திருமுறை 8 · 8.003 · 1

திருவண்டப் பகுதி

அருளியவர்
மாணிக்கவாசகர்
தலம்
கோயில் (சிதம்பரம், தில்லை)
நாடு
சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

அண்டப் பகுதியின் உண்டைப் பிறக்கம்அளப்பருந் தன்மை வளப் பெருங் காட்சிஒன்றனுக்கு ஒன்று நின்றெழில் பகரின்நூற்று ஒரு கோடியின் மேற்பட விரிந்தனஇல்நுழை கதிரின் துன்அணுப் புரையச் 5சிறிய ஆகப் பெரியோன் தெரியின்வேதியன் தொகையொடு மாலவன் மிகுதியும்தோற்றமும் சிறப்பும் ஈற்றொடு புணரியமாப்பேர் ஊழியும் நீக்கமும் நிலையும்சூக்கமொடு தூலத்துச் சூறை மாருதத்து 10எறியது வளியின்கொட்கப் பெயர்க்கும் குழகன் முழுவதும்படைப்போற் படைக்கும் பழையோன் படைத்தவைகாப்போற் காக்கும் கடவுள் காப்பவைகரப்போன் கரப்பவை கருதாக் 15கருத்துடைக் கடவுள் திருத்தகும்அறுவகைச் சமயத்து அறுவகை யோர்க்கும்வீடுபேறாய் நின்ற விண்ணோர் பகுதிகீடம் புரையும் கிழவோன் நாள் தொறும்அருக்கனில் சோதி அமைத்தோன் திருத்தகு 20மதியில் தண்மை வைத் தோன் திண்திறல்தீயில் வெம்மை செய்தோன் பொய்தீர்வானில் கலப்பு வைத்தோன் மேதகுகாலின் ஊக்கம் கண்டோன் நிழல் திகழ்நீரில் இன்சுவை நிகழ்ந்தோன் வெளிப்பட 25மண்ணில் திண்மை வைத்தோன் என்று என்றுஎனைப் பல கோடி எனைப் பல பிறவும்அனைத்து அனைத்து அவ்வயின் அடைத்தோன் அஃதான்றுமுன்னோன் காண்க முழுதோன் காண்கதன்நேர் இல்லோன் தானே காண்க 30ஏனத் தொல் எயிறு அணிந்தோன் காண்ககானப் புலியுரி அரையோன் காண்கநீற்றோன் காண்க நினைதொறும் நினைதொறும்ஆற்றேன் காண்க அந்தோ கெடுவேன்இன்னிசை வீணையில் இசைந்தோன் காண்க 35அன்னது ஒன்று அவ்வயின் அறிந்தோன் காண்கபரமன் காண்க பழையோன் காண்கபிரமன்மால் காணாப் பெரியோன் காண்கஅற்புதன் காண்க அநேகன் காண்கசொற்பதங் கடந்த தொல்லோன் காண்க 40சித்தமும் செல்லாச் சேட்சியன் காண்கபத்தி வலையில் படுவோன் காண்கஒருவன் என்னும் ஒருவன் காண்கவிரிபொழில் முழுதாய் விரிந்தோன் காண்கஅணுத்தரும் தன்மையில் ஐயோன் காண்க 45இணைப்பரும் பெருமையில் ஈசன் காண்கஅரியதில் அரிய அரியோன் காண்கமருவி எப்பொருளும் வளர்ப்போன் காண்கநூல் உணர்வு உணரா நுண்ணியோன் காண்கமேலோடு கீழாய் விரிந்தோன் காண்க 50அந்தமும் ஆதியும் அகன்றோன் காண்கபந்தமும் வீடும் படைப்போன் காண்கநிற்பதுஞ் செல்வதும் ஆனோன் காண்ககற்பமும் இறுதியும் கண்டோன் காண்கயாவரும் பெற உறும் ஈசன் காண்க 55தேவரும் அறியாச் சிவனே காண்கபெண்ஆண் அலிஎனும் பெற்றியன் காண்ககண்ணால் யானும் கண்டேன் காண்கஅருள்நனி சுரக்கும் அமுதே காண்ககருணையின் பெருமை கண்டேன் காண்க 60புவனியில் சேவடி தீண்டினன் காண்கசிவன் என யானும் தேறினன் காண்கஅவன் எனை ஆட்கொண்டு அருளினன் காண்ககுவளைக் கண்ணி கூறன் காண்கஅவளுந் தானும் உடனே காண்க 65பரமா னந்தப் பழங் கடலதுவேகருமா முகிலின் தோன்றித்திருவார் பெருந்துறை வரையில் ஏறித்திருத்தகு மின்ஒளி திசைதிசை விரியஐம்புலப் பந்தனை வாளரவிரிய 70வெம் துயர்க் கோடை மாத்தலை கரப்பநீடு எழில் தோன்றி வாள் ஒளி மிளிரஎம்தம் பிறவியில் கோபம் மிகுத்துமுரசு ஏறிந்து மாப்பெருங் கருணையில் முழங்கிப்பூப்புரை அஞ்சலி காந்தள் காட்ட 75எஞ்சா இன்னருள் நுண்துளி கொள்ளச்செஞ்சுடர் வெள்ளம் திசைதிசை தெவிட்ட வரையுறக்கேதக் குட்டம் கையற வோங்கிஇருமுச் சமயத்து ஒரு பேய்த் தேரினைநீர்நசை தரவரும் நெடுங்கண் மான்கணம் 80தவப்பெரு வாயிடைப் பருகித் தளர்வொடும்அவப்பெருந் தாபம் நீங்காது அசைந்தனஆயிடை வானப் பேரியாற்று அகவயின்பாய்ந்து எழுந்து இன்பப் பெருஞ்சுழி கொழித்துச்சுழித்து எம்பந்தமாக் கரைபொருது அலைத்திடித்து 85ஊழ் ஊழ் ஓங்கிய நங்கள்இருவினை மாமரம் வேர் பறித்து எழுந்துஉருவ அருள்நீர் ஓட்டா அருவரைச்சந்தின் வான்சிறை கட்டி மட்டவிழ்வெறிமலர்க் குளவாய் கோலி நிறையகில் 90மாப்புகைக் கரைசேர் வண்டுடைக் குளத்தின்மீக்கொள மேல்மேல் மகிழ்தலின் நோக்கிஅருச்சனை வயலுள் அன்புவித்து இட்டுத்தொண்ட உழவர் ஆரத் தந்தஅண்டத்து அரும்பெறல் மேகன் வாழ்க 95கரும்பணக் கச்சைக் கடவுள் வாழ்கஅரும்தவர்க்கு அருளும் ஆதி வாழ்கஅச்சம் தவிர்த்த சேவகன் வாழ்கநிச்சலும் ஈர்த்தாட் கொள்வோன் வாழ்கசூழ்இரும் துன்பம் துடைப்போன் வாழ்க 100எய்தினர்க்கு ஆர்அமுது அளிப்போன் வாழ்ககூர்இருள் கூத்தொடு குனிப்போன் வாழ்கபேர்அமைத் தோளி காதலன் வாழ்கஏதிலர்க்கு ஏதில்எம் இறைவன் வாழ்ககாதலர்க்கு எய்ப்பினில் வைப்பு வாழ்க 105நச்சு அரவு ஆட்டிய நம்பன் போற்றிபிச்சு எமை ஏற்றிய பெரியோன் போற்றிநீற்றொடு தோற்ற வல்லோன் போற்றி நாற்றிசைநடப்பன நடாஅய்க் கிடப்பன கிடாஅய்நிற்பன நிறீஇச் 110சொல்பதம் கடந்த தொல்லோன்உள்ளத் துணர்ச்சியிற் கொள்ளவும் படாஅன்கண்முதல் புலனாற் காட்சியும் இல்லோன்விண்முதல் பூதம் வெளிப்பட வகுத்தோன்பூவில் நாற்றம் போன்றுயர்ந் தெங்கும் 115ஒழிவற நிறைந்து மேவிய பெருமைஇன்று எனக்கு எளிவந்து அருளிஅழிதரும் ஆக்கை ஒழியச்செய்த ஒண்பொருள்இன்றெனக் கெளிவந்து இருந்தனன் போற்றிஅளிதரும் ஆக்கை செய்தோன் போற்றி 120ஊற்றிருந் துள்ளங் களிப்போன் போற்றிஆற்றா இன்பம் அலர்ந்தலை செய்யப்போற்றா ஆக்கையைப் பொறுத்தல் புகலேன்மரகதக் குவாஅல் மாமணிப் பிறக்கம்மின்ஒளி கொண்ட பொன்னொளி திகழத் 125திசைமுகன் சென்று தேடினர்க்கு ஒளித்தும்முறையுளி ஒற்றி முயன்றவர்க்கு ஒளித்தும்ஒற்றுமை கொண்டு நோக்கும் உள்ளத்துஉற்றவர் வருந்த உறைப்பவர்க்கு ஒளித்தும்மறைத்திறம் நோக்கி வருந்தினர்க்கு ஒளித்தும் 130இத்தந் திரத்தில் காண்டும் என்று இருந்தோர்க்குஅத்தந் திரத்தில் அவ்வயின் ஒளித்தும்முனிவு அற நோக்கி நனிவரக் கௌவிஆணெனத் தோன்றி அலியெனப் பெயர்ந்துவாள்நுதல் பெண்என ஒளித்தும் சேண்வயின் 135ஐம்புலன் செலவிடுத்து அருவரை தொறும்போய்த்துற்றவை துறந்த வெற்று உயிர் ஆக்கைஅருந்தவர் காட்சியுள் திருந்த ஒளித்தும்ஒன்று உண்டில்லை யென்றறி வொளித்தும்பண்டே பயில்தொறும் இன்றே பயில்தொறும் 140ஒளிக்கும் சோரனைக் கண்டனம்ஆர்மின் ஆர்மின் நாண்மலர்ப் பிணையலின்தாள்தளை இடுமின் சுற்றுமின் சூழ்மின்தொடர்மின் விடேன்மின்பற்றுமின் என்றவர் பற்றுமுற்று ஒளித்தும் 145தன்நேர் இல்லோன் தானே ஆன தன்மைஎன் நேர் அனையோர் கேட்கவந்து இயம்பிஅறைகூவி ஆட்கொண்டருளிமறையோர் கோலம் காட்டி அருளலும்உலையா அன்பு என்பு உருக ஓலமிட்டு 150அலைகடல் திரையில் ஆர்த்து ஆர்த்து ஓங்கித்தலை தடுமாறா வீழ்ந்துபுரண் டலறிப்பித்தரின் மயங்கி மத்தரின் மதித்துநாட்டவர் மருளவும் கேட்டவர் வியப்பவும்கடக்களிறு ஏற்றாத் தடப்பெரு மதத்தின் 155ஆற்றேன் ஆக அவயவம் சுவைதருகோற்றேன் கொண்டு செய்தனன்ஏற்றார் மூதூர் எழில்நகை எரியின்வீழ்வித்து ஆங்கு அன்று அருட்பெருந் தீயின்அடியோம் அடிக்குடில் 160ஒருத்தரும் வழாமை யொடுக்கினன்தடக்கையின் நெல்லிக் கனியெனக் காயினன்சொல்லுவது அறியேன் வாழி முறையோதரியேன் நாயேன் தான் எனைச் செய்ததுதெரியேன் ஆஆ செத்தேன் அடியேற்கு 165அருளியது அறியேன் பருகியும் ஆரேன்விழுங்கியும் ஒல்ல கில்லேன்செழுந்தண் பாற்கடல் திரைபுரை வித்துஉவாக்கடல் நள்ளும்நீர் உள்அகம் ததும்பவாக்கு இறந்து அமுதம் மயிர்க்கால் தோறும் 170தேக்கிடச் செய்தனன் கொடியேன் ஊன்தழைகுரம்பை தோறும் நாய் உடல் அகத்தேகுரம்பைகொண்டு இன்தேன் பாய்த்தி நிரம்பியஅற்புதம் ஆன அமுத தாரைகள்எற்புத் துளைதொறும் ஏற்றினன் உருகுவது 175உள்ளம் கொண்டோர் உருச்செய் தாங்கு எனக்குஅள் ஊறு ஆக்கை அமைத்தனன் ஒள்ளியகன்னற் கனிதேர் களிறு எனக் கடைமுறைஎன்னையும் இருப்பது ஆக்கினன் என்னில்கருணை வான்தேன் கலக்க 180அருளொடு பரா அமுது ஆக்கினன்பிரமன் மால் அறியாப் பெற்றி யோனே.
சொற்பிரிப்பு
அண்டப் பகுதியின் உண்டைப் பிறக்கம்,அளப்பு-அரும் தன்மை , வளப் பெரும் காட்சிஒன்றனுக்கு ஒன்று நின்ற எழில் பகரின்நூற்று ஒரு கோடியின் மேற்பட விரிந்தனஇல்நுழை கதிரின் துன் அணுப் புரையச்சிறிய ஆகப் பெரியோன் தெரியின்வேதியன் தொகையொடு மால் அவன் மிகுதியும்,தோற்றமும், சிறப்பும், ஈற்றொடு புணரியமாப் பேர் ஊழியும், நீக்கமும், நிலையும்சூக்கமொடு தூலத்துச், சூறை-மாருதத்துஎறியது வளியின்கொட்கப் பெயர்க்கும் குழகன்: முழுவதும்படைப்போற் படைக்கும் பழையோன் படைத்தவைகாப்போற் காக்கும் கடவுள்; காப்பவைகரப்போன்: கரப்பவை கருதாக்கருத்துடைக் கடவுள்: திருத்தகும்அறுவகைச் சமயத்து அறுவகை யோர்க்கும்வீடு பேறு ஆய், நின்ற விண்ணோர் பகுதிகீடம் புரையும் கிழவோன்; நாள்தொறும்அருக்கனில் சோதி அமைத்தோன் திருத்தகுமதியில் தண்மை வைத்தோன், திண் திறல்தீயில் வெம்மை செய்தோன்; பொய்தீர்வானில் கலப்பு வைத்தோன்; மேதகுகாலின் ஊக்கம் கண்டோன்; நிழல்திகழ்நீரில் இன்சுவை நிகழ்ந்தோன் வெளிப்படமண்ணில் திண்மை வைத்தோன் என்று என்றுஎனைப்பல கோடி, எனைப்பல பிறவும்அனைத்து அனைத்து, அவ்வயின் அடைத்தோன் - அஃதான்றுமுன்னோன் காண்க! முழுதோன் காண்க!தன் நேர் இல்லோன் தானே காண்க!ஏனத் தொல் எயிறு அணிந்தோன் காண்க!கானப்புலி உரி அரையோன் காண்க!நீற்றோன் காண்க! நினைதொறும் நினைதொறும்ஆற்றேன் காண்க! அந்தோ! கெடுவேன்!இன் இசை வீணையில் இசைந்தோன் காண்க !அன்னது ஒன்று அவ்வயின் அறிந்தோன் காண்க!பரமன் காண்க! பழையோன் காண்க !பிரமன், மால், காணாப் பெரியோன் காண்க!அற்புதன் காண்க! அநேகன் காண்க!சொல்-பதம் கடந்த தொல்லோன் காண்க!சித்தமும் செல்லாச் சேட்சியன் காண்க !பத்தி வலையில் படுவோன் காண்க!ஒருவன் என்னும் ஒருவன் காண்க!விரிபொழில் முழுதாய் விரிந்தோன் காண்க!அணுத் தரும் தன்மையில் ஐயோன் காண்க!இணைப்பு-அரும் பெருமையில் ஈசன் காண்க!அரியதில் அரிய அரியோன் காண்க !மருவி எப்பொருளும் வளர்ப்போன் காண்க!நூல் உணர்வு உணரா நுண்ணியோன் காண்க!மேலொடு, கீழாய், விரிந்தோன் காண்க !அந்தமும், ஆதியும், அகன்றோன் காண்க!பந்தமும், வீடும், படைப்போன் காண்க !நிற்பதும், செல்வதும், ஆனோன் காண்க!கற்பமும், இறுதியும், கண்டோன் காண்க!யாவரும் பெறஉறும் ஈசன் காண்க!தேவரும் அறியாச் சிவனே காண்க !பெண், ஆண், அலி, எனும் பெற்றியன் காண்க !கண்ணால் யானும் கண்டேன் காண்க !அருள் நனிசுரக்கும் அமுதே காண்க!கருணையின் பெருமை கண்டேன் காண்க!புவனியில் சேவடி தீண்டினன் காண்க!சிவன் என யானும் தேறினன் காண்க !அவன் எனை ஆட்கொண்டு அருளினன் காண்க!குவளைக் கண்ணி - கூறன் காண்க!அவளும், தானும், உடனே காண்க!பரம - ஆனந்தம் பழம் கடல் - அதுவேகருமா முகிலின் தோன்றித்திரு ஆர் பெருந்துறை வரையில் ஏறித்திருத்தகு மின் ஒளி திசை-திசைவிரிய,ஐம்புலப் பந்தனை வாள் அரவு இரியவெம் துயர்க் கோடை மாத்தலை கரப்பநீடு எழில்தோன்றி, வாள் ஒளி மிளிரஎம் தம் பிறவியில் கோபம் மிகுத்துமுரசு எறிந்து, மாப்பெரும் கருணையின் முழங்கிபூப்புரை அஞ்சலி காந்தள் காட்டஎஞ்சா இன் அருள் நுண்துளி கொள்ளசெம்சுடர் வெள்ளம் திசை திசை தெவிட்ட, வரை உறக்கேதக்குட்டம் கையற ஓங்கிஇருமுச் சமயத்து ஒரு பேய்த் தேரினை,நீர்நசை தரவரும், நெடும் கண், மான் கணம்தவப் பெரு வாயிடைப் பருகித், தளர்வொடும்அவப் பெரும் தாபம் நீங்காது அசைந்தனஆயிடை, வானப்பேர்-யாற்று அகவயின்பாய்ந்து, எழுந்து இன்பப் பெரும்சுழி கொழித்துசுழித்து எம்பந்தம் மாக்கரைபொருது, அலைத்து, இடித்துஊழ் ஊழ் ஓங்கிய நங்கள்இருவினை மாமரம்வேர் பறித்து, எழுந்துஉருவ, அருள்-நீர் ஓட்டா, அருவரைச்சந்தின் வான்சிறை கட்டி, மட்டு அவிழ்வெறி மலர்க்குளவாய் கோலி, நிறை அகில்மாப்புகைக்கரைசேர் வண்டு உடைக் குளத்தின்மீக் கொள மேல் மேல் மகிழ்தலின் நோக்கிஅருச்சனை வயலுள் அன்பு வித்து இட்டுதொண்ட உழவர் ஆரத் தந்தஅண்டத்து அரும் பெறல் மேகன், வாழ்க !கரும் பணக் கச்சைக் கடவுள், வாழ்க!அரும் தவர்க்கு அருளும் ஆதி, வாழ்க!அச்சம் தவிர்த்த சேவகன், வாழ்க !நிச்சலும் ஈர்த்து ஆட்கொள்வோன், வாழ்க!சூழ்இரும் துன்பம் துடைப்போன், வாழ்க !எய்தினர்க்கு ஆர்அமுது அளிப்போன், வாழ்க !கூர் இருள் கூத்தொடு குனிப்போன், வாழ்க!பேர்-அமைத்-தோளி-காதலன், வாழ்க!ஏதிலர்க்கு ஏதில் எம் இறைவன், வாழ்க!காதலர்க்கு எய்ப்பினில் வைப்பு வாழ்க!நச்சு அரவு ஆட்டிய நம்பன், போற்றி!பிச்சு எமை ஏற்றிய பெரியோன், போற்றி !நீற்றொடு தோற்ற வல்லோன், போற்றி!-நால்-திசைநடப்பன நடாஅய்க் கிடப்பன கிடாஅய்நிற்பன நிறீஇச்சொல்-பதம் கடந்த தொல்லோன்உள்ளத்து உணர்ச்சியில் கொள்ளவும் படாஅன்கண்முதல் புலனால் காட்சியும் இல்லோன்!விண்முதல்பூதம் வெளிப்பட வகுத்தோன்பூவில் நாற்றம் போன்று உயர்ந்து, எங்கும்ஒழிவு அற நிறைந்து, மேவிய பெருமைஇன்று எனக்கு எளிவந்து, அருளிஅழிதரும் ஆக்கை ஒழியச் செய்த ஒண் பொருள்இன்று எனக்கு எளிவந்து, இருந்தனன் - போற்றிஅளிதரும் ஆக்கை செய்தோன், போற்றி !ஊற்றிருந்து உள்ளம் களிப்போன், போற்றி!ஆற்றா இன்பம் அலர்ந்து அலை செய்யப்போற்றா ஆக்கையைப் பொறுத்தல் புகலேன்மரகதக் குவாஅல், மாமணிப் பிறக்கம்மின் ஒளி கொண்ட பொன் ஒளி திகழத்திசைமுகன் சென்று தேடினர்க்கு ஒளித்தும்முறையுளி ஒற்றி முயன்றவர்க்கு ஒளித்தும்ஒற்றுமை கொண்டு நோக்கும் உள்ளத்துஉற்றவர் வருந்த, உறைப்பவர்க்கு ஒளித்தும்மறைத்திறம் நோக்கி வருந்தினர்க்கு ஒளித்தும்'இத் தந்திரத்தில் காண்டும்' என்று இருந்தோர்க்குஅத் தந்திரத்தில், அவ்வயின், ஒளித்தும்முனிவு அறநோக்கி, நனிவரக் கௌவிஆண் எனத் தோன்றி, அலி எனப் பெயர்ந்துவாள் நுதல் பெண் என ஒளித்தும்; சேண் வயின்ஐம்புலன் செலவிடுத்து, அருவரை தொறும்போய்துற்றவை துறந்த வெற்று உயிர் ஆக்கைஅரும் - தவர் காட்சியுள் திருந்த ஒளித்தும்ஒன்று உண்டு, இல்லை, என்ற அறிவு ஒளித்தும்பண்டேபயில் தொறும், இன்றேபயில் தொறும்ஒளிக்கும் சோரனைக் கண்டனம்ஆர்மின்! ஆர்மின்! நாள் மலர்ப் பிணையலில்தாள் தளை இடுமின்!சுற்றுமின்! சூழ்மின்! தொடர்மின் ! விடேன்மின்!பற்றுமின்!' என்றவர் பற்றுமுற்று ஒளித்தும்தன்நேர் இல்லோன் தானே ஆனதன்மைஎன்நேர் அனையோர் கேட்கவந்து இயம்பிஅறைகூவி, ஆட்கொண்டு அருளிமறையோர் கோலம் காட்டி அருளலும்;உளையா அன்பு என்பு உருக ஓலம் இட்டுஅலைகடல் திரையின் ஆர்த்து-ஆர்த்து ஓங்கித்தலைதடுமாறா வீழ்ந்து, புரண்டு அலறிப்பித்தரின் மயங்கி: மத்தரின் மதித்துநாட்டவர் மருளவும் கேட்டவர் வியப்பவும்கடக்களிறு ஏற்றாத் தடப்பெரு மதத்தின்ஆற்றேன் ஆக, அவயவம் சுவைதருகோல்-தேன் கொண்டு செய்தனன்ஏற்றார் மூதூர் எழில் நகை எரியின்வீழ்வித்தாங்கு, அன்றுஅருள் பெரும் தீயின் அடியோம் அடிக்குடில்ஒருத்தரும் வழாமை ஒடுக்கினன்;தடக்கையின் நெல்லிக்கனி எனக்கு ஆயினன்சொல்லுவது அறியேன்; வாழி! முறையோ!தரியேன் நாயேன்; தான் எனைச் செய்ததுதெரியேன்; ஆ! ஆ! செத்தேன்; அடியேற்குஅருளியது அறியேன்; பருகியும் ஆரேன்;விழுங்கியும் ஒல்ல கில்லேன் ;செழும், தண் பால் கடல் திரை புரைவித்துஉவாக்கடல் நள்ளும் நீர் உள் அகம் ததும்பவாக்கு இறந்து, அமுதம், மயிர்க்கால் தோறும்தேக்கிடச் செய்தனன்: கொடியேன் ஊன்-தழைகுரம்பை தோறும், நாய் உடல் அகத்தேகுரம்பை கொண்டு, இன்தேன் பாய்த்தி நிரம்பியஅற்புதமான அமுத-தாரைகள்எற்புத் துளைதொறும், ஏற்றினன்; உருகுவதுஉள்ளம் கொண்டு ஓர் உருச் செய்தாங்கு எனக்குஅள்ளூறு ஆக்கை அமைத்தனன்; ஒள்ளியகன்னல் கனிதேர் களிறு எனக், கடைமுறைஎன்னையும் இருப்பது ஆக்கினன்; என்னில்கருணை வான் தேன் கலக்கஅருளொடு பரா-அமுது ஆக்கினன்பிரமன், மால் அறியாப் பெற்றியோனே
உரை

ஆராயுமிடத்து, அண்டமாகிய பேருலகில் பகுதிகள் உருண்டை வடிவமாக  விளங்குகின்றன. அவை எல்லையற்ற தன்னியல்புகளைக் கொண்டுள்ளன. பலவகை வளம் பொருந்திய பெருமை மிக்க தோற்றங்களும் ஒன்றுக்கொன்று மேலாகவும் வேறுபாடுகளுடனும் விளங்குகின்றன. அவ்வேறுபாடுகள் நூற்றொரு கோடிக்கதிகமாக அளவில்லாமல் பரந்து பெருகி உள்ளன. வீட்டின் பலகணி வாயிலாகப் புகும் கதிரவன் கதிர்களில் சிறியனவாக அணுப் போன்ற தூசிகள் தென்படுகின்றன. பேருலகங்கள் எல்லாம்  அவ்வணுக்களைப் போன்று சிறியனவாகத் தோன்றும்படியாகத் தான் பெரியவனாக  விளங்குகின்றான் முதல்வன். படைப்புக் கடவுளரின் கூட்டமும், காப்புக் கடவுளரின் அதிக  எண்ணிக்கையும் அவனால் இயங்குகின்றன. தோன்றுதலும், நிலைத்தலும், வளர்தலும், ஒடுங்குதலும் நிகழ்தற்குரிய காலப்பகுதிகள் அவனுள் அடங்கும். மிகப் பெரும் ஊழிக் காலங்களின் தொடக்கமும், நிலைபேறும், முடிவும் அவனது இயக்கமே ஆகும்.சிறு சுழற்காற்றுகளாகிய நுண் பகுதிகள் பல கொண்ட பெரிய சூறாவளியின் வீச்சுக் காற்றைப் போல, இவை முழுவதையும் இயக்கும் இளைஞனாகவும் விளங்கும் முதல்வன் அவன். ஞாயிறு மண்டலத்திலே தினந்தோறும் திகழும் படியான ஒளியினை  அமைத்தவன். அழகு பொருந்திய திங்கள் மண்டலத்தில் குளிர்ச்சியை பொருத்தினவன். மிகுந்த ஆற்றலுடைய நெருப்புக்கு வெப்பத்தை உண்டாக்கினவன். நிலையாகவுள்ள  வானத்திலே, எல்லாவற்றுக்கும் இடம் கொடுத்து, தானும் கலந்து நிற்கும் இயல்பினை  அமைத்தோன். மேலெழும் தன்மையுடைய காற்றிலே கிளர்ச்சியைப் பொருத்தினோன். பொருட்களின் தோற்றம் நிழலாய் விழும் நீரிலே இன்சுவை புலப்படுத்தும் தன்மையைப்  படைத்தவன். நிலத்திலே கடினமாகிய திரட்சியை இயற்றினோன். இவ்வாறு எந்தக்  காலத்திலும், எத்தனையோ கோடி பொருட்களிலும், ஏனைய பிறவற்றிலும் அவ்வவற்றின் தன்மையை அவ்வவற்றுக்கு இடமாகப் பொருத்தினோன். அஃதன்றியும் படைப்புப் பொருள் யாவற்றுக்கும் முன்னே உள்ளவன் அவன் என்றறிக. அவன் எல்லாவற்றையும் உடையவன் என்றறிக. யாரும் நிகரில்லாத தனக்குத்தானே ஒப்பானவன் என்றறிக. தாருகா வனத்து முனிவர் வேள்வி செய்து விடுத்த காட்டுப் புலியினைக் கொன்று அதன் தோலை உடையாக அரையில் அணிந்தவன் என்று  அறிக. திருநீறணிந்த எம்பெருமான் அருள் திறத்தை எண்ணுந்தோறும் அவனின்  பிரிவாற்றாது வருந்தி, பிரிவு அதிகப்பட, ஐயோ! நான் கெட்டழிவேன். இனிய ஓசையானது வீணையின் கண் நுட்பமாய்க் கலந்திருத்தல் போன்று அவன் நமது உயிரில் கலந்துளான் என்று அறிக. அத்தகைய இசை ஒன்றினை அதனிடத்தில் அறிந்து அருள் புரிந்தான் என்று  அறிக. எவற்றுக்கும் மேலானவன் என்று அறிக. அயனும் அரியும் அளந்தறிய ஒண்ணாப் பெருமை உடையவன் என்று அறிக. வியத்தகு அதிசயங்கள் புரியும் பல்வேறு வடிவம் உடையோன் இறைவன். புகழ் பதவிகளைக் கடந்து நிற்கும் பழமையோன். சொல்லும் மனமும் சென்று அடைய ஒண்ணாத தொலைவில் உள்ளோன். அன்பாகிய வலையில் அகப்படுபவன், ஒப்பற்றவன் என்று சொல்லப்படும்  அக்கடவுள், விரிந்த உலகமெங்கும் பரந்து நின்றவன். அணுவைக் காட்டிலும் வியத்தகு நுட்பம் கொண்டவன். ஒப்பிடுவதற்கரிய பெருமை உடையவற்றுள் தலைநின்றவன். ஆய்ந்து  அறிதற்கும், பெறுதற்கும் அரிய பலவற்றுள்ளும் அருமையிலும் அருமையுடையோன் . எல்லாப் பொருட்களையும் தழுவி நின்று அவற்றை வளர்த்துக் காப்பவன். சுட்டியறியும் கல்வியறிவால் அறியப்படாத நுட்பமுடையோன் . மேலும்  கீழுமாய் எங்கும் நிறைந்தவன். முடிவும் மூலமும் இல்லாதவன். பிறவிக் கட்டையும், பிறவி நீக்கத்தையும் உண்டாக்குவோன். இயங்காப் பொருள், இயங்கும் பொருள் யாவிலும்  கலந்து அவையேயாய் நின்றவன். ஊழி முதலும் முடிவும் கண்டவன். பக்குவம் வந்த காலை எல்லாரும் தன்னை அடையும்படியாக வந்து ஆட்கொள்ளும் முதல்வன். மலம் நீங்காத எத்தகைய விண்ணவரும் காணவொண்ணாத மங்கலப் பொருளாவான். பெண்ணாகவும், ஆணாகவும், இரு தன்மையும் இல்லாதவனாகவும் உள்ள வடிவோடும் தன்மையோடும் தோன்றுகிறான்.  அவனை ஒன்றுக்கும் பற்றாத அடியேனும் கண்ணாற் காணப் பெற்று மகிழ்ந்தேன். அருள் மிகுதியாக முகிழ்க்கும் அமுத ஊற்றானவன் அவன். அவனது  கருணையின் பெருமையை உணர்ந்தேன். என்னை இந்நிலவுலகில் ஆட்கொள்ள வேண்டி தன் செவ்விய பாதங்கள் பொருந்த வந்தவன். பேரின்பம் அளிக்கும் பரம்பொருள் ஆனவன் என்று சிறியேனும் தெளிந்தேன். அவன் குவளை மலர் போலும் கண்களை உடைய  உமையொருபாகன் . திருவருட்சத்தியும், தானும் ஒருங்கு வந்து என்னைப் பிறவிக் கடலிலிருந்து எடுத்து, ஆட்கொண்டு, பேரருள் புரிந்தவன் அவன் என்று அறிக. மேன்மையான பேரின்பக் கடல் முழுதும் சூல் கொண்ட மேகம் போல  வடிவெடுத்து அவனது ஞான ஒளி விளங்குகிறது. அழகு நிறை திருப்பெருந்துறை என்னும் மலை மேல் ஏறித் தக்க அருளாகிய மின்னல் வெளிச்சமானது எல்லாத் திசைகளிலும்  பரவுமாறு அந்த ஞான ஒளி காணக் கிடைக்கிறது. ஐவகை வேட்கைப் பிணிப்பு எனும்  வாள்போல் கொடிய பாம்புகள் கெட்டு விட வந்த ஞான ஒளி அது. பிறவித் துன்பம் என்னும் வெப்பமானது தனது விரிந்த தலையை மறைத்துக் கொள்ளுமாறு வந்த ஞான ஒளி  அது. மிகுந்த அழகுடைய தோன்றிச் செடி போல என்னை ஆட்கொள்ளத் தோன்றிய ஆசிரியனது ஞான ஒளியாகும் அது. எங்கள் பிறவிகளோ தம்பலப் பூச்சிகள் போல் செறிந்து தேன்றுகின்றன. இறைவனின் கருணையோ முரசுபோலும் இன்முழக்கம் செய்கிறது. பூப்போன்ற அடியாரின் கூப்பிய கைகள் காந்தள் மலர் போலும் விளங்குகின்றன. குறையாத இன்பம் தரும்  அருளானது சிறுதுளியாக வடிவம் கொள்ள, நேர்மையான பேரறிவாகிய வெள்ளம் திக்கெங்கும் திரண்டோங்கியது. ஒரு வரையறைப்படுமாறு மக்கள் தம்தம் சிற்றறிவிற்கு  ஏற்பக் கொண்ட கொள்கைகளின் கூட்டம் எல்லையற்று உயர்ந்து பரந்துள்ளது. கானல் நீரை அணுகி, விடாய் தீரப் போந்த நீண்ட கண்களையுடைய மான் கூட்டம் போல, சிற்றறிவுடைய உயிர்கள் அறுசமயம் எனும் கானல் நீரைத் தேடிச் சென்றன. கதியடையும் விருப்பத்தால் ஆராய்ச்சியுடன் சென்ற அந்த சிற்றுயிர்கள் கானல் நீரைப் பருகிய மான்கள்  போன்று தளர்ச்சியொடு நடந்து மிகக் கெடுதியான தாகம் நீங்கப் பெறாது உழன்றன. செஞ்சுடர் வெள்ளம் வானப் பேராற்றில் பெருக மான் கணம்  பெருவிடாயால் அலமரும். அத்தருணத்தில் வான் ஆற்றிலே இறைவனாகிய மேகம் புகுந்து அருள்மழை பெய்விக்கும். பேரின்பமாகிய பெரிய சுழலினைச் சுழித்து, பாசக் கட்டாகிய  கரைகளை மோதி அசைக்கிறது. வரிசை வரிசையாக மேன்மேலும் வளர்ந்து நின்ற நல்வினை தீவினை என்னும் இருவினைப் பெரு மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி எறிந்தது. மிகுந்து வந்த அழகு மிகுந்த அருள் வெள்ளத்தைச் செலுத்தியது. தொண்டராகிய  பயிர்த்தொழிலோர் கடத்தற்கரிய எல்லையுடைய சாந்தம் எனும் பெரிய கால்வாயைக் கட்டியது. வாசனை வீசும் தேன் மலர் போன்ற இதயக் குளத்திற்கு உண்மையாகிய நீர்  வாயினை அமைத்தது. பொறியடக்கம் என்ற சிறந்த அகிற்புகை சேரும்படி ஓங்காரம்  என்னும் சங்கு ஒலிக்கும் உள்ளமாகிய குளத்தில் அருள் வெள்ளம் பெருகியது. அதனை  மகிழ்வோடு பார்த்து, வழிபாடு என்னும் வயலுள் அன்பு என்ற வித்தை விதைத்து பயன்  கொண்டு துய்க்கச் செய்த அருள் மழை அது. ஆகவே உலகெங்கும் பெறுதற்கு அரியவனாகிய முகில் போன்ற இறைவன் வாழ்க ! கரிய படத்தையுடைய பாம்பை அரைப் பட்டிகையாக அணிந்த கடவுள் வாழ்க! செய்தற்கரிய பெருந்தவத்தோர்க்கு அருள்புரியும் முதல்வன் வாழ்க! பாண்டியன் முதலியோருக்கு அபாயம் வந்தபோது, பயம் நீக்கி ஆட்கொண்ட வீரன் வாழ்க! (அல்லது) என் பிறவிப் பயத்தை நீக்கி ஆட்கொண்ட வீரன் வாழ்க! நாள்தோறும் வினையிற்படாது இழுத்து, என்னை ஆண்டு அருளுபவன்  வாழ்க! எதிர்பாராது வந்து கவியும் பெரும் துயரத்தை அறவே ஒழிப்பவன் வாழ்க! தன்னை  அடைந்தோருக்குக் கிடைத்தற்கரிய அமுதமாகிய பேரின்பம் வழங்குவோன் வாழ்க! மிகுந்த  இருளிலே வளைந்தாடுவோன் வாழ்க! பெரிய மூங்கிலை ஒத்த தோளுடைய  அருட்சத்தியின் கணவன் வாழ்க! தன்னைச் சார்தலில்லாதார்க்கு இயைபு காட்டாத எம்  தலைவன் வாழ்க! அன்பர்கட்கு இளைப்புக்காலத்துப் பயன்படும் ஈட்டிய பொருள் போல்பவன் வாழ்க! திருப்புறம்பயத்தில் பாம்பு தீண்டி இறந்த ஒருவனை உயிர்ப்பிக்கக்  கொடிய பாம்பொன்றை ஆட்டி வைத்து விடந்தீர்த்து உயிர்ப்பித்த எம்பெருமான்  காத்தருளுக! விடத்தைத் தீர்த்தது போல எனக்கு மாலேற்றிய பெரியவன் காத்தருளுக!  அகண்ட பொருளாக இருந்தும் அடியவரை ஆட்கொள்ளத் திருநீறு அணிந்த  திருமேனியோடு தோன்றவல்லவன் அருளுக! நான்கு திக்கிலும் நடப்பனவற்றை  நடப்பித்தும், கிடப்பனவற்றைக் கிடப்பித்தும் நிற்பனவற்றை நிற்பித்தும் இன்ன தன்மையன் எனச் சொல்லும் மொழியைக் கடந்த பழமையோன்; மனம் கொண்டு உணரும் உணர்வினால்  பற்றப்படாதவன்; கண் முதலிய ஐம்பொறிகளாலும் காணப்பெறாதவன்; வான் முதலிய பூதங்கள் ஐவகையாகத் தோன்றும்படி அவற்றை முறையாக வகுத்தவன். மலரின் மணம் போல் எழுந்து நிறைந்தவன். உலகில் நீக்கமற நிறைந்து, எல்லாவற்றுக்கும் சார்பாய் பொருந்திய பெருந்தன்மையுடைய பெரியோன், இக்காலத்தே எனக்கு எளிதில் வந்து அறிவுறுத்தி அருளி, அழியும் தன்மை உடைய உடல் எடுக்கும் பிறவி நீங்கும்படி செய்த ஞான முதல்வன். இன்று என்பால் எளிதாக வந்து அமர்ந்தோன். அவனுக்கு வணக்கம். உருக்கம் மிகுந்த உடம்பைத் தந்தவனுக்கு வணக்கம். இன்ப ஊற்றாக  உள்ளத்தில் அமர்ந்து அதை மகிழ்விப்பவனுக்கு வணக்கம். தாங்கமுடியாத பேரின்பப் பெரு வெள்ளம் பொங்கிப் பரந்து அலைவீச அதனைப் பேண இயலாத இந்த உடம்பை நான்  தாங்க விரும்பமாட்டேன். பச்சை மணிக் குவியலும் மாணிக்க ஈட்டமும் சேர்ந்தால் காணப்படும் மின்னொளியைத் தன்னுள் கொண்டு, பொன்னொளி போல் சத்தியும்  சிவமுமாகி விளங்குகிறான் அவன். நான்முகனும் திருமாலும் போய் முயன்று தேடியும் அவர்கட்குத் தன் மெய்யியல்பை மறைத்து நின்றான். முறையாக நூல் வழியிற் பொருந்தித் தன்னைக் காண முயன்றவருக்குத் தன்னை மறைத்தவன். உலகப் பொருள்களில் ஈடுபடாமல் அவனைக் காண விழையும்  ஒருமைப்பாட்டுடன் நிற்பவரைக் கண்டு உலகத்தவர் வருந்துவர். ஆனால் இறைவனோ  அவர்களுக்கும் தன்னை மறைத்து நிற்கிறான். மந்திர முறையினால் கடவுள் காட்சி காண  வேண்டி, வருந்தி முயன்றவருக்கும் தன் மெய்த்தன்மையை ஒளித்து நிற்கிறான். இந்த உபாயத்தால் அவனைக் காண்போம் என எதிர்பார்ப்போருக்கு அந்த உபாயத்தில் அவ்விடத்திலேயே ஒளித்து இருக்கிறான். பரம்பொருளைச் சாந்தமாகப் பார்க்கவும் மிகுதியாகப் பற்றவும் முயன்றவருக்கு ஆண் வடிவோடு அல்லது ஒளி மிகுந்த பெண்  வடிவோடு அல்லது இரண்டுமற்ற வடிவோடு தோன்றியும் தன் மெய் இயல்பைக் காட்டாமல் விளங்குகிறான். செயற்கரிய தவத்தினர் ஐம்பொறி அறிவினை நெடுந்தூரத்தில் போகும்படி  நீத்தனர். கடத்தற்கரிய மலைகள்தோறும் சென்று நுகர்வனவற்றை எல்லாம் வெறுத்தனர். உயிர் மாத்திரமுள்ள தசையற்ற வெற்றுடம்புடையராய் உள்ள அவர்கள் பார்வையில் விளங்கினும் அவர்கள் திருத்தம் எய்தற்பொருட்டு முற்றிலும் தோற்றம் தராது ஒளிகிறான். "முன்னாட்களில் பயிலுந்தோறும், இந்நாட்களில் பயிலுந்தோறும் மறைந்து நிற்கிற  கள்வனைக் கண்டோம். அனைவரும் கூடுங்கள்! அன்றலர்ந்த பின்னல் மாலையால் அவன் திருவடிகளுக்கு விலங்கிடுங்கள்! வலம் வாருங்கள்! சூழுங்கள் !பின் தொடருங்கள்! விடாமல் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்!" என்று ஓலம் இடுபவர்களுடைய பிடிக்கு  அகப்படாமல் முழுவதும் ஒளித்துக் கொண்டான். தன்னிகரில்லாத அவனே எல்லாவற்றோடும் அத்துவிதமாய்க் கலந்து  அவையேயான தன்மை உடையவன். தன்னில் தானாய் உள்ள தனி இயல்பையும் என்னைப் போன்றவர்கள் கேட்கும்படி வந்து அறிவுறுத்தி அருளியவன். வலிய, போருக்கு  அழைத்தாற்போல அழைத்து, அடிமையாக்கிக் கொண்டருளினான். அவ்வாறு அவன்  அருளியதும் யான் சலிப்பில்லாத அன்பினாலே எலும்பும் உருகும்படி முறையிட்டேன். கொந்தளிக்கும் கடல்போலக் கூவிக்கூவி எழுந்து, தலை மயங்கி, கீழே விழுந்து உருண்டேன். பித்துக் கொண்டவர் போலக் கதறி, மால் கொண்டு, வெறி கொண்டது போலக் களித்து , நாட்டிலே பார்த்தவர் திகிலடையவும் கேட்டவர் அதிசயிக்கும்படியும் இருந்தேன். தன்மேல்  பாகனை ஏற விடாத பெரு மதம் கொண்ட யானை போல இன்ப அன்பினைத் தாங்க  இயலாதவன் ஆனேன். எனது உறுப்புக்களையெல்லாம் சுவைமிக்க கொம்புத் தேன் போன்ற இன்ப உணர்ச்சியால் செய்து அமைத்தனன் இறைவன். திரிபுரத்தினை அழகுமிகுந்த தன் புன்னகையில் எழுந்த நெருப்பால் சுட்டெரித்து முன்பு வீழ்த்தினான். அது போலவே தனது அருட் பெரும் தீயினால் அடியோங்கள் ஒருத்தரும் தவறாத படி எங்கள் அடிமை உடம்பு எனும் குடில்களை  ஒடுங்குவித்தான். வளைந்த உள்ளங்கையில் விளங்கும் நெல்லிக்கனி போல் தவறிப் போகாத கைகண்ட அமுதம் ஆகினான் -அந்த எம்பெருமான் வாழ்க! அவன் எவ்வாறு எனக்குக் கிட்டினான் என்பதை பிறருக்கு எடுத்துரைக்க அறிய மாட்டேன். அவன் என்னை உருவாக்கிய விதத்தை நாய் போன்ற நான் தாங்க மாட்டேன். அதை அறியும் ஆற்றலும் இல்லேன் ஆ! ஆ!! செருக்கு ஒழியப் பெற்றேன். அடியேனுக்கு நல்கிய பேரின்பத்தை  அளந்தறிய வல்லவன் அல்லேன். அதை அருந்தியும் நிறைவெய்தல் பெறமாட்டேன். மிகுதியாக விழுங்கும் ஆற்றலும் உடையவன் அல்லேன். முழுமதிக் காலத்தே கடல் நடுவிற்பொங்கும் நீர் போல உள்ளத்தில் பேரின்பம் நிறைந்தது. வளமிக்க பாற்கடலைப் போல உள்ளம் ததும்பச் செய்தது. சொல்லும் தன்மைகடந்த பேரமுதமானது உரோமத்தின் அடிதோறும் நிரம்பித் தங்கும்படி  இறைவன் செய்தனன். நாய் போன்ற அடியேனின் உடம்பினகத்தே சிறு வீட்டிருக்கை  கொண்டருளினான். தீயேனுடைய புலால் மிகுந்த உடம்பின் குருதிக் குழாய், நரம்புகளில்  எல்லாம் இனிய தேனைப் பாய்ச்சினான். அதிசயிக்கத் தக்க நிறைவான அமுத ஒழுக்குகளை எலும்புத் துவாரங்களில் பாய்வித்தான். உருகும் தன்மையுள்ள உள்ளத்தினால் வடிவமைத்தது போல, ஒவ்வொரு பகுதிகளிலும்  அமுதம் ஊறிக் கசிகின்ற உடம்பினைத் தந்தான். ஒளிமிக்க கற்கண்டின் இனிப்பினைக்  கொண்ட கனியைத் தேர்ந்துண்கிறது இறுமாப்புடைய யானை. அதைப்போன்று  முடிவான முறையாக தகுதியற்ற அடியேனும் இருக்குமாறு செய்தருளினான்.  அயன் அரி அறியாப் பெருந்தன்மையன் தனது மேலாம் திருவருள் தேனானது என்னில்  கலக்கும்படி செய்து, அவ்வருளோடு மிக மேம்பட்ட பேரின்ப அமுதமும் அமைத்து அருளிச் செய்தான்.