திருவாரூர்

அருளியவர்: சுந்தரர்
பண்: தக்கேசி
தலம்: ஆரூர்
நாடு: சோழநாடு காவிரித் தென்கரை

1

பொன்னும் மெய்ப்பொரு ளும்தரு வானைப் போக முந்திரு வும்புணர்ப் பானைப்பின்னை என்பிழை யைப்பொறுப் பானைப் பிழையெ லாந்தவி ரப்பணிப் பானைஇன்ன தன்மையன் என்றறி வொண்ணா எம்மா னைஎளி வந்தபி ரானைஅன்னம் வைகும் வயற்பழ னத்தணி ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

பொன்னும்‌ மெய்ப்பொருளும்‌ தருவானை, போகமும்‌ திருவும்‌ புணர்ப்பானை,பின்னை என்‌ பிழையைப்‌ பொறுப்பானை பிழை எலாம்‌ தவிரப்‌ பணிப்பானை,இன்ன தன்மையன்‌ என்று அறிவு, ஒண்ணா எம்மானை, எளிவந்த பிரானை,அன்னம்‌ வைகும்‌ வயல்‌ பழனத்து அணி ஆரூரானை, மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

கட்ட மும்பிணி யுங்களை வானைக் காலற் சீறிய காலுடை யானைவிட்ட வேட்கைவெந் நோய்களை வானை விரவி னால்விடு தற்கரி யானைப்பட்ட வார்த்தை படநின்ற வார்த்தை வாரா மேதவி ரப்பணிப் பானைஅட்ட மூர்த்தியை மட்டவிழ் சோலை ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

கட்டமும்‌ பிணியும்‌ களைவானை; காலற்‌ சீறிய கால்‌ உடையானை;விட்ட வேட்கை வெந்நோய்‌ களைவானை; விரவினால்‌ விடுதற்கு அரியானை;பட்ட வார்த்தை, பட நின்ற வார்த்தை, வாராமே தவிரப்‌ பணிப்பானை;அட்ட மூர்த்தியை மட்டு அவிழ்‌ சோலை ஆரூரானை; மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

கார்க்குன் றமழை யாய்ப்பொழி வானைக் கலைக்கெ லாம்பொருளாய்உடன் கூடிப்பார்க்கின் றஉயிர்க் குப்பரிந் தானைப் பகலுங் கங்குலும் ஆகிநின் றானைஓர்க்கின் றசெவி யைச்சுவை தன்னை உணரும் நாவினைக் காண்கின்ற கண்ணைஆர்க்கின் றகட லைமலை தன்னை ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

கார்க் குன்ற மழையாய்ப்‌ பொழிவானை, கலைக்கு எலாம்‌ பொருளாய்‌ உடன் கூடிப்‌பார்க்கின்ற உயிர்க்குப்‌ பரிந்தானை, பகலும்‌ கங்குலும்‌ ஆகி நின்றானை,ஓர்க்கின்ற செவியை, சுவை தன்னை, உணரும்‌ நாவினை, காண்கின்ற கண்ணை,ஆர்க்கின்ற கடலை, மலை தன்னை, ஆரூரானை, மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

செத்த போதினில் முன்னின்று நம்மைச் சிலர்கள் கூடிச் சிரிப்பதன் முன்னம்வைத்த சிந்தைஉண் டேமனம் உண்டே மதிஉண் டேவிதி யின்பயன் உண்டேமுத்தன் எங்கள் பிரான்என்று வானோர் தொழநின் றதிமில் ஏறுடை யானைஅத்தன் எந்தைபி ரான்எம்பி ரானை ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

செத்த போதினில்‌ முன்‌ நின்று நம்மைச்‌ சிலர்கள்‌ கூடிச்‌ சிரிப்பதன்‌ முன்னம்‌,வைத்த சிந்தை உண்டே; மனம்‌ உண்டே; மதி உண்டே; விதியின்‌ பயன்‌ உண்டே!“முத்தன்‌, எங்கள்‌ பிரான்‌” என்று வானோர்‌ தொழ நின்ற திமில்‌ ஏறு உடையானை,அத்தன்‌, எந்தை பிரான்‌, எம்பிரானை, ஆரூரானை, மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

செறிவுண் டேல்மனத் தாற்தெளி வுண்டேல் தேற்றத் தால்வருஞ் சிக்கன வுண்டேல்மறிவுண் டேல்மறு மைப்பிறப் புண்டேல் வாணாள் மேற்செல்லும் வஞ்சனை உண்டேல்பொறிவண்டியாழ் செய்யும் பொன்மலர்க் கொன்றைப் பொன்போ லுஞ்சடை மேற்புனைந் தானைஅறிவுண் டேஉட லத்துயிர் உண்டே ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

செறிவு உண்டேல்‌, மனத்தால்‌ தெளிவு உண்டேல்‌, தேற்றத்தால்‌ வரும்‌ சிக்கனவு உண்டேல்‌,மறிவு உண்டேல்‌, மறுமைப் பிறப்பு உண்டேல்‌, வாழ்நாள் மேல்‌ செல்லும்‌ வஞ்சனை உண்டேல்‌,பொறி வண்டு யாழ் செய்யும்‌ பொன் மலர்க் கொன்றை பொன்‌ போலும்‌ சடைமேல்‌ புனைந்தானைஅறிவு உண்டே; உடலத்து உயிர்‌ உண்டே: ஆரூரானை மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

பொள்ளல் இவ்வுட லைப்பொரு ளென்று பொருளுஞ் சுற்றமும் போகமும் ஆகிமெள்ள நின்றவர் செய்வன எல்லாம் வாரா மேதவிர்க் கும்விதி யானைவள்ளல் எந்தமக் கேதுணை என்று நாள்நா ளும்அம ரர்தொழு தேத்தும்அள்ள லங்கழ னிப்பழ னத்தணி ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

பொள்ளல்‌ இவ்‌ உடலைப்‌ பொருள்‌ என்று, பொருளும்‌ சுற்றமும்‌ போகமும்‌ ஆகி,மெள்ள நின்றவர்‌ செய்வன எல்லாம்‌ வாராமே தவிர்க்கும்‌ விதியானை,“வள்ளல்‌! எம் தமக்கே துணை!” என்று நாள் நாளும்‌ அமரர்‌ தொழுது ஏத்தும்‌அள்ளல்‌ அம் கழனிப்‌ பழனத்து அணி ஆரூரானை மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

கரியா னைஉரி கொண்டகை யானைக் கண்ணின் மேல்ஒரு கண்ணுடையானைவரியா னைவருத் தங்களை வானை மறையா னைக்குறை மாமதி சூடற்குரியா னைஉல கத்துயிர்க் கெல்லாம் ஒளியா னைஉகந் துள்கிநண் ணாதார்க்(கு)அரியா னைஅடி யேற்கெளி யானை ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

கரி யானை உரி கொண்ட கையானை, கண்ணின் மேல்‌ ஒரு கண்‌ உடையானை,வரியானை, வருத்தம்‌ களைவானை, மறையானை, குறை மா மதி சூடற்குஉரியானை, உலகத்து உயிர்க்கு எல்லாம்‌ ஒளியானை, உகந்து உள்கி நண்ணாதார்க்குஅரியானை, அடியேற்கு எளியானை, ஆரூரானை, மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

வாளா நின்று தொழும்அடி யார்கள் வான்ஆ ளப்பெறும் வார்த்தையைக் கேட்டும்நாணா ளும்மலர் இட்டுவணங் கார் நம்மை ஆள்கின்ற தன்மையை ஓரார்கேளா நான்கிடந் தேஉழைக் கின்றேன் கிளைக்கெ லாந்துணை யாம்எனக் கருதிஆளா வான்பலர் முன்பழைக் கின்றேன் ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

வாளா நின்று தொழும்‌ அடியார்கள்‌ வான்‌ ஆளப் பெறும்‌ வார்த்தையைக்‌ கேட்டும்‌நாள்நாளும்‌ மலர்‌ இட்டு வணங்கார்‌; நம்மை ஆள்கின்ற தன்மையை ஓரார்‌;கேளா நான்‌ கிடந்தே உழைக்கின்றேன்‌, கிளைக்கு எலாம்‌ துணை ஆம்‌ எனக்‌ கருதி;ஆள்‌ ஆவான்‌ பலர்‌ முன்பு அழைக்கின்றேன்‌; ஆரூரானை மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

விடக்கை யேபெருக் கிப்பல நாளும் வேட்கை யாற்பட்ட வேதனை தன்னைக்கடக்கி லேன்நெறி காணவும் மாட்டேன் கண்கு ழிந்திரப் பார்கையில் ஒன்றும்இடக்கி லேன்பர வைத்திரைக் கங்கைச் சடையா னைஉமை யாளையோர் பாகத்தடக்கி னானைஅந் தாமரைப் பொய்கை ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

விடக்கையே பெருக்கிப்‌ பல நாளும்‌ வேட்கையால்‌ பட்ட வேதனை தன்னைக்‌கடக்கிலேன்‌ ; நெறி காணவும்‌ மாட்டேன்‌; கண்‌ குழிந்து இரப்பார்‌ கையில்‌ ஒன்றும்‌இட(க்‌)கிலேன்‌; பரவைத்‌ திரைக்‌ கங்கைச்‌ சடையானை, உமையாளை ஓர் பாகத்துஅடக்கினானை, அம்‌ தாமரைப்‌ பொய்கை ஆரூரானை, மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

ஒட்டி ஆட்கொண்டு போய்ஒளித் திட்ட உச்சிப் போதனை நச்சர வார்த்தபட்டி யைப்பக லையிருள் தன்னைப் பாவிப் பார்மனத் தூறுமத் தேனைக்கட்டி யைக்கரும் பின்தெளி தன்னைக் காத லாற்கடல் சூர்தடிந் திட்டசெட்டி யப்பனைப் பட்டனைச் செல்வ ஆரூரானை மறக்கலு மாமே.

சொற்பிரிப்பு

ஒட்டி ஆட்கொண்டு போய்‌ ஒளித்திட்ட உச்சிப் போதனை, நச்சு அரவு ஆர்த்தபட்டியை, பகலை, இருள் தன்னை, பாவிப்பார்‌ மனத்து ஊறும்‌ அத்‌ தேனை,கட்டியை, கரும்பின்‌ தெளி தன்னை, காதலால்‌ கடல்‌ சூர்‌ தடிந்திட்டசெட்டி அப்பனை, பட்டனை, செல்வ ஆரூரானை, மறக்கலும்‌ ஆமே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

11

ஓரூர் என்றுல கங்களுக் கெல்லாம் உரைக்க லாம்பொரு ளாய்உடன் கூடிக்காரூ ருங்கமழ் கொன்றைநன் மாலை முடியன் காரிகை காரண மாகஆரூ ரைம்மறத் தற்கரி யானை அம்மான் தன்திருப் பேர்கொண்ட தொண்டன்ஆரூ ரன்னடி நாய்உரை வல்லார் அமர லோகத் திருப்பவர் தாமே.

சொற்பிரிப்பு

ஓர்‌ ஊர்‌ என்று உலகங்களுக்கு எல்லாம்‌ உரைக்கல்‌ ஆம்‌ பொருள்‌ஆய்‌ உடன் கூடி,கார்‌ ஊரும்‌ கமழ் கொன்றை நல்மாலை முடியன்‌, காரிகை காரணமாகஆரூரை மறத்தற்கு அரியானை, அம்மான் தன்‌ திருப்பேர்‌ கொண்ட தொண்டன்‌ஆரூரன்‌ அடி நாய்‌ உரை வல்லார்‌ அமரலோகத்து இருப்பவர் தாமே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.