திருமுறை 7 · 7.050 · 10

திருப்புனவாயில்

அருளியவர்
சுந்தரர்
பண்
பழம்பஞ்சுரம்
தலம்
புனவாயில்
நாடு
பாண்டியநாடு

1

சித்தம் நீநினை என்னொடு சூளறும் வைகலும்மத்த யானையின் ஈருரி போர்த்த மணாளனூர்பத்தர் தாம்பலர் பாடிநின் றாடும் பழம்பதிபொத்தில் ஆந்தைகள் பாட்ட றாப்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
சித்தம்‌! நீ நினை! என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!மத்தயானையின்‌ ஈர் உரி போர்த்த மணாளன்‌ ஊர்‌பத்தர் தாம் பலர்‌ பாடி நின்று ஆடும்‌ பழம்‌ பதி,பொத்தில்‌ ஆந்தைகள்‌ பாட்டு அறா புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

கருது நீமனம் என்னொடு சூளறும் வைகலும்எருது மேற்கொளும் எம்பெரு மாற்கிட மாவதுமருத வானவர் வைகும் இடம்மற வேடுவர்பொருது சாத்தொடு பூசல றாப்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
கருது நீ, மனம்‌! என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!எருது மேற்கொளும்‌ எம்பெருமாற்கு இடம்‌ ஆவதுமருத வானவர்‌ வைகும் ‌ இடம்‌, மற வேடுவர்‌பொருது, சாத்தொடு, பூசல்‌ அறாப் புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

தொக்கா யமனம் என்னொடு சூளறும் வைகலும்நக்கான் நமை யாளுடை யான்நவி லும்மிடம்அக்கோ டரவார்த் தபிரா னடிக் கன்பராய்ப்புக்கா ரவர் போற்றொழி யாப்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
தொக்குஆய மனம்‌! என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!நக்கான்‌, நமை ஆள்‌ உடையான்‌, நவிலும்‌ இடம்‌அக்கோடு அரவு ஆர்த்த பிரான்‌ அடிக்கு அன்பராய்ப்‌புக்கார்‌அவர்‌ போற்று ஒழியா புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

வற்கென் றிருத்திகண்டாய் மனமென்னொடு சூளறும் வைகலும்பொற்குன்றஞ் சேர்ந்ததோர் காக்கைபொன் னாமது வேபுகல்கற்குன்றுந் தூறுங் கடுவெளி யுங்கடற் கானல்வாய்ப்புற்கென்று தோன்றிடு மெம்பெரு மான்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
வற்கென்று இருத்தி கண்டாய்‌, மனம்‌! என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!பொன்குன்றம்‌ சேர்ந்தது ஓர்‌ காக்கை பொன் ‌ ஆம்‌; அதுவே புகல்‌கல்குன்றும்‌, தூறும்‌, கடுவெளியும்‌, கடல்‌ கானல்வாய்ப்‌புற்கென்று தோன்றிடும்‌ எம்பெருமான்‌ புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

நில்லாய் மனம் என்னொடு சூளறும் வைகலும்நல்லான் நமை யாளுடை யான்நவி லும்மிடம்வில்லாய்க் கணை வேட்டுவர் ஆட்ட வெருண்டுபோய்ப்புல்வாய்க் கணம் புக்கொளிக் கும்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
நில்லாய்‌, மனம்‌! என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!நல்லான்‌ நமை ஆள்‌ உடையான்‌ நவிலும்‌ இடம்‌வில்வாய்க்‌ கணை வேட்டுவர்‌ ஆட்ட, வெகுண்டுபோய்ப்‌புல்வாய்க் கணம்‌ புக்கு ஒளிக்கும்‌ புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

மறவல் நீமனம் என்னொடு சூளறும் வைகலும்உறவும் ஊழியு மாயபெம் மாற்கிட மாவதுபிறவு கள்ளியின் நீள்கவட் டேறித்தன் பேடையைப்புறவங் கூப்பிடப் பொன்புனஞ் சூழ்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
மறவல்‌ நீ, மனம்‌! என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!உறவும்‌ ஊழியும்‌ ஆய பெம்மாற்கு இடம்‌ ஆவதுபிறவு கள்ளியின்‌ நீள்‌ கவட்டு ஏறித்‌ தன்‌ பேடையைப்‌புறவம்‌ கூப்பிடப்‌ பொன்‌ புனம் ‌ சூழ்‌ புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

ஏசற்று நீநினை யென்னொடு சூளறும் வைகலும்பாசற் றவர் பாடிநின் றாடும் பழம்பதிதேசத் தடியவர் வந்திரு போதும் வணங்கிடப்பூசற் றுடிபூச லறாப் புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
ஏசு அற்று நீ நினை, என்னொடு சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!பாசு அற்றவர்‌ பாடி நின்று ஆடும்‌ பழம்‌ பதிதேசத்து அடியவர்‌ வந்து இரு போதும்‌ வணங்கிடப்‌பூசல்‌ துடி பூசல்‌ அறாப் புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

கொள்ளி வாயின கூரெயிற் றேனங் கிழிக்கவேதெள்ளி மாமணி தீவிழிக் கும்மிடஞ் செந்தறைகள்ளி வற்றிப்புல் தீந்துவெங் கானங் கழிக்கவேபுள்ளி மானினம் புக்கொளிக் கும்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
கொள்ளி வாயின கூர்‌ எயிற்று ஏனம்‌ கிழிக்கவேதெள்ளி மா மணி தீ விழிக்கும்‌ இடம்‌ செந்‌தறைகள்ளி வற்றி, புல்‌ தீந்து, வெங்‌கானம்‌ கழிக்கவே,புள்ளி மான்‌ இனம்‌ புக்கு ஒளிக்கும்‌ புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

எற்றே நினை என்னொடுஞ் சூளறும் வைகலும்மற்றேதும் வேண்டா வல்வினை யாயின மாய்ந்தறக்கற்றூறு கார்க் காட்டிடை மேய்ந்தகார்க் கோழிபோய்ப்புற்றேறிக் கூகூ எனஅழைக் கும்புன வாயிலே.
சொற்பிரிப்பு
எற்றே, நினை! என்னொடும் ‌ சூள்‌ அறு, வைகலும்‌!மற்று ஏதும்‌ வேண்டா, வல்வினை ஆயின மாய்ந்து அற;கல்‌-தூறு கார்க்‌ காட்டிடை மேய்ந்த கார்க்கோழி போய்ப்‌புற்று ஏறி, “கூ கூ” என அழைக்கும்‌ புனவாயிலே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

பொடியாடு மேனியன் பொன்புனஞ் சூழ்புன வாயிலைஅடியார் அடியன் நாவல வூரன் உரைத்தனமடியாது கற்றிவை யேத்தவல் லார்வினை மாய்ந்துபோய்க்குடியாகப் பாடிநின் றாடவல் லார்க்கில்லை குற்றமே.
சொற்பிரிப்பு
பொடி ஆடு மேனியன்‌ பொன்‌ புனம் ‌ சூழ்‌ புனவாயிலைஅடியார்‌ அடியன்‌ நாவல் ‌ ஊரன் உரைத்தனமடியாது கற்று இவை ஏத்த வல்லார்‌, வினை மாய்ந்து போய்க்‌குடி ஆக, பாடி நின்று ஆட வல்லார்க்கு இல்லை, குற்றமே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.