறவிக்  காடு ஞானத்தீயால் எரிந்தொழியும்படி திருக்கடைக் கண்ணால் பார்த்து அருளினான். அவன் எனது நெஞ்சிற் புகுந்தமையால் பேரின்பச் செல்வம் அடையப் பெற்றேன். இந்தத் தன்மைகள் யாவற்றையும் நாம் பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

6

அரையாடு நாகம் அசைத்தபிரான் அவனியின்மேல்வரையாடு மங்கைதன் பங்கொடும்வந் தாண்டதிறம்உரையாட உள்ளொளியாட ஒண்மாமலர்க் கண்களில்நீர்த்திரையாடு மாபாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
அரை ஆடு நாகம் அசைத்த பிரான், அவனியின்மேல்வரை ஆடு மங்கை - தன் பங்கொடும், வந்து, ஆண்டதிறம்உரை ஆட உள் ஒளி ஆட, ஒள்-மா-மலர்க் கண்களில் நீர்த்திரை ஆடுமா பாடித் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

எம்பெருமானாகிய சிவபெருமான் தனது இடுப்பில் ஆடுகின்ற பாம்பை கச்சையாகக் கட்டிக்கொண்டு விளங்குகின்றான். மலையில் விளையாடி வளர்ந்த உலக மாதாவாகிய பார்வதி தேவியைத் தனது உடம்பில் இடப்பாகத்தில் கொண்டு பூமியில் இறங்கி வந்து எம்மை ஆட்கொண்டு அருளினான். அவனுடைய இத்தன்மையான பேரருளை எண்ணும் பொழுது உள்ளத்தில் பேரொளி வீசப்பட்டு அறிவு விளக்கம்  பெறுகின்றது. ஒளி வீசுகின்ற மலர் போன்ற உங்கள் நீண்ட கண்களிலிருந்தும் இன்பக் கண்ணீர் அலை போல் ததும்புகின்றன. அந்த நிலையில் பாடும் பொழுது உங்கள்  சொற்கள் தடுமாறுகின்றன. அவ்வாறு பாடிக்கொண்டு நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

7

ஆவா அரி அயன்இந்திரன் வானோர்க் கரியசிவன்வாவாவென் றென்னையும் பூதலத்தேவலித் தாண்டு கொண்டான்பூவார் அடிச்சுவ டென்தலைமேற் பொறித்தலுமேதேவான வாபாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
ஆ ! ஆ ! அரி, அயன், இந்திரன், வானோர்க்கு அரிய சிவன்'வா,வா' என்று என்னையும் பூதலத்தே வலித்து ஆண்டுகொண்டான்;பூஆர் அடிச் சுவடு என் தலைமேல் பொறித்தலுமேதே ஆனவா பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

திருமால், பிரமன், இந்திரன் ஏனைத் தேவர்களாகிய விண்ணவர் யாவருக்கும் அடைதற்கரிய முழுமுதற்பொருள் சிவபெருமான். எனக்கு ஐயோவென இரங்கி, நிலவுலகில்  வலிய வந்து, ஒன்றுக்கும் பற்றாத என்னை வாவென அழைத்து ஆட்கொண்டருளினான்.  தனது மலர் போன்ற திருவடி அடையாளங்களை எனது தலைமேற் பதிவித்த அளவிலே, யான் தெய்வத்தன்மையடைந்த திறத்தைப்பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக!

8

கறங்கோலை போல்வதோர் காயப்பிறப்போ டிறப்பென்னும்அறம்பாவ மென்றிரண்டச் சந்தவிர்த்தென்னை ஆண்டுகொண்டான்மறந்தேயுந் தன்கழல்நான் மறவாவண்ணம் நல்கிய அத்திறம்பாடல் பாடிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
கறங்கு ஓலை போல்வது ஓர் காயப் பிறப்போடு இறப்பு என்னும்அறம், பாவம், என்று இரண்டு அச்சம் தவிர்த்து, என்னை ஆண்டுகொண்டான்மறந்தேயும் தன் கழல் நான் மறவா வண்ணம் நல்கிய, அத்திறம் பாடல் பாடி, நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

சுழலுகின்ற ஓலைக்காற்றாடி போன்ற, உடம்பின் சார்பான பிறப்பு இறப்புக்குக் காரணமான, நல்வினை தீவினையென்னும் இரண்டின் பயத்தையும் இறைவன் நீக்கி உதவினான். என்னை ஆட்கொண்டருளிய பெருமான்தன்னை நான் மறந்தாலும் அவன் திருவடியை நான் மறவாதபடி அதனை என் சிரமேற் பொறித்து அருள்புரிந்தான். அந்தச்  சிறப்பினைப் பாடல்களால் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

9

கல்நா ருரித்தென்ன என்னையுந்தன் கருணையினால்பொன்னார் கழல்பணித் தாண்டபிரான் புகழ்பாடிமின்னேர் நுடங்கிடைச் செந்துவர்வாய் வெண்ணகையீர்தென்னா தென்னாவென்று தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
கல் நார் உரித்து என்ன, என்னையும் தன் கருணையினால்பொன்-ஆர் கழல் பணித்து, ஆண்ட பிரான் புகழ் பாடிமின் நேர் நுடங்கு இடைச், செம்-துவர் வாய், வெள் நகையீர் !'தென்னா, தென்னா' என்று- தெள்ளேணம் கொட்டாமோ!
உரை

மின்னலைப் போல வளைந்த இடையும், சிவந்த பவள வாயும், வெள்ளிய பல்லும் உடைய தோழிமாரே! கல்லில் நார் உரித்தாற்போல பக்குவமற்ற என்னையும் தன்  பெருங்கருணையினால், தனது பொன்போலும் அருமையான திருவடிகளைப் பணிவித்து ஆட்கொண்டான், எம்பெருமானாகிய சிவபெருமான். அப்பெருமானது பெருமையைத்  தென்னா தென்னாவென்று இசையொலியுடன் பாடித் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக!

10

கனவேயுந் தேவர்கள் காண்பரிய கனைகழலோன்புனவே யனவளைத் தோளியோடும் புகுந்தருளிநனவே எனைப்பிடித்தாட் கொண்டவா நயந்துநெஞ்சம்சினவேற்கண்நீர் மல்கத் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
கனவேயும் தேவர்கள் காண்பு அரிய கனை கழலோன்புன-வேய் அன வளைத் தோளியொடும் புகுந்தருளிநனவே எனைப் பிடித்து, ஆட்கொண்டவா நயந்து, நெஞ்சம்சின வேல் கண் நீர் மல்கத் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

எங்கள் பெருமானாகிய சிவனது திருப்பாதங்கள், வானவர்கள் தங்கள் கனவிலும்  காணமுடியாத ஒன்று. அத்திருவடிகளில் ஒலிக்கின்ற சிலம்புகள் அணியப் பெற்றுள்ளன.  எங்கள் அன்னை உமாதேவியின் தோள்கள் எழிலும், ஒளியும், நயப்பும் உடையன. வளையல்கள் அவளுடைய திருக்கரங்களை அலங்கரிக்கின்றன, அவளோடு எம்பெருமான் இந்த நிலவுலகத்திற்கு வந்து, நான் நனவு நிலையில் இருக்கும் பொழுதே என்னை வலிந்து ஆட்கொண்டு அருள் செய்தான். அவ்வாறு ஆட்கொண்ட அவனது கருணைத்திறத்தை எண்ணும் பொழுது கூரிய வேல் போன்ற நம் கண்களில் இன்பக் கண்ணீர் பெருகுகின்றது.  அந்த இன்ப நிலையில் நாம் தெள்ளேணம் கொட்டி ஆடுவோமாக !

11

கயல்மாண்ட கண்ணிதன் பங்கன்எனைக்கலந் தாண்டலுமேஅயல்மாண்ட ருவினைச் சுற்றமுமாண்ட வனியின்மேல்மயல்மாண்டு மற்றுள்ள வாசகமாண் டென்னுடையசெயல்மாண்ட வாபாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
கயல் மாண்ட கண்ணி-தன் பங்கன் எனைக் கலந்து ஆண்டலுமேஅயல் மாண்டு, அருவினைச் சுற்றமும் மாண்டு, அவனியின் மேல்மயல் மாண்டு, மற்று உள்ள வாசகம் மாண்டு, என்னுடையசெயல் மாண்டவா பாடித் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

கயல் மீன் தன்மை மிக்க கண்ணையுடைய உமையம்மை பாகனாகிய சிவபெருமான் அத்துவிதமாய் என்னறிவிற் பொருந்தினான். என்னை ஆண்டருளியவுடன் நிலவுலகில் பக்கத்தார்பால் பற்றொழிந்தது. கடத்தற்கரிய வினையால் வரும் சுற்றத்தார்  உறவும் ஒழிந்தது. நெஞ்சின் கண் உள்ள மயக்கமும், எஞ்சியுள்ள சொல்லின் செயலும்  ஒழிந்தன. காயத்தின் செய்கையும் தீர்ந்து போன விதத்தைப் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

12

முத்திக் குழன்று முனிவர்குழாம் நனிவாடஅத்திக் கருளி அடியேனை ஆண்டுகொண்டுபத்திக் கடலுட் பதித்த பரஞ்சோதிதித்திக்கு மாபாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
முத்திக்கு உழன்று முனிவர் குழாம் நனி வாடஅத்திக்கு அருளி; அடியேனை ஆண்டு கொண்டுபத்திக் கடலுள் பதித்த பரஞ்சோதிதித்திக்குமா பாடித் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

தவம் செய்யும் முனிவர் கூட்டம் வீடுபேறு அடைதற்பொருட்டு மிகவும் வாடிக் கொண்டிருக்கும் போது அவர்களுக்கு அருள் செய்யாமல் யானைக்கு அருள் செய்தான்  சிவபெருமான். அடியேனையும் ஆட்கொண்டு அருளினான். மேலான ஒளி உருவமான அவன் என்னை அன்புக்கடலுள் பதியும்படிச் செய்தான். இவ்வாறு இன்பம் கொண்ட வகையைப் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

13

பார்பாடும் பாதாளர் பாடும்விண்ணோர் தம்பாடும்ஆர்பாடுஞ் சாரா வகையருளி ஆண்டுகொண்டநேர்பாடல் பாடி நினைப்பரிய தனிப்பெரியோன்சீர்பாடல் பாடிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
பார் பாடும், பாதாளர் பாடும், விண்ணோர் - தம் பாடும்ஆர் பாடும், சாரா வகை அருளி, ஆண்டு கொண்டநேர் பாடல் பாடி, நினைப்பு-அரிய தனிப் பெரியோன்சீர் பாடல் பாடி, நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

நிலவுலகம், மேலுலகம், கீழுலகம், வேறு எவ்வுலகத்தாரிடத்தும் யான் சென்று பிறவாமல் காத்து என்னை ஆட்கொண்டு அருளினான் சிவபெருமான். அவனுடைய நேர்மையைப் புகழும் பாடலைப் பாடுவோம். எண்ணத்திற்கெட்டாத ஒப்பற்ற பெருந்தகையானாகிய பெருமானது புகழையும் நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

14

மாலே பிரமனே மற்றொழிந்த தேவர்களேநூலே நுழைவரியான் நுண்ணியனாய் வந்தடியேன்பாலே புகுந்து பரிந்துருக்கும் பாவகத்தால்சேலேர்கண் நீர்மல்கத் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
மாலே பிரமனே, மற்று ஒழிந்த தேவர்களேநூலே, நுழைவு அரியான் நுண்ணியன் ஆய் வந்து, அடியேன்பாலே புகுந்து, பரிந்து உருக்கும் பாவகத்தால்சேல்-ஏர்-கண் நீர் மல்கத் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

அரியும், அயனும், ஏனைத் தேவர்களும், மறை முதலிய அறிவு நூல்களும்  புகுந்தறிய முடியாத அளவுக்கு நுட்பம் உடையவன் எம்பெருமானாகிய சிவபெருமான். அவன் என்னிடத்தே எழுந்தருளி என்னிடம் போந்தான். எனக்கு இரங்கி, என்னுள்ளத்தை உருகுவித்தான். அவ்வாறு உருகப்பண்ணிய இயல்பினைப் பாடி சேல்மீன் போல் அழகிய  நம் கண்களில் நீர் பெருகும்படி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

15

உருகிப் பெருகி உளங்குளிர முகந்துகொண்டுபருகற் கினிய பரங்கருணைத் தடங்கடலைமருவித் திகழ்தென்னன் வார்கழலே நினைந்தடியோம்திருவைப் பரவிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
உருகிப் பெருகி, உளம் குளிர முகந்து கொண்டுபருகற்கு இனிய பரம் கருணைத் தடம் கடலைமருவித் திகழ் தென்னன் வார் கழலே நினைந்து, அடியோம்திருவைப் பரவி, நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

குடிப்பதற்கு இனிமை பயக்கும் மேலான சிவபெருமானது அருட்பெருங்கடலை அடைந்து அதன் கண்ணுள்ள அருள் அமுதமாகிய நீரை அருந்துவோம். அவ்வாறு அருந்தியவுடன் நமது உள்ளம் உருகிற்று. உடல் பூரித்தது. நெஞ்சம் குளிர்ந்தது. தென்னாட்டுத் தலைவனாகிய அவனது அழகு பொருந்திய நீண்ட கழல்களை உள்ளத்தில் எண்ணுவோம். அவனது அடியவர்களாகிய நமக்குச் செல்வம் போன்று விளங்கும் அவனைத் துதித்துக் கொண்டு நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

16

புத்தன் புரந்தராதியர் அயன்மால் போற்றிசெயும்பித்தன் பெருந்துறை மேயபிரான் பிறப்பறுத்தஅத்தன் அணிதில்லை அம்பலவன் அருட்கழல்கள்சித்தம் புகுந்தவா தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
புத்தன்; புரந்தர-ஆதி அயன் மால் போற்றி செயும்பித்தன்; பெருந்துறை மேய பிரான்; பிறப்பு அறுத்தஅத்தன்; அணி தில்லை அம்பலவன்; அருள் கழல்கள்சித்தம் புகுந்தவா- தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

பேரின்பத்தைத் தரக்கூடியவனாகிய சிவபெருமான் இந்திரன், பிரமன், திருமால்      முதலிய தேவர்களால் போற்றி வணங்கக் கூடிய புதுமையானவன். அவன் அடியார்க்கு அன்பன். திருப்பெருந்துறையில் வீற்றருளிய மன்னன்; பிறவியைத் தொலைத்த அப்பன்; அழகிய தில்லைத் திருச்சபையில் ஆடுகின்றவன். அவனது திருவருட் பாதங்கள் எமதுள்ளத்திற் புகுந்த விதத்தைப் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

17

உவலைச் சமயங்கள் ஒவ்வாத சாத்திரமாம்சவலைக் கடலுளனாய்க் கிடந்து தடுமாறும்கவலைக் கெடுத்துக் கழலிணைகள் தந்தருளும்செயலைப் பரவிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
உவலைச் சமயங்கள், ஒவ்வாத சாத்திரம் ஆம்சவலைக் கடல் உளனாய்க் கிடந்து, தடுமாறும்கவலைக் கெடுத்துக், கழல் இணைகள் தந்தருளும்செயலைப் பரவி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

பொய்ச்சமயங்களும் , பொருத்தமில்லாத நூல்களும் ஆகிய கடலில் விழுந்து தடுமாறிக் கொண்டிருந்த என் துன்பத்தை எம்பெருமானாகிய பெருமான், தனது இரண்டு  திருவடிகளையும் எனக்குக் காட்டி, என் சிரமேற் பொறித்து, என் துன்பத்தை ஒழித்தான். அவனது இந்தத் திருவருட்செயலை வாழ்த்தி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

18

வான்கெட்டு மாருதம் மாய்ந்தழல்நீர் மண்கெடினும்தான்கெட்ட லின்றிச் சலிப்பறியாத் தன்மையனுக்குஊன்கெட் டுயிர்கெட்டுணர்வுகெட்டென் உள்ளமும்போய்நான்கெட்ட வாபாடித் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
வான் கெட்டு, மாருதம் மாய்ந்து, அழல், நீர், மண், கெடினும்தான் கெட்டல் இன்றிச், சலிப்பு அறியாத் தன்மையனுக்குஊன் கெட்டு, உயிர் கெட்டு, உணர்வு கெட்டு. என் உள்ளமும் போய்நான் கெட்டவா பாடித் - தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

ஆகாயம், காற்று, நெருப்பு, நீர், மண் ஆகிய பஞ்சபூதங்கள் அனைத்தும் அழிந்த காலத்தும் தான் ஒடுங்குதலின்றி அசைவிலா இயல்புடையவன் எம் பெருமானாகிய சிவன். அவன் பொருட்டு என் உடலும், ஆவியும், சுட்டறிவும், அகக் கரணங்களும், தற்போதமும் ஒழிந்தன. இவ்வாறு என்னை மாற்றி அமைத்த அவனது தன்மையினைப் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

19

விண்ணோர் முழுமுதல் பாதாளத் தார்வித்துமண்ணோர் மருந்தயன் மாலுடைய வைப்படியோம்கண்ணார வந்துநின்றான் கருணைக் கழல்பாடித்தென்னாதென்னாவென்று தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
விண்ணோர் முழுமுதல்; பாதாளத்தார் வித்து ;மண்ணோர் மருந்து; அயன், மால், உடைய வைப்பு: அடியோம்கண்-ஆர, வந்து நின்றான்; கருணைக் கழல் பாடித்'தென்னா, தென்னா' என்று தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

வானவர்க்கு முழுமுதற் தன்மையானவன் எம்பெருமானாகிய சிவன். அவன் கீழுலகினர்க்கு அடிப்படை மூலம் ஆவான். மண்ணுலகினர்க்கு அமுதமாய் விளங்குபவன்.  நான்முகன், திருமாலுக்குத் தேடி வைத்த நிதி போலுமாய் விளங்குபவன். அடியவர்களாகிய  நாம் கண்ணாரக் காணுமாறு ஆசானாய் எழுந்தருளி வந்தான். அன்னானின் அருட் பாதங்களைத் தென்னா தென்னா என்று பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !

20

குலம்பாடிக் கொக்கிற கும்பாடிக் கோல் வளையாள்நலம்பாடி நஞ்சுண்ட வாபாடி நாள்தோறும்அலம்பார் புனல்தில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்றசிலம்பாடல் பாடிநாம் தெள்ளேணங் கொட்டாமோ.
சொற்பிரிப்பு
குலம் பாடிக், கொக்கு-இறகும் பாடிக் கோல் வளையாள்நலம் பாடி, நஞ்சு உண்டவா பாடி, நாள் தோறும்அலம்பு ஆர் புனல் தில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்றசிலம்பு ஆடல் பாடி, நாம் தெள்ளேணம் கொட்டாமோ !
உரை

நாம் ஒவ்வொரு நாளும், இறைவன் திருவடிவங்களுக்குரிய வேடர்குலம் முதலிய குலத்தையும், அவன் சூடிய கொக்கிறகையும் புகழ்ந்து பாடுவோம். சங்கு வளையல் அணிந்த  உமையம்மையின் நன்மைகளைப் பாடுவோம். இறைவன் தேவர்களை உய்விப்பதற்காகத்  தான் விடத்தை உண்ட விதத்தைப் பாடுவோம். நீர்நிறைந்து அசையும் குளங்களையுடைய தில்லைச் சபையிலே கூத்தியற்றும் இறைவனது கழல் அசைதலையும் பாடி நாம் தெள்ளேணம் கொட்டுவோமாக !