திருநள்ளாறு

அருளியவர்: சுந்தரர்
பண்: தக்கேசி
தலம்: நள்ளாறு
நாடு: சோழநாடு காவிரித் தென்கரை

1

செம்பொன் மேனிவெண் ணீறணி வானைக் கரிய கண்டனை மால்அயன் காணாச்சம்பு வைத்தழல் அங்கையி னானைச் சாம வேதனைத் தன்னொப்பி லானைக்கும்ப மாகரி யின்னுரி யானைக் கோவின் மேல்வருங் கோவினை எங்கள்நம்ப னைநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

செம்பொன் மேனி வெண்‌ நீறு அணிவானை, கரிய கண்டனை, மால்‌ அயன்‌ காணாச்‌சம்புவை, தழல்‌ அங்கையினானை, சாமவேதனை, தன்‌ ஒப்பு இலானை,கும்ப மாகரியின்‌ உரியானை, கோவின் மேல்‌ வரும்‌ கோவினை, எங்கள்‌நம்பனை, நள்ளாறனை, அமுதை, நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

விரைசெய் மாமலர்க் கொன்றையி னானை வேத கீதனை மிகச்சிறந் துருகிப்பரசு வார்வினைப் பற்றறுப் பானைப் பாலொ டானஞ்சும் ஆடவல் லானைக்குரைக டல்வரை ஏழுல குடைய கோனை ஞானக் கொழுந்தினைத் தொல்லைநரைவிடை யுடைநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

விரை செய்‌ மா மலர்க் கொன்றையினானை; வேத கீதனை; மிகச்‌ சிறந்து உருகிப்‌பரசுவார்‌ வினைப் பற்று அறுப்பானை; பாலொடு ஆன்‌ அஞ்சும்‌ ஆட வல்லானை;குரைகடல்‌, வரை, ஏழ்‌, உலகு உடைய கோனை; ஞானக் கொழுந்தினை; தொல்லைநரை விடை உடை நள்ளாறனை; அமுதை; நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

பூவில் வாசத்தைப் பொன்னினை மணியைப் புவியைக் காற்றினைப் புனல்அனல் வெளியைச்சேவின் மேல்வருஞ் செல்வனைச் சிவனைத் தேவ தேவனைத் தித்திக்குந் தேனைக்காவி யங்கண்ணிப் பங்கனைக் கங்கைச் சடைய னைக்கா மரத்திசை பாடநாவில் ஊறும்நள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

பூவில்‌ வாசத்தை, பொன்னினை, மணியை, புவியை, காற்றினை, புனல்‌, அனல்‌, வெளியை,சேவின் மேல்‌ வரும்‌ செல்வனை, சிவனை, தேவதேவனை, தித்திக்கும்‌ தேனை,காவி அம் கண்ணி பங்கனை, கங்கைச்‌ சடையனை, காமரத்து இசை பாட .நாவில்‌ ஊறும்‌ நள்ளாறனை, அமுதை, நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

தஞ்சம் என்றுதன் தாளது வடைந்த பாலன் மேல்வந்த காலனை உருளநெஞ்சில் ஓர்உதை கொண்ட பிரானை நினைப்ப வர்மனம் நீங்ககில் லானைவிஞ்சை வானவர் தானவர் கூடிக் கடைந்த வேலையுள் மிக்கெழுந் தெரியும்நஞ்சம் உண்டநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

தஞ்சம்‌ என்று தன்‌ தாள்‌ அது அடைந்த பாலன் மேல்‌ வந்த காலனை, உருளநெஞ்சில்‌ ஓர்‌ உதை கொண்ட பிரானை; நினைப்பவர்‌ மனம்‌ நீங்க கில்லானை;விஞ்சை வானவர்‌, தானவர்‌, கூடிக்‌ கடைந்த வேலையுள்‌ மிக்கு எழுந்து எரியும்‌நஞ்சம்‌ உண்ட நள்ளாறனை; அமுதை; நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

மங்கை பங்கனை மாசிலா மணியை வான நாடனை ஏனமோ டன்னம்எங்கு நாடியுங் காண்பரி யானை ஏழை யேற்கெளி வந்தபி ரானைஅங்கம் நான்மறை யால்நிறை கின்ற அந்த ணாளர் அடியது போற்றும்நங்கள் கோனைநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

மங்கை பங்கனை, மாசு இலா மணியை, வான நாடனை, ஏனமோடு அன்னம்‌எங்கும்‌ நாடியும்‌ காண்பு அரியானை, ஏழையேற்கு எளிவந்த பிரானை,அங்கம்‌ நால்மறையால்‌ நிறைகின்ற அந்தணாளர்‌ அடி அது போற்றும்‌நங்கள்‌ கோனை, நள்ளாறனை, அமுதை, நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

கற்ப கத்தினைக் கனகமால் வரையைக் காம கோபனைக் கண்ணுத லானைச்சொற்ப தப்பொருள் இருளறுத் தருளுந் தூய சோதியை வெண்ணெய் நல்லூரில்அற்பு தப்பழ ஆவணங் காட்டி அடிய னாஎன்னை ஆளது கொண்டநற்ப தத்தைநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

கற்பகத்தினை, கனக மால் வரையை, காம கோபனை, கண் நுதலானை,சொல் பதப் பொருள்‌ இருள்‌ அறுத்து அருளும்‌ தூய சோதியை, வெண்ணெய் நல்லூரில்‌அற்புதப்‌ பழ ஆவணம்‌ காட்டி அடியனா என்னை ஆள்‌ அது கொண்டநல்பதத்தை, நள்ளாறனை, அமுதை, நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

மறவ னைஅன்று பன்றிப்பின் சென்ற மாய னைநால்வர்க் காலின்கீழ் உரைத்தஅறவ னைஅம ரர்க்கரி யானை அமரர் சேனைக்கு நாயக னானகுறவர் மங்கைதன் கேள்வனைப் பெற்ற கோனை நான்செய்த குற்றங்கள் பொறுக்கும்நறைவி ரியும்நள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

மறவனை, அன்று பன்றிப்‌ பின்‌ சென்ற மாயனை, நால்வர்க்கு ஆலின் கீழ்‌ உரைத்தஅறவனை, அமரர்க்கு அரியானை, அமரர் சேனைக்கு நாயகன்‌ ஆனகுறவர் மங்கை தன் கேள்வனைப்‌ பெற்ற கோனை, நான்‌ செய்த குற்றங்கள்‌ பொறுக்கும்‌நறை விரியும்‌ நள்ளாறனை, அமுதை, நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

மாதி னுக்குடம் பிடங்கொடுத் தானை மணியி னைப்பணி வார்வினை கெடுக்கும்வேத னைவேத வேள்வியர் வணங்கும் விமல னையடி யேற்கெளி வந்ததூதனைத் தன்னைத் தோழமை அருளித் தொண்ட னேன்செய்த துரிசுகள் பொறுக்கும்நாத னைநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

மாதினுக்கு உடம்பு இடம்‌ கொடுத்தானை, மணியினை, பணிவார்‌ வினை கெடுக்கும்‌வேதனை, வேத வேள்வியர்‌ வணங்கும்‌ விமலனை, அடியேற்கு எளிவந்ததூதனை, தன்னைத்‌ தோழமை அருளித்‌ தொண்டனேன்‌ செய்த துரிசுகள்‌ பொறுக்கும்‌நாதனை, நள்ளாறனை, அமுதை, நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

இலங்கை வேந்தன் எழில்திகழ் கயிலை எடுப்ப ஆங்கிம வான்மகள் அஞ்சத்துலங்கு நீண்முடி ஒருபதுந் தோள்கள் இருப துந்நெரித் தின்னிசை கேட்டுவலங்கை வாளொடு நாமமுங் கொடுத்த வள்ள லைப்பிள்ளை மாமதிச் சடைமேல்நலங்கொள் சோதிநள் ளாறனை அமுதை நாயி னேன்மறந் தென்நினைக் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

இலங்கை வேந்தன்‌, எழில்‌ திகழ்‌ கயிலை எடுப்ப, ஆங்கு இமவான் மகள்‌ அஞ்ச,துலங்கு நீள் முடி ஒருபதும்‌ தோள்கள்‌ இருபதும்‌ நெரித்து, இன்‌இசை கேட்டு,வலங்கை வாளொடு நாமமும்‌ கொடுத்த வள்ளலை: பிள்ளை மாமதிச்‌ சடைமேல்‌நலம்‌ கொள்‌ சோதி நள்ளாறனை; அமுதை; நாயினேன்‌ மறந்து என்‌ நினைக்கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

செறிந்த சோலைகள் சூழ்ந்தநள் ளாற்றெஞ் சிவனை நாவலூர்ச் சிங்கடி தந்தைமறந்து நான்மற்று நினைப்பதே தென்று வனப்ப கையப்பன் ஊரன்வன் றொண்டன்சிறந்த மாலைகள் அஞ்சினோ டஞ்சுஞ் சிந்தையுள் ளுருகிச் செப்ப வல்லார்க்கிறந்து போக்கில்லை வரவில்லை யாகி இன்பவெள் ளத்துள் இருப்பர்க ளினிதே.

சொற்பிரிப்பு

செறிந்த சோலைகள்‌ சூழ்ந்த நள்ளாற்று எம்‌ சிவனை, நாவலூர்ச்‌ சிங்கடி தந்தை,“மறந்தும்‌ நான்‌ மற்றும்‌ நினைப்பது ஏது?” என்று வனப்பகை அப்பன்‌, ஊரன்‌, வன்தொண்டன்‌சிறந்த மாலைகள்‌அஞ்சினோடு அஞ்சும்‌ சிந்தையுள்‌ உருகிச்‌ செப்பவல்லார்க்குஇறந்து போக்கு இல்லை, வரவு இல்லை ஆகி இன்ப வெள்ளத்துள்‌ இருப்பர்கள்‌, இனிதே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.