திருமுறை 7 · 7.067 · 11

திருவலிவலம்

அருளியவர்
சுந்தரர்
பண்
தக்கேசி
தலம்
வலிவலம்
நாடு
சோழநாடு காவிரித் தென்கரை

1

ஊனங் கத்துயிர்ப் பாயுல கெல்லாம் ஓங்கா ரத்துரு வாகிநின் றானைவானங் கைத்தவர்க் கும்மளப் பரிய வள்ள லையடி யார்கள்தம் உள்ளத்தேனங் கைத்தமு தாகியுள் ளூறுந் தேச னைத்திளைத் தற்கினி யானைமானங் கைத்தலத் தேந்தவல் லானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
ஊன்‌ அங்கத்து உயிர்ப்பாய்‌, உலகு எல்லாம்‌ ஓங்காரத்து உரு ஆகி நின்றானை;வானம்‌ கைத்தவர்க்கும்‌ அளப்ப (அ)ரிய வள்ளலை; அடியார்கள் தம்‌ உள்ளத்‌தேன்‌, அங்கத்து அமுது, ஆகி, உள்‌ ஊறும்‌ தேசனை; திளைத்தற்கு இனியானை;மான்‌ அம்‌ கைத்தலத்து ஏந்த வல்லானை; வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

பல்லடி யார்பணிக் குப்பரி வானைப் பாடியா டும்பத்தர்க் கன்புடை யானைச்செல்லடி யேநெருக் கித்திறம் பாது சேர்ந்தவர்க் கேசித்தி முத்திசெய் வானைநல்லடி யார்மனத் தெய்ப்பினில் வைப்பை நானுறு குறையறிந் தருள்புரி வானைவல்லடி யார்மனத் திச்சை உளானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
பல்‌ அடியார்‌ பணிக்குப்‌ பரிவானை, பாடி ஆடும்‌ பத்தர்க்கு அன்புடையானை,செல்‌ அடியே நெருக்கித்‌ திறம்பாது சேர்ந்தவர்க்கே சித்தி முத்தி செய்வானை,நல்‌ அடியார்‌ மனத்து எய்ப்பினில்‌ வைப்பை, நான்‌ உறு குறை அறிந்து அருள்புரிவானை,வல்‌ அடியார்‌ மனத்து இச்சை உளானை, வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

ஆழிய னாய்அகன் றேஉயர்ந் தானை ஆதியந் தம்பணி வார்க்கணி யானைக்கூழைய ராகிப்பொய் யேகுடிஓம்பிக் குழைந்து மெய்யடி யார்குழுப் பெய்யும்வாழியர்க் கேவழு வாநெறி காட்டி மறுபி றப்பென்னை மாசறுத் தானைமாழையொண் கண்ணுமை யைமகிழ்ந் தானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
ஆழியனாய்‌, அகன்றே, உயர்ந்தானை; ஆதி அந்தம்‌ பணிவார்க்கு அணியானை;கூழையர்‌ ஆகி, பொய்யே குடி ஓம்பி, குழைந்து, மெய்‌ அடியார் குழுப்‌ பெய்யும்‌வாழியர்க்கே வழுவா நெறி காட்டி மறுபிறப்பு என்னை மாசு அறுத்தானை;மாழை ஒண்கண்‌ உமையை மகிழ்ந்தானை; வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

நாத்தான் உன்றிற மேதிறம் பாது நண்ணியண் ணித்தமு தம்பொதிந் தூறும்ஆத்தா னைஅடி யேன்றனக் கென்றும் அளவி றந்தபஃ றேவர்கள் போற்றுஞ்சோத்தா னைச்சுடர் மூன்றிலும் ஒன்றித் துருவி மால்பிர மன்னறி யாதமாத்தா னைமாத் தெனக்குவைத் தானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
நாத்தான்‌ உன்‌ திறமே திறம்பாது, நண்ணி அண்ணித்து, அமுதம்‌ பொதிந்து ஊறும்‌ஆத்தானை, அடியேன் தனக்கு; என்றும்‌ அளவு இறந்த பல்‌ தேவர்கள்‌ போற்றும்‌சோத்தானை; சுடர் மூன்றிலும்‌ ஒன்றி, துருவி மால்‌ பிரமன்‌ அறியாதமாத்தானை; மாத்து எனக்கு வைத்தானை; வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

நல்லிசை ஞானசம் பந்தனும் நாவினுக் கரசரும் பாடிய நற்றமிழ் மாலைசொல்லிய வேசொல்லி ஏத்துகப் பானைத் தொண்ட னேன்அறி யாமை அறிந்துகல்லி யல்மனத் தைக்கசி வித்துக் கழலடி காட்டியென் களைகளை அறுக்கும்வல்லியல் வானவர் வணங்க நின்றானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
நல்‌ இசை ஞானசம்பந்தனும்‌ நாவுக்கு அரசரும்‌ பாடிய நல்‌ தமிழ் மாலைசொல்லியவே சொல்லி ஏத்து உகப்பானை; தொண்டனேன்‌ அறியாமை அறிந்து,கல்‌ இயல்‌ மனத்தைக்‌ கசிவித்து, கழல்‌ அடி காட்டி, என்‌ களைகளை அறுக்கும்‌வல்‌ இயல்‌ வானவர்‌ வணங்க நின்றானை; வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

பாடுமா பாடிப் பணியுமா றறியேன் பனுவுமா பனுவிப் பரவுமா றறியேன்தேடுமா தேடித் திருத்துமா றறியேன் செல்லுமா செல்லச் செலுத்துமா றறியேன்கூடுமா றெங்ஙன மோவென்று கூறக் குறித்துக் காட்டிக் கொணர்ந்தெனை ஆண்டுவாடிநீ வாளா வருந்தலென் பானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
பாடுமாப்‌ பாடிப்‌ பணியும்‌ ஆறு அறியேன்‌; பனுவுமா பனுவிப்‌ பரவும்‌ ஆறு அறியேன்‌;தேடுமா தேடித்‌ திருத்தும்‌ ஆறு அறியேன்‌; செல்லுமா செல்லச்‌ செலுத்தும்‌ ஆறு அறியேன்‌;கூடும்‌ ஆறு எங்ஙனமோ? என்று கூறக்‌ குறித்துக்‌ காட்டிக்‌ கொணர்ந்து எனை ஆண்டு,வாடி நீ வாளா வருந்தல்‌! என்பானை வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

பந்தித்த வல்வினைப் பற்றறப் பிறவிப் படுக டற்பரப் புத்தவிர்ப் பானைச்சந்தித் ததிற லாற்பணி பூட்டித் தவத்தை ஈட்டிய தம்மடி யார்க்குச்சிந்தித் தற்கெளி தாய்த்திருப் பாதஞ் சிவலோ கந்திறந் தேற்றவல் லானைவந்திப் பார்தம் மனத்தினுள் ளானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
பந்தித்த வல்வினைப் பற்று அற, பிறவிப்‌ படுகடல்‌ பரப்புத்‌ தவிர்ப்பானை;சந்தித்த திறலால்‌ பணி பூட்டித்‌ தவத்தை ஈட்டிய தம்‌ அடியார்க்கு,சிந்தித்தற்கு எளிதாய்‌, திருப்பாதம்‌, சிவலோகம்‌ திறந்து ஏற்ற வல்லானை;வந்திப்பார் தம்‌ மனத்தின்‌ உள்ளானை: வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

எவ்வெவர் தேவர் இருடிகள் மன்னர் எண்ணிறந் தார்கள்மற் றெங்கும்நின் றேத்தஅவ்வவர் வேண்டிய தேஅருள் செய்து அடைந்தவர்க் கேஇட மாகிநின் றானைஇவ்விவ கருணையெங் கற்பகக் கடலை எம்பெரு மான்அரு ளாய்என்ற பின்னைவவ்வியென் ஆவி மனங்கலந் தானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
எவ்‌வெவர்‌ தேவர்‌ இருடிகள்‌ மன்னர்‌ எண்‌ இறந்தார்கள்‌ மற்று எங்கும்‌ நின்று ஏத்த,அவ்‌வவர்‌ வேண்டியதே அருள்செய்து, அடைந்தவர்க்கே இடம்‌ ஆகி நின்றானை;இவ்‌விவ கருணை எம்‌ கற்பகக் கடலை; எம்பெருமான்‌, அருளாய்‌! என்ற பின்னை,வவ்வி என்‌ ஆவி மனம்‌ கலந்தானை; வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

திரியும் முப்புரஞ் செற்றதுங் குற்றத் திறல ரக்கனைச் செறுத்ததும் மற்றைப்பெரிய நஞ்சமு துண்டதும் முற்றும் பின்னை யாய்முன்ன மேமுளைத் தானைஅரிய நான்மறை அந்தணர் ஓவா தடிப ணிந்தறி தற்கரி யானைவரையின் பாவை மணாளனெம் மானை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
திரியும்‌ முப்புரம்‌ செற்றதும்‌, குற்றத்‌ திறல்‌ அரக்கனைச்‌ செறுத்ததும்‌, மற்றைப்‌பெரிய நஞ்சு அமுது உண்டதும்‌, முற்றும்‌ பின்னை ஆய்‌ முன்னமே முளைத்தானை;அரிய நால்மறை அந்தணர்‌ ஓவாது அடி பணிந்து அறிதற்கு அரியானை;வரையின் பாவை மணாளன்‌, எம்மானை: வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

ஏன்ற அந்தணன் தலையினை அறுத்து நிறைக்க மாலுதி ரத்தினை ஏற்றுத்தோன்று தோண்மிசைக் களேபரந் தன்னைச் சுமந்த மாவிர தத்தகங் காளன்சான்று காட்டுதற் கரியவன் எளியவன் றன்னைத் தன்னி லாமனத் தார்க்குமான்று சென்றணை யாதவன் றன்னை வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டேனே.
சொற்பிரிப்பு
ஏன்ற அந்தணன் தலையினை அறுத்து; நிறைக்க மால்‌ உதிரத்தினை ஏற்று,தோன்று தோள்மிசைக்‌ களேபரம் தன்னைச்‌ சுமந்த மா விரதத்த கங்காளன்‌;சான்று காட்டுதற்கு அரியவன்‌; எளியவன்‌ தன்னை; தன்‌ நிலாம்‌ மனத்தார்க்குமான்று சென்று அணையாதவன் தன்னை; வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டேனே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

11

கலிவ லங்கெட ஆரழல் ஓம்புங் கற்ற நான்மறை முற்றனல் ஓம்பும்வலிவ லந்தனில் வந்துகண் டடியேன் மன்னும் நாவலா ரூரன்வன் றொண்டன்ஒலிகொள் இன்னிசைச் செந்தமிழ் பத்தும் உள்ளத் தாலுகந் தேத்தவல் லார்போய்மெலிவில் வானுல கத்தவர் ஏத்த விரும்பி விண்ணுல கெய்துவர் தாமே.
சொற்பிரிப்பு
கலி வலம்‌ கெட ஆர்‌அழல்‌ ஓம்பும்‌ கற்ற நால்மறை முற்று அனல்‌ ஓம்பும்‌வலிவலம் தனில்‌ வந்து கண்டு, அடியேன் மன்னும்‌ நாவல்‌ ஆரூரன்‌ வன்தொண்டன்‌ஒலி கொள்‌ இன்‌இசைச்‌ செந்தமிழ் பத்தும்‌ உள்ளத்தால்‌ உகந்து ஏத்த வல்லார்‌, போய்‌,மெலிவு இல்‌ வான்‌ உலகத்தவர்‌ ஏத்த, விரும்பி விண்ணுலகு எய்துவர் தாமே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.