திருவொற்றியூர்

அருளியவர்: சுந்தரர்
பண்: தக்கேசி
தலம்: ஒற்றியூர்
நாடு: தொண்டைநாடு

1

அழுக்கு மெய்கொடுன் றிருவடி அடைந்தேன் அதுவும் நான்படப் பாலதொன் றானாற்பிழுக்கை வாரியும் பால்கொள்வர் அடிகேள் பிழைப்பன் ஆகிலுந் திருவடிப் பிழையேன்வழுக்கி வீழினுந் திருப்பெய ரல்லால் மற்று நான்அறி யேன்மறு மாற்றம்ஒழுக்க என்கணுக் கொருமருந் துரையாய் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

அழுக்கு மெய்கொடு உன்‌ திருவடி அடைந்தேன்‌ ; அதுவும்‌ நான்‌ படப் பாலது ஒன்று ஆனால்‌,பிழுக்கை வாரியும்‌ பால்‌ கொள்வர்‌; அடிகேள்‌! பிழைப்பன்‌ ஆகிலும்‌ திருவடிப்‌ பிழையேன்‌;வழுக்கி வீழினும்‌ திருப்பெயர்‌ அல்லால்‌, மற்று நான்‌ அறியேன்‌, மறு மாற்றம்‌;ஒழுக்க என்‌ கணுக்கு ஒரு மருந்து உரையாய்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

கட்ட னேன்பிறந் தேன்உனக் காளாய் காதற் சங்கிலி காரண மாகஎட்டி னாற்றிக ழுந்திரு மூர்த்தி என்செய் வான்அடி யேன்எடுத் துரைக்கேன்பெட்ட னாகிலுந் திருவடிப் பிழையேன் பிழைப்ப னாகிலுந் திருவடிக் கடிமைஒட்டி னேன்எனை நீசெய்வ தெல்லாம் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

கட்டனேன்‌ பிறந்தேன்‌, உனக்கு ஆளாய்‌; காதல்‌ சங்கிலி காரணமாக,எட்டினால்‌ திகழும்‌ திருமூர்த்தி! என்‌ செய்வான்‌, அடியேன்‌ எடுத்து உரைக்கேன்‌?பெட்டன்‌ ஆகிலும்‌, திருவடி பிழையேன்‌, பிழைப்பன்‌ ஆகிலும்‌ திருவடிக்கு அடிமை;ஒட்டினேன்‌, எனை நீ செய்வது எல்லாம்‌; ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

கங்கை தங்கிய சடையுடைக் கரும்பே கட்டி யேபலர்க் குங்களை கண்ணேஅங்கை நெல்லியின் பழத்திடை அமுதே அத்தா என்னிடர் ஆர்க்கெடுத் துரைக்கேன்சங்கும் இப்பியுஞ் சலஞ்சலம் முரல வயிரம் முத்தொடு பொன்மணி வரன்றிஒங்கு மாகடல் ஓதம்வந் துலவும் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

கங்கை தங்கிய சடை உடைக்‌ கரும்பே! கட்டியே! பலர்க்கும்‌ களைகண்ணே !அங்கை நெல்லியின் பழத்திடை அமுதே! அத்தா! என்‌ இடர்‌ ஆர்க்கு எடுத்து உரைக்கேன்‌?சங்கும்‌ இப்பியும்‌ சலஞ்சலம்‌ முரல, வயிரம்‌ முத்தொடு பொன்‌ மணி வரன்றி,ஒங்கும்‌ மா கடல்‌ ஓதம்‌ வந்து உலவும்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

ஈன்று கொண்டதோர் சுற்றமொன் றன்றா லியாவ ராகிலென் அன்புடை யார்கள்தோன்ற நின்றருள் செய்தளித் திட்டாற் சொல்லு வாரைஅல் லாதன சொல்லாய்மூன்று கண்ணுடை யாய்அடி யேன்கண் கொள்வ தேகணக் குவழக் காகில்ஊன்று கோல்எனக் காவதொன் றருளாய் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

ஈன்று கொண்டது ஓர்‌ சுற்றம்‌ ஒன்று அன்றால்‌; யாவர்‌ ஆகில்‌ என்‌, அன்புடையார்கள்‌?தோன்ற நின்று அருள்செய்து அளித்திட்டால்‌ சொல்லுவாரை அல்லாதன சொல்லாய்‌;மூன்றுகண்‌ உடையாய்‌! அடியேன்‌ கண்‌ கொள்வதே கணக்கு வழக்கு ஆகில்‌,ஊன்றுகோல்‌ எனக்கு ஆவது ஒன்று அருளாய்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

வழித்த லைப்படு வான்முயல் கின்றேன் உன்னைப் போல்என்னைப் பாவிக்க மாட்டேன்சுழித்த லைப்பட்ட நீரது போலச் சுழல்கின் றேன்சுழல் கின்றதென் னுள்ளம்கழித்த லைப்பட்ட நாயது போல ஒருவன் கோல்பற்றிக் கறகற இழுக்கைஒழித்து நீயரு ளாயின செய்யாய் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

வழித்தலைப்‌ படுவான்‌ முயல்கின்றேன்‌; உன்னைப்‌ போல்‌ என்னைப்‌ பாவிக்கமாட்டேன்‌;சுழித்தலைப்‌ பட்ட நீர்‌ அது போலச்‌ சுழல்கின்றேன்‌; சுழல்கின்றது, என்‌ உள்ளம்‌;கழித்தலைப்‌ பட்ட நாய்‌ அது போல ஒருவன்‌ கோல்‌ பற்றிக்‌ கறகற இழுக்கைஒழித்து, நீ அருள்‌ ஆயின செய்யாய்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

மானை நோக்கியர் கண்வலைப் பட்டு வருந்தி யானுற்ற வல்வினைக் கஞ்சித்தேனை ஆடிய கொன்றையி னாய்உன் சீல முங்குண முஞ்சிந்தி யாதேநானும் இத்தனை வேண்டுவ தடியேன் உயிரொ டும்நர கத்தழுந் தாமைஊனம் உள்ளன தீர்த்தருள் செய்யாய் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

மானை நோக்கியர்‌ கண்வலைப்‌ பட்டு, வருந்தி, யான்‌ உற்ற வல்வினைக்கு அஞ்சி,தேனை ஆடிய கொன்றையினாய்‌! உன்‌ சீலமும்‌ குணமும்‌ சிந்தியாதேநானும்‌ இத்தனை வேண்டுவது; அடியேன்‌ உயிரொடும்‌ நரகத்து அழுந்தாமை,ஊனம்‌ உள்ளன தீர்த்து, அருள் செய்யாய்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

மற்றுத் தேவரை நினைந்துனை மறவேன் நெஞ்சி னாரொடு வாழவும் மாட்டேன்பெற்றி ருந்து பெறாதொழி கின்ற பேதை யேன்பிழைத் திட்டதை அறியேன்முற்றும் நீஎனை முனிந்திட அடியேன் கடவ தென்னுனை நான்மற வேனேல்உற்ற நோயுறு பிணிதவிர்த் தருளாய் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

மற்றுத்‌ தேவரை நினைந்து உனை மறவேன்‌; நெஞ்சினாரொடு வாழவும்‌ மாட்டேன்‌;பெற்றிருந்து பெறாது ஒழிகின்‌ற பேதையேன்‌ பிழைத்திட்டதை அறியேன்‌;முற்றும்‌ நீ எனை முனிந்திட அடியேன்‌ கடவது என்‌? உனை நான்‌ மறவேனேல்‌,உற்ற நோய்‌ உறு பிணி தவிர்த்து அருளாய்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

கூடினாய் மலை மங்கையை நினையாய் கங்கை ஆயிர முகம்உடை யாளைச்சூடி னாயென்று சொல்லிய புக்கால் தொழும்ப னேனுக்குஞ் சொல்லலு மாமேவாடி நீயிருந் தென்செய்தி மனனே வருந்தி யானுற்ற வல்வினைக் கஞ்சிஊடி னாலினி ஆவதொன் றுண்டே ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

கூடினாய்‌, மலை மங்கையை; நினையாய்‌: “கங்கை ஆயிர முகம்‌ உடையாளைசூடினாய்‌'” என்று சொல்லிய புக்கால்‌, தொழும்பனேனுக்கும்‌ சொல்லலும்‌ ஆமே;வாடி நீ இருந்து என்‌ செய்தி? மனனே! வருந்தி யான்‌ உற்ற வல்வினைக்கு அஞ்சி,ஊடினால்‌, இனி ஆவது ஒன்று உண்டே? ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

மகத்திற் புக்கதோர் சனிஎனக் கானாய் மைந்த னேமணி யேமண வாளாஅகத்திற் பெண்டுகள் நானொன்று சொன்னால் அழையேற் போகுரு டாஎனத் தரியேன்முகத்திற் கண்ணிழந் தெங்ஙனம் வாழ்கேன் முக்க ணாமுறை யோமறை யோதீஉகைக்குந் தண்கடல் ஓதம்வந் துலவும் ஒற்றி யூரெனும் ஊருறை வானே.

சொற்பிரிப்பு

மகத்தில்‌ புக்கது ஓர்‌ சனி எனக்கு ஆனாய்‌; மைந்தனே! மணியே! மணவாளா!அகத்தில்‌ பெண்டுகள்‌ நான்‌ ஒன்று சொன்னால்‌, “அழையேல்‌, போ, குருடா!” எனத்‌ தரியேன்‌;முகத்தில்‌ கண்‌ இழந்து எங்ஙனம்‌ வாழ்கேன்‌? முக்கணா! முறையோ? மறை ஓதீ!உகைக்கும்‌ தண்கடல்‌ ஓதம்‌ வந்து உலவும்‌ ஒற்றியூர்‌ எனும்‌ ஊர்‌ உறைவானே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

ஓதம் வந்துல வுங்கரை தன்மேல் ஒற்றி யூருறை செல்வனை நாளும்ஞாலந் தான்பர வப்படு கின்ற நான்ம றையங்கம் ஓதிய நாவன்சீலந் தான்பெரி தும்மிக வல்ல சிறுவன் வன்றொண்டன் ஊரன் உரைத்தபாடல் பத்திவை வல்லவர் தாம்போய்ப் பரகதி திண்ணம் நண்ணுவர் தாமே.

சொற்பிரிப்பு

ஓதம்‌ வந்து உலவும்‌ கரை தன்மேல் ஒற்றியூர்‌ உறை செல்வனை, நாளும்‌ஞாலம் தான்‌ பரவப்படுகின்ற நால்மறை அங்கம்‌ ஒதிய நாவன்‌சீலம் தான்‌ பெரிதும்‌ மிக வல்ல சிறுவன்‌, வன்தொண்டன்‌, ஊரன்‌ உரைத்தபாடல்‌ பத்து இவை வல்லவர் தாம்‌ போய்ப்‌ பரகதி திண்ணம்‌ நண்ணுவர் தாமே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.