8.004 போற்றித் திருவகவல்

1

நான்முகன் முதலா வானவர் தொழுது எழஈர் அடியாலே மூவுலகு அளந்துநால் திசை முனிவரும் ஐம்புலன் மலரப்போற்றி செய் கதிர்முடித் திருநெடுமால் அன்றுஅடிமுடி அறியும் ஆதரவு அதனில்கடும் முரண் ஏனம் ஆகிமுன் கலந்துஏழ்தலம் உருவ இடந்து பின் எய்த்துஊழி முதல்வ சயசய என்றுவழுத்தியும் காணா மலர்அடி இணைகள்வழுத்துதற்கு எளிதாய் வார் கடல் உலகினில் 10யானை முதலா எறும்பு ஈறாயஊனம் இல் யோனியின் உள்வினை பிழைத்தும்மானுடப் பிறப்பினுள் மாதா உதரத்துஈனம் இல் கிருமிச் செருவினில் பிழைத்தும்ஒரு மதித் தான்றியின் இருமையில் பிழைத்தும்இருமதி விளைவின் ஒருமையில் பிழைத்தும்மும்மதி தன்னுள் அம்மதம் பிழைத்தும்ஈர் இரு திங்களில் பேர் இருள் பிழைத்தும்அஞ்சு திங்களில் முஞ்சுதல் பிழைத்தும்ஆறு திங்களில் ஊறு அலர் பிழைத்தும் 20ஏழு திங்களில் தாழ் புவி பிழைத்தும்எட்டுத் திங்களில் கட்டமும் பிழைத்தும்ஒன்பதில் வருதரு துன்பமும் பிழைத்தும்தக்க தசமதி தாயொடு தான்படும்துக்க சாகரத் துயரிடைப்பிழைத்தும்ஆண்டுகள் தோறும் அடைந்த அக்காலைஈண்டியும் இருத்தியும் எனைப்பல பிழைத்தும்காலை மலமொடு கடும்பகல் பசி நிசிவேலை நித்திரை யாத்திரை பிழைத்தும்கரும்குழல் செவ்வாய் வெண்ணகைக் கார்மயில் 30ஒருங்கிய சாயல் நெருங்கி உள் மதர்த்துக்கச்சு அற நிமிர்ந்து கதிர்த்து முன் பணைத்துஎய்த்து இடைவருந்த எழுந்து புடைபரந்துஈர்க்கு இடைபோகா இளமுலை மாதர்தம்கூர்த்த நயனக் கொள்ளையில் பிழைத்தும்பித்த உலகர் பெருந்துறைப் பரப்பினுள்மத்தக் களிறு எனும் அவாவிடைப் பிழைத்தும்கல்வி என்னும் பல்கடல் பிழைத்தும்செல்வம் என்னும் அல்லலில் பிழைத்தும்நல்குரவு என்னும் தொல்விடம் பிழைத்தும் 40புல்வரம்பு ஆய பலதுறை பிழைத்தும்தெய்வம் என்பதோர் சித்தம் உண்டாகிமுனிவு இலாததோர் பொருள் அது கருதலும்ஆறு கோடி மாயா சத்திகள்வேறு வேறு தம் மாயைகள் தொடங்கினஆத்தம் ஆனார் அயலவர் கூடிநாத்திகம் பேசி நாத்தழும்பு ஏறினர்சுற்றம் என்னும் தொல்பசுக் குழாங்கள்பற்றி அழைத்துப் பதறினர் பெருகவும்விரதமே பரம் ஆக வேதியரும் 50சரதம் ஆகவே சாத்திரம் காட்டினர்சமய வாதிகள் தத்தம் மதங்களேஅமைவதாக அரற்றி மலைந்தனர்மிண்டிய மாயா வாதம் என்னும்சண்ட மாருதம் சுழித்து அடித்துத் ஆஅர்த்துஉலோகாயதனெனும் ஒண் திறற் பாம்பின்கலா பேதத்த கடுவிடம் எய்திஅதில் பெருமாயை எனைப்பல சூழவும்தப்பாமே தாம் பிடித்தது சலியாத்தழலது கண்ட மெழுகு அது போலத் 60தொழுது உளம் உருகி அழுது உடல்கம்பித்துஆடியும் அலறியும் பாடியும் பரவியும்கொடிறும் பேதையும் கொண்டது விடாதெனும்படியே ஆகி நல் இடைஅறா அன்பின்பசுமரத்து ஆணி அறைந்தால் போலக்கசிவது பெருகிக் கடல் என மறுகிஅகம் குழைந்து அனுகுலமாய் மெய் விதிர்த்துச்சகம் பேய் என்று தம்மைச் சிரிப்பநாண் அது ஒழிந்து நாடவர் பழித்துரைபூண் அது ஆகக் கோணுதல் இன்றிச் 70சதுர் இழந்து அறிமால் கொண்டு சாரும்கதியது பரம அதிசயம் ஆகக்கற்றா மனம் எனக் கதறியும் பதறியும்மற்று ஓர் தெய்வம் கனவிலும் நினையாதுஅருபரத்து ஒருவன் அவனியில் வந்துகுருபரன் ஆகி அருளிய பெருமையைச்சிறுமை என்று இகழாதே திருவடி இணையைப்பிறிவினை அறியா நிழல் அது போலமுன் பின்னாகி முனியாது அத்திசைஎன்பு நைந்து உருகி நெக்கு நெக்கு ஏங்கி 80அன்பு எனும் ஆறு கரை அது புரளநன்புலன் ஒன்றி நாத என்று அரற்றிஉரை தடுமாறி உரோமம் சிலிர்ப்பக்கரமலர் மொட்டித்து இருதயம் மலரக்கண்களி கூர நுண் துளி அரும்பச்சாயா அன்பினை நாள்தொறும் தழைப்பவர்தாயே ஆகி வளர்த்தனை போற்றிமெய் தரு வேதியன் ஆகி வினைகெடக்கைதரவல்ல கடவுள் போற்றிஆடக மதுரை அரசே போற்றி 90கூடல் இலங்கு குருமணி போற்றிதென் தில்லை மன்றினுள் ஆடி போற்றிஇன்று எனக்கு ஆர் அமுது ஆனாய் போற்றிமூவா நான்மறை முதல்வா போற்றிசேவார் வெல்கொடிச் சிவனே போற்றிமின் ஆர் உருவ விகிர்தா போற்றிகல் நார் உரித்த கனியே போற்றிகாவாய் கனகக் குன்றே போற்றிஆ ஆ என்தனக்கு அருளாய் போற்றிபடைப்பாய் காப்பாய் துடைப்பாய் போற்றி 100இடரைக் களையும் எந்தாய் போற்றிஈச போற்றி இறைவ போற்றிதேசப் பளிங்கின் திரளே போற்றிஅரைசே போற்றி அமுதே போற்றிவிரை சேர் சரண விகிர்தா போற்றிவேதி போற்றி விமலா போற்றிஆதி போற்றி அறிவே போற்றிகதியே போற்றி கனியே போற்றிநதி சேர் செஞ்சடை நம்பா போற்றிஉடையாய் போற்றி உணர்வே போற்றி 110கடையேன் அடிமை கண்டாய் போற்றிஐயா போற்றி அணுவே போற்றிசைவா போற்றி தலைவா போற்றிகுறியே போற்றி குணமே போற்றிநெறியே போற்றி நினைவே போற்றிவானோர்க்கு அரிய மருந்தே போற்றிஏனோர்க்கு எளிய இறைவா போற்றிமூவேழ் சுற்றம் முரண் உறு நரகிடைஆழாமே அருள் அரசே போற்றிதோழா போற்றி துணைவா போற்றி 120வாழ்வே போற்றி என் வைப்பே போற்றிமுத்தா போற்றி முதல்வா போற்றிஅத்தா போற்றி அரனே போற்றிஉரைஉணர்வு இறந்த ஒருவ போற்றிவிரிகடல் உலகின் விளைவே போற்றிஅருமையில் எளிய அழகே போற்றிகருமுகி லாகிய கண்ணே போற்றிமன்னிய திருவருள் மலையே போற்றிஎன்னையும் ஒருவ னாக்கி இருங்கழல்சென்னியில் வைத்த சேவக போற்றி 130தொழுதகை துன்பந் துடைப்பாய் போற்றிஅழிவிலா ஆனந்த வாரி போற்றிஅழிவதும் ஆவதும் கடந்தாய் போற்றிமுழுவதும் இறந்த முதல்வா போற்றிமான்நேர் நோக்கி மணாளா போற்றிவானகத்து அமரர் தாயே போற்றிபாரிடை ஐந்தாய்ப் பரந்தாய் போற்றிநீரிடை நான்காய் நிகழ்ந்தாய் போற்றிதீயிடை மூன்றாய்த் திகழ்ந்தாய் போற்றிவளியிடை இரண்டாய் மகிழ்ந்தாய் போற்றி 140வெளியிடை ஒன்றாய் விளைந்தாய் போற்றிஅளிபவர் உள்ளத்து அமுதே போற்றிகனவிலும் தேவர்க்கு அரியாய் போற்றிநனவிலும் நாயேற்கு அருளினை போற்றிஇடைமருது உறையும் எந்தாய் போற்றிசடையிடைக் கங்கை தரித்தாய் போற்றிஆரூர் அமர்ந்த அரசே போற்றிசீர் ஆர் திருவையாறா போற்றிஅண்ணாமலை எம் அண்ணா போற்றிகண் ஆர் அமுதக் கடலே போற்றி 150ஏகம்பத்து உறை எந்தாய் போற்றிபாகம் பெண் உரு ஆனாய் போற்றிபராய்த் துறை மேவிய பரனே போற்றிசிராப்பள்ளி மேவிய சிவனே போற்றிமற்று ஓர் பற்று இங்கு அறியேன் போற்றிகுற்றாலத்து எம் கூத்தா போற்றிகோகழி மேவிய கோவே போற்றிஈங்கோய் மலை எம் எந்தாய் போற்றிபாங்கு ஆர் பழனத்து அழகா போற்றிகடம்பூர் மேவிய விடங்கா போற்றி 160அடைந்தவர்க்கு அருளும் அப்பா போற்றிஇத்தி தன்னின் கீழ் இருமூவர்க்குஅத்திக்கு அருளிய அரசே போற்றிதென்னாடுடைய சிவனே போற்றிஎந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றிஏனக் குருளைக்கு அருளினை போற்றிமானக் கயிலை மலையாய் போற்றிஅருளிட வேண்டும் அம்மான் போற்றிஇருள் கெட அருளும் இறைவா போற்றிதளர்ந்தேன் அடியேன் தமியேன் போற்றி 170களம் கொளக் கருத அருளாய் போற்றிஅஞ்சேல் என்று இங்கு அருளாய் போற்றிநஞ்சே அமுதா நயந்தாய் போற்றிஅத்தா போற்றி ஐயா போற்றிநித்தா போற்றி நிமலா போற்றிபத்தா போற்றி பவனே போற்றிபெரியாய் போற்றி பிரானே போற்றிஅரியாய் போற்றி அமலா போற்றிமறையோர் கோல நெறியே போற்றிமுறையோ தரியேன் முதல்வா போற்றி 180உறவே போற்றி உயிரே போற்றிசிறவே போற்றி சிவமே போற்றிமஞ்சா போற்றி மணாளா போற்றிபஞ்சேர் அடியாள் பங்கா போற்றிஅலந்தேன் நாயேன் அடியேன் போற்றிஇலங்கு சுடர் எம் ஈசா போற்றிகவைத்தலை மேவிய கண்ணே போற்றிகுவைப்பதி மலிந்த கோவே போற்றிமலை நாடு உடைய மன்னே போற்றிகலை ஆர் அரிகேசரியாய் போற்றி 190திருக்கழுக் குன்றில் செல்வா போற்றிபொருப்பு அமர் பூவணத்து அரனே போற்றிஅருவமும் உருவமும் ஆனாய் போற்றிமருவிய கருணை மலையே போற்றிதுரியமும் இறந்த சுடரே போற்றிதெரிவு அரிது ஆகிய தெளிவே போற்றிதோளா முத்தச் சுடரே போற்றிஆள் ஆனவர்கட்கு அன்பா போற்றிஆரா அமுதே அருளே போற்றிபேர் ஆயிரம் உடைப் பெம்மான் போற்றி 200தாளி அறுகின் தாராய் போற்றிநீள் ஒளி ஆகிய நிருத்தா போற்றிசந்தனச் சாந்தின் சுந்தர போற்றிசிந்தனைக்கு அரிய சிவமே போற்றிமந்திர மாமலை மேயாய் போற்றிஎந்தமை உய்யக் கொள்வாய் போற்றிபுலிமுலை புல் வாய்க்கு அருளினை போற்றிஅலைகடல் மீமிசை நடந்தாய் போற்றிகருங் குருவிக்கு அன்று அருளினை போற்றிஇரும் புலன் புலர இசைந்தனை போற்றி 210படி உறப் பயின்ற பாவக போற்றிஅடியொடு நடு ஈறு ஆனாய் போற்றிநரகொடு சுவர்க்கம் நானிலம் புகாமல்பரகதி பாண்டியற்கு அருளினை போற்றிஒழிவற நிறைந்த ஒருவ போற்றிசெழு மலர்ச் சிவபுரத்து அரசே போற்றிகழு நீர் மாலைக் கடவுள் போற்றிதொழுவார் மையல் துணிப்பாய் போற்றிபிழைப்பு வாய்ப்பு ஒன்று அறியா நாயேன்குழைத்த சொல்மாலை கொண்டருள் போற்றி 220புரம்பல எரித்த புராண போற்றிபரம் பரஞ்சோதிப் பரனே போற்றிபோற்றி போற்றி புயங்கப் பெருமான்போற்றி போற்றி புராண காரணபோற்றி போற்றி சய சய போற்றி. 225

சொற்பிரிப்பு

நான்முகன் முதலா வானவர் தொழுது எழஈர்-அடியாலே மூ-உலகு அளந்துநால் திசை முனிவரும் ஐம்புலன் மலரப்போற்றிசெய் கதிர்முடித் திருநெடுமால் அன்றுஅடி முடி, அறியும் ஆதரவு-அதனில்கடுமுரண் ஏனம் ஆகி, முன் கலந்துஏழ்தலம் உருவ இடந்து, பின் எய்த்துஊழி முதல்வ, சய! சய! என்றுவழுத்தியும் காணா மலர் அடி-இணைகள்வழுத்துதற்கு எளிது ஆய் வார் கடல் உலகினில்யானை முதலா எறும்பு ஈறாயஊனம் இல், யோனியின் உள்வினை பிழைத்தும்மானுடப் பிறப்பினுள், மாதா உதரத்துஈனம் இல் கிருமிச் செருவினில் பிழைத்தும்ஒருமதித் தான்றியின் இருமையில் பிழைத்தும்இருமதி விளைவின் ஒருமையில் பிழைத்தும்மும்மதி தன்னுள் அம்மதம் பிழைத்தும்ஈர்இரு திங்களில் பேர் இருள் பிழைத்தும்அஞ்சு திங்களில் முஞ்சுதல் பிழைத்தும்ஆறு திங்களில் ஊறுஅலர் பிழைத்தும்ஏழு திங்களில் தாழ்புவி பிழைத்தும்எட்டுத் திங்களில் கட்டமும் பிழைத்தும்ஒன்பதில் வருதரு துன்பமும் பிழைத்தும்தக்க தச-மதி தாயொடு தான்படும்துக்க-சாகரத் துயரிடைப் பிழைத்தும்ஆண்டுகள் தோறும் அடைந்த அக்காலைஈண்டியும், இருத்தியும், எனைப்பல பிழைத்தும்காலை மலமொடு, கடும் பகல் பசி, நிசிவேலை நித்திரை, யாத்திரை, பிழைத்தும்கரும்குழல், செவ்வாய், வெள்-நகை; கார்மயில்ஒருங்கிய சாயல்; நெருங்கி, உள் மதர்த்துக்கச்சு அற நிமிர்ந்து, கதிர்த்து, முன்பணைத்துஎய்த்து இடைவருந்த எழுந்து, புடைபரந்துஈர்க்கு இடைபோகா இளமுலை மாதர்-தம்கூர்த்த நயனக் கொள்ளையில் பிழைத்தும்பித்த உலகர் பெரும் துறைப் பரப்பினுள்மத்தக் களிறு எனும் அவாவிடைப் பிழைத்தும்கல்வி என்னும் பல்கடல் பிழைத்தும்செல்வம் என்னும் அல்லலில் பிழைத்தும்நல்குரவு என்னும் தொல்விடம் பிழைத்தும்புல்வரம்பு ஆய பலதுறை பிழைத்தும்தெய்வம் என்பது ஓர் சித்தம் உண்டாகிமுனிவு இலாதது ஓர் பொருள்-அது கருதலும்ஆறு கோடி மாயா-சத்திகள்வேறு வேறு தம்மாயைகள் தொடங்கினஆத்தம் ஆனார் அயலவர் கூடிநாத்திகம் பேசி, நாத்தழும்பு ஏறினர்சுற்றம் என்னும் தொல்பசுக் குழாங்கள்பற்றி அழைத்துப் பதறினர்; பெருகவும்விரதமே பரம் ஆக, வேதியரும்சரதம் ஆகவே, சாத்திரம் காட்டினர்சமயவாதிகள் தம் தம் மதங்களேஅமைவது ஆக, அரற்றி, மலைந்தனர்மிண்டிய மாயா வாதம் என்னும்சண்டமாருதம் சுழித்து அடித்து, ஆஅர்த்துஉலோகாயதன் எனும் ஒண் திறல் பாம்பின்கலா-பேதத்த கடுவிடம் எய்திஅதில்பெரு மாயை எனைப் பலசூழவும்தப்பாமே, தாம்பிடித்தது சலியாத்தழல் அது கண்ட மெழுகு-அது போலத்தொழுது, உளம் உருகி, அழுது, உடல்கம்பித்துஆடியும், அலறியும், பாடியும், பரவியும்'கொடிறும், பேதையும் கொண்டது விடாது' எனும்படியே ஆகி, நல்இடை அறா அன்பின்,பசுமரத்து ஆணி அறைந்தால் போலக்கசிவது பெருகிக், கடல் என மறுகிஅகம் குழைந்து, அனுகுலம் ஆய், மெய்விதிர்த்துச்சகம் பேய், என்று தம்மைச் சிரிப்பநாண் அது ஒழிந்து, நாடவர் பழித்துரைபூண்-அதுவாகக், கோணுதல் இன்றிச்சதுர் இழந்து, அறி-மால் கொண்டு, சாரும்கதியது பரமா-அதிசயம் ஆகக்கற்றா மனம் எனக் கதறியும், பதறியும்மற்றோர் தெய்வம் கனவிலும் நினையாதுஅருபரத்து ஒருவன் அவனியில் வந்துகுருபரன் ஆகி, அருளிய பெருமையைச்சிறுமை என்று இகழாதே, திருவடி இணையைப்பிரிவினை அறியா நிழல்-அதுபோல,முன் பின் ஆகி, முனியாது, அத்திசைஎன்பு நைந்து உருகி, நெக்கு-நெக்கு ஏங்கிஅன்பு எனும் ஆறு கரை அது புரள,நன்புலன் ஒன்றி 'நாத' என்று அரற்றிஉரை தடுமாறி, உரோமம் சிலிர்ப்பக்கர-மலர் மொட்டித்து, இருதயம் மலரக்கண்களி கூர, நுண்துளி அரும்பச்,சாயா அன்பினை, நாள்தொறும் தழைப்பவர்தாயே ஆகி, வளர்த்தனை-போற்றி !மெய்தரு வேதியன் ஆகி, வினைகெடக்கைதரவல்ல கடவுள், போற்றி!ஆடக மதுரை அரசே, போற்றி !கூடல் இலங்கு குருமணி, போற்றி !தென் தில்லை மன்றினுள் ஆடி, போற்றி !இன்று எனக்கு ஆர் அமுது ஆனாய், போற்றி!மூவா நான்மறை முதல்வா, போற்றி!சேஆர் வெல் கொடிச்சிவனே போற்றி!மின் ஆர் உருவ விகிர்தா, போற்றி!கல் நார் உரித்த கனியே, போற்றி!காவாய், கனகக் குன்றே, போற்றி!ஆ! ஆ! என்-தனக்கு அருளாய், போற்றி!படைப்பாய், காப்பாய், துடைப்பாய், போற்றி!இடரைக் களையும் எந்தாய், போற்றி !ஈச, போற்றி ! இறைவ, போற்றி!தேசப் பளிங்கின் திரளே, போற்றி!அரைசே, போற்றி ! அமுதே; போற்றி!விரை சேர் சரண விகிர்தா, போற்றி!வேதி, போற்றி! விமலா, போற்றி!ஆதி, போற்றி! அறிவே, போற்றி!கதியே, போற்றி! கனியே, போற்றி!நதிசேர் செம்சடை நம்பா, போற்றி!உடையாய், போற்றி! உணர்வே, போற்றி!கடையேன் அடிமை கண்டாய், போற்றி!ஐயா, போற்றி! அணுவே, போற்றி!சைவா, போற்றி! தலைவா போற்றி!குறியே, போற்றி! குணமே, போற்றி!நெறியே, போற்றி! நினைவே, போற்றி !வானோர்க்கு அரிய மருந்தே, போற்றி!ஏனோர்க்கு எளிய இறைவா, போற்றி!மூஏழ் சுற்றம் முரண்உறு நரகிடைஆழாமே அருள் அரசே, போற்றி!தோழா, போற்றி! துணைவா, போற்றி !வாழ்வே, போற்றி! என் - வைப்பே, போற்றி !முத்தா, போற்றி ! முதல்வா, போற்றி !அத்தா, போற்றி ! அரனே, போற்றி !உரை, உணர்வு, இறந்த ஒருவ, போற்றி!விரிகடல் உலகின் விளைவே, போற்றி !அருமையில் எளிய அழகே, போற்றி !கருமுகில் ஆகிய கண்ணே , போற்றி !மன்னிய திருவருள் மலையே, போற்றி!என்னையும் ஒருவன் ஆக்கி, இரும் கழல்சென்னியில் வைத்த சேவக, போற்றி !தொழுதகை துன்பம் துடைப்பாய், போற்றி !அழிவு இலா ஆனந்த-வாரி, போற்றி!அழிவதும், ஆவதும், கடந்தாய், போற்றி!முழுவதும் இறந்த முதல்வா, போற்றி!மான் நேர் நோக்கி மணாளா, போற்றி !வானகத்து அமரர் தாயே, போற்றி!பாரிடை ஐந்தாய்ப் பரந்தாய், போற்றி !நீரிடை நான்காய் நிகழ்ந்தாய், போற்றி !தீயிடை மூன்றாய்த் திகழ்ந்தாய், போற்றி!வளியிடை இரண்டாய் மகிழ்ந்தாய், போற்றி !வெளியிடை ஒன்றாய் விளைந்தாய், போற்றி!அளிபவர் உள்ளத்து அமுதே போற்றி !கனவிலும் தேவர்க்கு அரியாய், போற்றி!நனவிலும் நாயேற்கு அருளினை, போற்றி!இடை மருது உறையும், எந்தாய் போற்றி !சடையிடைக் கங்கை தரித்தாய், போற்றி!ஆரூர் அமர்ந்த அரசே, போற்றி !சீர்ஆர் திருவையாறா, போற்றி!அண்ணாமலை எம் அண்ணா, போற்றி !கண் ஆர் அமுதக்கடலே, போற்றி!ஏகம்பத்து உறை எந்தாய், போற்றி !பாகம் பெண்உரு ஆனாய், போற்றி!பராய்த்துறை மேவிய பரனே, போற்றி!சிராப்பள்ளி மேவிய சிவனே, போற்றி!மற்று ஓர்பற்று இங்கு அறியேன், போற்றி!குற்றாலத்து எம் கூத்தா, போற்றி!கோகழி மேவிய கோவே, போற்றி !ஈங்கோய்மலை எம் எந்தாய், போற்றி!பாங்கு ஆர் பழனத்து அழகா, போற்றி!கடம்பூர் மேவிய விடங்கா, போற்றி!அடைந்தவர்க்கு அருளும் அப்பா, போற்றி!இத்தி தன்னின்கீழ் இரு-மூவர்க்குஅத்திக்கு அருளிய அரசே, போற்றி!தென்நாடு உடைய சிவனே, போற்றி!எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா, போற்றி!ஏனக்-குருளைக்கு அருளினை, போற்றி!மானக் கயிலை மலையாய், போற்றி !அருளிட வேண்டும் அம்மான், போற்றி!இருள் கெட அருளும் இறைவா, போற்றி!தளர்ந்தேன், அடியேன், தமியேன், போற்றி !களம்கொளக் கருத அருளாய், போற்றி!'அஞ்சேல்' என்று இங்கு அருளாய் போற்றி !நஞ்சே அமுதா நயந்தாய், போற்றி !அத்தா போற்றி! ஐயா போற்றி!நித்தா, போற்றி ! நிமலா, போற்றி !பத்தா, போற்றி! பவனே, போற்றி !பெரியாய், போற்றி ! பிரானே போற்றி!அரியாய், போற்றி! அமலா, போற்றி!மறையோர் கோல நெறியே, போற்றி!முறையோ? தரியேன்! முதல்வா போற்றி !உறவே போற்றி! உயிரே, போற்றி!சிறவே போற்றி !சிவமே, போற்றி!மஞ்சா, போற்றி! மணாளா, போற்றி!பஞ்சுஏர் அடியாள் பங்கா, போற்றி!அலந்தேன், நாயேன், அடியேன், போற்றி !இலங்குசுடர் எம்ஈசா, போற்றி!கவைத்தலை மேவிய கண்ணே, போற்றி!குவைப்பதி மலிந்த கோவே, போற்றி!மலை நாடு உடைய மன்னே, போற்றி!கலை ஆர் அரிகேசரியாய், போற்றி !திருக்கழுக்குன்றில் செல்வா போற்றி!பொருப்பு அமர் பூவணத்து அரனே, போற்றி !அருவமும் உருவமும் ஆனாய், போற்றி!மருவிய கருணை மலையே போற்றி !துரியமும் இறந்த சுடரே, போற்றி !தெரிவு-அரிது ஆகிய தெளிவே, போற்றி !தோளா முத்தச் சுடரே, போற்றி!ஆள் ஆனவர்கட்கு அன்பா, போற்றி !ஆரா-அமுதே அருளே, போற்றி!பேர் ஆயிரம் உடைப் பெம்மான், போற்றி !தாளி அறுகின் தாராய், போற்றி !நீள் ஒளி ஆகிய நிருத்தா, போற்றி !சந்தனச் சாந்தின் சுந்தர, போற்றி!சிந்தனைக்கு அரிய சிவமே, போற்றி !மந்திர மாமலை மேயாய், போற்றி !எம்-தமை உய்யக் கொள்வாய் போற்றி!புலிமுலை புல்வாய்க்கு அருளினை, போற்றி!அலைகடல் மீமிசை நடந்தாய், போற்றி !கரும்குருவிக்கு அன்று அருளினை போற்றி!இரும் புலன் புலர இசைந்தனை, போற்றி !படி உறப் பயின்ற பாவக, போற்றி !அடியொடு, நடு, ஈறு, ஆனாய், போற்றி!நரகொடு, சுவர்க்கம் நால்-நிலம், புகாமல்பரகதி பாண்டியற்கு அருளினை, போற்றி!ஒழிவுஅற நிறைந்த ஒருவ, போற்றி !செழுமலர்ச் சிவபுரத்து அரசே, போற்றி !கழுநீர் மாலைக் கடவுள், போற்றி !தொழுவார் மையல் துணிப்பாய், போற்றி!பிழைப்பு, வாய்ப்பு. ஒன்று அறியா நாயேன்குழைத்த சொல்-மாலை கொண்டருள் போற்றி!புரம் பல எரித்த புராண, போற்றி!பரம்-பரம் சோதிப் பரனே, போற்றி !போற்றி! போற்றி ! புயங்கப் பெருமான்!போற்றி! போற்றி! புராண-காரண!போற்றி !போற்றி! சய, சய, போற்றி!

உரை

எம்பிரான் சிவபெருமானைப் படைப்புக் கடவுள் முதலாக உள்ள தேவர்கள் எல்லாம் வழிபட்டுத் தொழுகின்றனர். வாமன அவதாரத்தில் தனது இரண்டடிகளால் மூவுலகும் அளந்தான் திருமால். அதனால் நான்கு திசைகளிலும் உள்ள முனிவர்கள், ஒளி வீசும் திருமுடியினை உடைய பெருமை மிக்க திருமாலைத் தம் ஐம்புலன்களும் மகிழ்வடையும்படி வணங்கினர். இறைவன் அனல் பிழம்பாய் நின்ற அக்காலத்தில், திருமால் ஈசன் திருமேனியின் அடியின் முடிவைக் காணும் விருப்பம் உடையவன் ஆனான். எனவே வலிமை மிகுந்த பன்றி வடிவம் எடுத்து அயனுக்கு முற்பட்டு கீழ் ஏழு உலகினும் புகுந்தான் . ஆங்கு ஊடுருவித் தோண்டிப் பின்பு கீழே செல்ல இயலாது இளைப்படைந்து நின்றான். எம் பெருமானை நோக்கி உலக முடிவுக்கு முதல்வனாய் உள்ளவனே உனக்கே வெற்றி! வெற்றி ! என்று துதித்து வணங்கியும் காணப் பெறாத திருவடிகள், வழிபடுவதற்கு எளிதாக நெடுங்கடல் சூழ்ந்த இந்நிலவுலகத்தில் வெளிப்படுகிறது. பெரிய யானை முதல் சிறிய எறும்பு ஈறாக, பிறவிகள் எத்தனையோ வடிவாக உள்ளன. இவ்வுயிர்கள் குற்றம் இல்லாத பொருந்திய கருப்பைகளில் நிகழக்கூடிய கெடுதிகளுக்கு இறைவனருளால் தப்புகின்றன. மனிதப் பிறவியில் தாயின் கருப்பையில் நிகழும் குறைவிலாத புழுக்களின் போரில் சிதைவுபடாது தப்புகிறது. தாயின் கருப்பையில் ஒரு மாதம் ஆனவுடன் கரு தான்றிக்காய் அளவு ஆகிறது. கருப்பையில் பொருந்தி ஒன்றுபடாது பிளவுபடுதலாகிய இருமையிலிருந்து தப்புகிறது. இறை அருளால் இரண்டாவது மாதத்தில் பிற புழுக்களின் இடர்ப்பாட்டு மிகுதியால் உருவெடாமையில் இருந்து பிழைக்கிறது .மூன்றாம் மாதத்தில் கரு வளர்தற்கென்று பெருகும் கொழுப்பான நீர் மிகுதியிலிருந்து தப்புகிறது. கரு நீரினால் நான்காம் மாதம் கருப்பையில் இருள் மிருந்த காலை அந்த இருளிலிருந்து தப்புகிறது. ஐந்தாம் மாதம் கருப்பை நீர் மிகுதியால், இருள் மிகுதியால் சாவதிலிருந்து தப்புகிறது. ஆறாம் மாதத்தில் கொலைக்குக் காரணமாகிய பழிச்சொல்லுக்குத் தப்புகிறது. ஏழாம் மாதம் கருப்பை தாங்காமல் காயாய்ப் பூமியில் விழுவதிலிருந்து தப்புகிறது. எட்டாவது மாதம் கருப்பையில் உண்டாகும் வளர்ச்சி நெருக்கத்தினின்றும் தப்புகிறது. ஒன்பதாம் மாதம் வெளிப்பட இயலாது வரும் துன்பத்தில் இருந்தும் தப்புகிறது. பத்தாவது மாதம் தாயும் தானும் வெளிப்படுவதற்குப் படும் துயரக் கடலிலிருந்து தப்பி, நிலவுலகில் பிறந்து வளருகிறது. நெருக்கியும் அழுத்தியும் துன்புறுத்தலாகிய எத்தனையோ பல இடையூறுகளில் இருந்தும் பிழைக்கிறது. காலையில் மலம் கழித்தல், நடுப்பகலில் கடும் பசி, நள்ளிரவில் துயில் ஆகியவற்றின் சார்பான எல்லா துன்பங்களிலிருந்தும் காக்கப்படுகிறது. ஊர்களுக்குப் போக்கு வரவு ஆகியவற்றால் வரும் இடையூறுகளினின்றும் தப்புகிறது. பெண்கள் கருதிறமுடைய கூந்தலையும் சிவந்த வாயினையும் வெள்ளிய பல்லினையும் கொண்டு விளங்குகின்றனர். இப்பெண்களின் நகிலானது கார்கால மயில் கண்டு அடங்குதற்கு ஏதுவாய் மென்மையுடையதாக உள்ளது. அவை ஒன்றையொன்று நெருங்கி உள்ளே திரட்சி எய்தி கச்சு அற்று விழும்படி மேலெழுந்து உள்ளன. ஒளி வீசி, மற்ற அங்கத்திலும் அதிகமாக முற்பட்டுப் பருத்து இருப்பதால் பாரந்தாங்காமல் இடைமெலிந்து வருந்தும்படி எழுச்சி பெற்று உள்ளன. பக்கத்தில் விரிந்து ஈர்க்கு (தென்னை இலையின் மெல்லிய நரம்பு) கூட இடையில் போகக் கூடாதபடி இளமை நயமிக்க நகிலையுடைய இந்தப் பெண்களுடைய வேல் போன்ற கூரிய கண்களால் கவரப்படும் கொள்ளைக்கும் தப்புகிறது. மயக்கம் கொண்ட உயிர், உலக வாழ்க்கையாகிய நீர்ப்பரப்பில் நின்று , அதனைக் கலக்கும் மதயானை போன்று உள்ளத்தில் எழும் பேராசையினின்றும் தப்புகிறது. கல்வி எனப்படும் பலவாகிய கடல்களிலிருந்தும் உயிர் தப்பிப் பிழைக்கிறது. செல்வம் என்ற துன்பத்தில் இருந்தும், வறுமை எனும் நஞ்சிலிருந்தும் சிறு எல்லைகளையுடைய பல்வேறு முயற்சிகளிலும் தப்பி வருகிறது. கடவுள் ஒருவன் உளன் என்ற நினைவு ஏற்பட்டு வெறுப்பற்றதொரு பெரிய பொருளை உயிர் நாடுகிறது. மயக்கம் தரவல்ல சட உலக ஆற்றல்கள் ஆறு கோடி என கணக்கிட்டுக் கூறப்படுகின்றன. அவை பல்வேறு திறப்பட்ட சூழ்ச்சிகளைக் காட்டத் தொடங்கி விட்டன. உண்மையான நண்பர்களும், பக்தர்களும் கடவுளை நாடாதிருக்கும்படி நாத்திகத்தைப் போதித்து அதனால் நாவில் தழும்பேறப் பெற்றனர் உறவினர் என்று சொல்லப்படுபவர்கள் பழமையான பற்றுக் காரணமாகக் கூட்டமிட்டுப் பதைபதைத்து ஒவ்வொரு பிறவியிலும் கடவுளை நாடச் செல்லாது தடுக்கிறார்கள். நோன்பிருத்தலே மேலான சாதனம் என்பதை மெய்ப்பித்தற் பொருட்டுக் கிரியை நூல் உணர்ந்த வேதியரும் நூல் பிரமாணங்களைக் காட்டினர். வெவ்வேறு சமய நூல் வல்லவர், தம்தம் சமயங்களில் முடிந்த உண்மை நிரம்பியிருப்பதாக முழங்கி எதிர்த்தனர். திண்ணிய மாயா வாதம் என்று சொல்லப்படும் மதம், வேகம் மிக்க சுழற் காற்றுப் போல சுழன்று வீசிய முழக்கமிடுகிறது. உலகாயதம் என்னும் மினுக்கங் காட்டும் வலிய கலை வேறுபாடுகள் உடைய கொடிய நஞ்சு வந்து சேர்ந்து, அதிலுள்ள எத்தனையோ வஞ்சனைகள் தம்மை வந்து சுற்றித் தொடர்ந்தன. அவ்வாறு தொடர்ந்தாலும் சிவபெருமானுடைய அடியார்களோ அவற்றால் நெறி பிறழாது நிற்கின்றனர். தாம் கொண்ட கடவுள் கொள்கையைக் கைவிட்டு விடாது நின்றனர். இறைவனை வழிபட்டு நெருப்பினில் பட்ட மெழுகு போல உள்ளம் உருகி குறை உணர்ந்து அழுது தொழுதனர். உடல் நடுக்கமுற, ஆனந்தக் கூத்தாடினர். ஓலமிட்டும் பாடல்களால் வாழ்த்தியும் உடம்பால் வணங்கியும் வழிபட்டனர். இடுக்கியும், மூடனும் தாம் பிடித்ததை நெகிழ விடாமை போலவே உறுதி கொண்டு பயன் கருதாத இடையறாத கடவுட் பக்தியில் திளைத்து நின்றனர். பசிய மரத்தில் அறைந்த ஆணி திண்மையாகப் பற்றி நிற்பது போல உறைத்து நின்றனர். அதே சமயம் உருக்கம் மிகுந்து, கடல் அலை போல அலைவுற்று மனம் வாடி அதற்கேற்ப உடல் அசைவுற்று இருந்தனர். இது கண்டு, உலகர் தம்மைப் பேயரென்று இகழ்ந்து சிரிப்பதைப் பொருட்படுத்தாது வெட்கம் என்பதைத் தவிர்த்து, நாட்டிலுள்ளோர் குறைச் சொற்களை அணியாக ஏற்றுக் கொண்டனர். அவற்றால் மனம் கோணாது யாம் எல்லாவற்றிலும் வல்லேம் என்னும் திறமை உணர்ச்சி இழந்து, சிவஞானம் பெறும் பேரவா மேலிடப் பெற்றனர் . அடைதற்குரிய வீடு பேற்றினையே மேலான வியப்பாகக் கருதினர். கன்றினையுடைய பசுவானது கன்றினைக் காணாதபோது மனம் அலறிப் பதைத்து நிற்கும். அதுபோல அடியார்களும் அலறி நடுங்கி, பிற தெய்வங்களைச் சொப்பனத்திலும் நினையாது முழு முதற் கடவுளை வழுத்தினர். எட்டுதற்கரிய மேலாம் வீட்டினையுடைய ஒரு பரம்பொருள் குருமூர்த்தியாகி இந்நிலவுலகில் தோன்றி வந்தது. அவ்வாறு ஆட்கொண்டருளிய திருவருளின் பெருந்தன்மையை எளிமையாக எண்ணி அசட்டை செய்யாமல் அடியவர்கள் மதித்துப் போற்றி வணங்கினர். குருமுதல்வனின் திருவடிகள் இரண்டையும், உருவை விட்டகலாத நிழல் போல், முன் வணங்கியும் பின்தொடர்ந்தும் பிரிவின்றி நின்றார்கள். இடையூறுகள் வந்த போது, வெறுப்புற்றுச் சலியாமல் குருபரன் அருளிய திசை நோக்கி வணங்கினர். அன்பால் எலும்பு மெலிவுற்று உருக, மிகக் கனிவுற்று இரங்கினர். பக்தியெனும் நதி இருகரையும் புரண்டோட நல்ல ஐம்பொறி அறிவுகள் அடங்கி ஒருமையுறப் பெற்றனர். எம் தலைவனே என்று கூவி அழைத்து, வாய் குழறி, மயிர் புளகங் கொண்டு விம்மி நின்றனர். கைம்மலர் குவித்து அகத்தாமரை எனும் நெஞ்சம் விரிய, கண்கள் மகிழ்ச்சி மிகுதியால் நீர்த்துளிகளைத் தோற்றுவிக்க, உருகி நின்றனர். நிலை தளராத பேரன்பை ஒவ்வொரு நாளும் வளர்ப்பவர்களுடைய அடியார்களின் ஒப்பற்ற தாயாகிப் பாதுகாத்தனை! இறைவா! உனக்கு வணக்கம். மெய்யுணர்ச்சி நல்கும் அறிவனாகி, வடிவு கொண்டு எழுந்தருளி வந்தனை . பண்டை வினையும், வருவினையும் ஒழிய உதவும் ஆற்றலுடைய தெய்வமே! வணக்கம். மதுரையில் விளங்கும் பொன் வண்ண மன்னனே வணக்கம். கூடலம்பதியில் விளங்கும் நன்னிற மாணிக்கமே வணக்கம் . அழகிய தில்லையம்பலத்தில் நடனமாடும் பெருமானே வணக்கம். இற்றை நாளில் எனக்குப் பெறுதற்கரிய அமுதமானவனே! வணக்கம். நான்மறைகளை வெளிப்படுத்திய மூப்பில்லாத் தலைவனே வணக்கம். நந்தி வடிவம் பொருந்திய வெற்றிக் கொடியுடைய சிவனே வணக்கம். மின்னலொளி பொருந்திய அழகிய பல்வேறு உருவங்கள் உடையவனே வணக்கம். கல்லில் நார் உரித்தாற் போல நெஞ்சினைப் பண்படுத்தி அதில் அன்பு எழுப்பும் கனிபோல மதுரமானவனே வணக்கம். பொன்மலை போன்றவனே காப்பாற்றுவாயாக, நினக்கு வணக்கம். ஆ! ஐயனே எனக்கு விரைவில் வீடு அருள்வாயாக! நினக்கு வணக்கம். எல்லாம் உண்டாக்குபவனே! நிலை நிறுத்துபவனே! ஒடுக்குபவனே! வணக்கம். துன்பத்தை நீக்கும் எங்கள் தந்தையே! வணக்கம், ஆண்டவனே! வணக்கம். எங்கும் நிறைந்தவனே வணக்கம். ஒளிகாலும் படிகப் பிழம்பே வணக்கம். மன்னனே வணக்கம், சாவா மருந்தே வணக்கம். மணம் பொருந்திய புகலிடமாம் திருவடிகளையுடைய நீதியாளனே, வணக்கம். அறிவனே வணக்கம். குற்றமற்றவனே வணக்கம். முதல்வா வணக்கம். ஞானமே வணக்கம். வீட்டுநெறியே வணக்கம். பழம்போன்ற இன்பனே வணக்கம். கங்கையணிந்த செவ்விய சடையுடைய நம்பெருமானே வணக்கம் . எம்மை உடைமைப் பொருளாய்க் கொண்டவனே வணக்கம். உணர்ச்சியானவனே வணக்கம். கீழ்ப்பட்ட என்னையும் நின்னடியவன் ஆக்கினவனே வணக்கம். ஐயனே வணக்கம். நுண்ணியனே வணக்கம். சைவனே வணக்கம். தலைவனே வணக்கம். அடையாளம் ஆனவனே வணக்கம். பண்பனே வணக்கம். நல்வழியானவனே வணக்கம் . என் நினைவிற் கலந்துள்ளவனே வணக்கம். செருக்குடைய விண்ணவர் அடைதற்கரிய அமுதமே வணக்கம். செருக்கில்லாத பிற அடியாருக்கு எளிவந்தருளும் அரசனே வணக்கம். இருபத்தோரு தலைமுறையில் வருகிற சுற்றத்தார் அல்லது மூவழியில் வரும் ஏழு தலைமுறை சுற்றத்தார் மாறுபட்ட நரகங்களில் அழுந்தி வருந்தாமே ஆட்கொள்ளும் வேந்தனே வணக்கம். நண்பனே வணக்கம். துணை புரிபவனே வணக்கம். இன்ப வாழ்க்கையானவனே வணக்கம். ஈட்டி வைத்த நிதியம் ஆனவனே வணக்கம். வீடாயவனே வணக்கம். தம்வயம் உடையவனே வணக்கம். அப்பனே வணக்கம், பாசத்தை அழிப்பவனே வணக்கம். மொழியையும் மனவுணர்ச்சியும் கடந்த ஒப்பற்றவனே வணக்கம். விரிந்த கடல் சூழ்ந்த உலக வாழ்வின் பயனே வணக்கம். அரிய பொருளாயிருந்தும் அன்பர்க்கு எளிதின் வந்தருளும் அழகனே வணக்கம். கார்மேகம் போல, அருள் புரிகின்ற கண் போன்றவனே வணக்கம். (தகுதியற்ற) அடியேனையும் அன்பருள் ஒருவனாக்கிப் பெருமையுடைய திருவடிகளை அடியேன் தலைமீது வைத்தருளிய பாதுகாப்பாளனே வணக்கம். கும்பிட்ட கையினரின் துயர் களைவோனே வணக்கம், கேடில்லாத இன்பக் கடலே வணக்கம். ஒடுக்கமும் தோற்றமும் இல்லானே வணக்கம். எல்லாவற்றையும் கடந்து அப்பாற்பட்டவனே வணக்கம். மான்போன்ற பார்வையுடைய உமையம்மையின் கணவனே வணக்கம். மேலுலகங்களிலுள்ள அடக்கமுடைய விண்ணவரின் தாயானவனே வணக்கம். நிலமாகிய பூதத்தின் கண் ஐந்து தன்மையனாய் விரிந்தவனே வணக்கம். நீரின் கண் நான்கு தன்மையனாய் விளங்கினவனே வணக்கம், நெருப்பின் கண் மூன்று தன்மையனாய்த் தெரிபவனே வணக்கம். காற்றின் கண் இரண்டு தன்மையனாய் விரும்பி நின்றாயே வணக்கம், வானின் கண் ஒரு தன்மையோடு தோன்றியவனே வணக்கம். உருகுபவர் உள்ளத்தே அமுதமாயுள்ளவனே வணக்கம் . உருகாத் தேவர்களுக்கு சொப்பனத்திலும் காண்பதற்கு அரியவனே வணக்கம். சாக்கிரமாகிய நினைவாலும் நாய் போன்ற எனக்கு அருள் புரிந்தவனே வணக்கம். திருவிடை மருதூரில் வீற்றிருக்கும் அப்பனே காத்தருளுக. தனது சடையில் கங்கையை ஏற்று அமைத்துக் கொண்டவனே காத்தருளுக. திருவாரூரில் தங்கி அருளிய மன்னனே காத்தருளுக! செம்மை பொருந்திய திருவையாறு உடையவனே காக்க . திருவண்ணாமலை உறையும் எமது மேலோனே காத்தருளுக. கண்ணில் நிறைந்த இன்பக் காட்சிக் கடலனையவனே காத்தருளுக. திருஏகாம்பரமாகிய காஞ்சிப்பதியில் வீற்றிருக்கும் எங்கள் தந்தையே காக்க. அவ்விடத்தில் ஒரு பாகத்தில் பெண் வடிவம் கொண்டவனே காத்தருளுக. திருச்சிராப்பள்ளி சிவபெருமானே காக்க. உன்னைத் தவிர வேறு ஆதரவு யாதுமிலாதேன், என்னைக் காத்தருளுக. திருக்குற்றாலத்தில் நடம்புரியும் கூத்தப்பெருமானே காத்தருளுக. திருவாவடுதுறையில் அன்பரை ஆட்கொள்ளப் பொருந்திய அரசே வணக்கம். ஈங்கோய் மலையில் எழுந்தருளிய எங்கள் அப்பனே வணக்கம். வனப்பு மிகுந்த திருப்பழனத்தில் இருக்கும் அழகனே வணக்கம். திருக்கடம்பூரில் விளங்கிய வீரனே வணக்கம். தன்னை அன்பாற் சேர்ந்தார்க்குப் பேரருள் புரியும் தந்தையே வணக்கம். கல்லால மரத்தின் கீழ்ப் பட்டமங்கையில் இயக்கிகள் அறுவருக்கும், கடம்பவனத்தில் வெள்ளானைக்கும் அருள்புரிந்த வேந்தே வணக்கம். தென் தமிழ் நாட்டினைத் தனது பழமையான பதியாக உடைய சிவபெருமானே வணக்கம், எந்த நாட்டினருக்கும் வழிபடு தெய்வமானவனே வணக்கம். பன்றிக் குட்டிக்குப் பாலூட்டி வளர்த்து அருளியவனே வணக்கம். பெருமை பொருந்திய கயிலை மலையை இடமாகக் கொண்டவனே வணக்கம். விரைவில் வீடு அருள் புரிந்திட வேண்டுகிறேன் அம்மானே வணக்கம் . உனக்கு அடிமைப்பட்டவனாகிய தனியேன் தளர்ச்சியுற்றேன். காத்தருளுக. நிலையான இடத்தைப் பெற எண்ணும்படி அருள் புரிவாய், நினக்கு வணக்கம். இவ்விடத்திலே அஞ்சாதேயென்று ஊக்கம் கொடுத்தருள்வாயாக. பெருமானே வணக்கம். விடத்தையே சாவா மருந்தாக விரும்பி உட்கொண்டாய் காத்திடுக. அப்பனே வணக்கம். தலைவனே வணக்கம். குற்றமற்றவனே வணக்கம். அன்பனே வணக்கம். எவற்றுக்கும் பிறப்பிடமானவனே வணக்கம். எப்பொருளிலும் பெரிய பிரமமே வணக்கம். வள்ளலே வணக்கம். அரியவனே வணக்கம். பாசமிலானே வணக்கம். அந்தணர் வடிவோடு வந்த நீதியே வணக்கம். என்னையாட் கொண்டது நீதியோ, யான் அதன் சிறப்பைத் தாங்க மாட்டேன். நீ காத்தருளுக. எனக்குச் சுற்றமானவனே வணக்கம். என் உயிர்க்குயிரே வணக்கம். சிறந்த பொருளே வணக்கம். மங்கலப் பொருளே வணக்கம். அழகனே வணக்கம். மணவாளனே வணக்கம். பஞ்சு போல் மெல்லிய அழகிய சிற்றடியை உடைய அம்மை பாகனே வணக்கம். உடல் ஒழித்து வீடு எப்போதருள்வாய் என்றெண்ணி ஏக்கமுற்றேன். அடிமையாகிய நாயேன் தன்னைக் காத்திடுக. விளக்கமிக்க பெருஞ்சோதியான எங்கள் ஆண்டவனே வணக்கம். கவைத்தலை என்னும் திருப்பதியில் விரும்பி எழுந்தருளிய கண் போன்றவனே வணக்கம். குவைப்பதி எனும் ஊரில் மகிழ்ந்திருந்த மன்னனே வணக்கம். மலை நாட்டினையுடைய வேந்தனே வணக்கம். கல்வி மிகுந்த அரிகேசரியெனும் ஊரினை உடையாய் வணக்கம் . திருக்கழுக்குன்றத்தில் மேவிய ஞானச் செல்வனே வணக்கம். திருப்பூவணத்திலே குன்றிலே அமர்ந்த ஒழுக்கக் கடவுளே வணக்கம். அருவமாய் நின்றும் உருவத் திருமேனி கொண்டவனே வணக்கம். அருள் நிறைந்த மலையே வணக்கம். நான்காம் நிலையைக் கடந்த பேரறிவே வணக்கம். அறிதற்கரிதாய் சிவஞானத்தால் தெளியப்பட்ட பொருளே வணக்கம். துளைக்கப்படாத தூய முத்தாகிய ஒளியே வணக்கம், ஆட்பட்டவர்க்கு ஆதரவானவனே வணக்கம். தெவிட்டாத அமுதமே, அளவிடப்படாத அருளே வணக்கம். ஆயிரம் பேருடைய அண்ணலே வணக்கம். தாளிக்கொடியின் தழையும், அருகம் புல்லும் கலந்து கட்டிய மாலை அணிந்தவனே வணக்கம். நெடிய சோதியாய கூத்தனே வணக்கம். சந்தனக் குழம்பை அணிந்த அழகனே வணக்கம். அடியேங்களாகிய எங்களை உய்யும்படி ஆட்கொள்பவனே வணக்கம் . புலியின் பாலானது மானிற்குப் பயன்படும்படி அருளினவனே வணக்கம். அலையுடைய கடலின் மேலிடத்தே நடந்தவனே வணக்கம். கரிக்குருவிக்குப் பண்டைக் காலத்தே அருள் புரிந்தவனே வணக்கம். வலிய ஐம்புல வேட்கைகள் அற்று ஒழியும்படி என் உள்ளத்தில் பொருந்தி அருளினாய்; உனக்கு வணக்கம். நிலத்தின் கண் பொருந்தப் பழகிய பல்வகைத் தோற்றம் உடையவனே வணக்கம் . முதலும் நடுவும் முடிவும் ஆனவனே வணக்கம். நரகம் விண்ணுலகம் நிலவுலகம் என்ற மூவிடத்தும் புகாதபடி மேலான வீட்டுலகைப் பாண்டியனுக்கு நல்கி அருளினாய்; உனக்கு வணக்கம். நீக்கமின்றி எங்கும் நிறைந்த ஒருவனே வணக்கம். செழுமை மிக்க மலர் நிறைந்த சிவபுரத்துத் தலைவனே வணக்கம் . செங்கழுநீர் மாலையணிந்த கடவுளே வணக்கம். வழிபடுவோரது மயக்கத்தை அறுப்பாய்; உனக்கு வணக்கம். தவறு யாது பொருத்தம் யாது என்று அறியா நாயேன் தொடுத்த மொழித் தொடரை ஏற்றுக் கொண்டருள்வாய்; வணக்கம். ஊர்கள் பலவற்றை அழித்த பண்டையோனே வணக்கம். மேலானவற்றுக்கு மேலான ஒளியுடைய மேலோனே வணக்கம். வணக்கம். வணக்கம். பாம்பணிந்த பெரியோனே பழமையின் காரணனே வணக்கம். வணக்கம். வணக்கம். வெற்றி வெற்றி மிக்கோனுக்கு வணக்கம் .