திருமுதுகுன்றம்

அருளியவர்: திருநாவுக்கரசர்
பண்: திருத்தாண்டகம்
தலம்: முதுகுன்றம்
நாடு: நடுநாடு

1

கருமணியைக் கனகத்தின் குன்றொப் பானைக் கருதுவார்க் காற்ற எளியான் றன்னைக்குருமணியைக் கோளரவ மாட்டு வானைக் கொல்வேங்கை யதளானைக்கோ வணவன் றன்னைஅருமணியை அடைந்தவர்கட் கமுதொப் பானை ஆனஞ்சு மாடியைநான் அபயம் புக்கதிருமணியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

கருமணியைக், கனகத்தின் குன்றுஒப் பானைக், கருதுவார்க்கு ஆற்ற எளியான் தன்னைக்,குருமணியைக், கோள்அரவம் ஆட்டு வானைக், கொல்வேங்கை அதளானைக், கோவ ண(ன்)னை,அருமணியை, அடைந்தவர்கட்கு அமுதுஒப் பானை, ஆன்அஞ்சும் ஆடியை,நான் அபயம் புக்கதிருமணியைத், திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

காரொளிய கண்டத்தெங் கடவுள் தன்னைக் காபாலி கட்டங்க மேந்தி னானைப்பாரொளியை விண்ணொளியைப் பாதாளத் தானைப் பான்மதியஞ் சூடியோர் பண்பன் றன்னைப்பேரொளியைப் பெண்பாகம் வைத்தான் றன்னைப் பேணுவார் தம்வினையைப் பேணி வாங்குஞ்சீரொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

கார்ஒளிய கண்டத்துஎம் கடவுள் தன்னைக், காபாலி, கட்டங்கம் ஏந்தி னானைப்,பார்ஒளியை, விண்ஒளியைப், பாதா ள(ன்)னைப், பால்மதியம் சூடிஓர் பண்பன் தன்னைப்,பேர்ஒளியைப், பெண்பாகம் வைத்தான் தன்னைப், பேணுவார் தம்வினையைப் பேணி வாங்கும்சீர்ஒளியைத், திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

எத்திசையும் வானவர்கள் தொழ நின்றானை ஏறூர்ந்த பெம்மானை யெம்மா னென்றுபத்தனாய்ப் பணிந்தடியேன் றன்னைப் பன்னாட் பாமாலை பாடப் பயில்வித் தானைமுத்தினை யென்மணியை மாணிக் கத்தை முளைத்தெழுந்த செம்பவளக் கொழுந்தொப் பானைச்சித்தனையென் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

எத்திசையும் வானவர்கள் தொழநின் றானை, ஏறுஊர்ந்த பெம்மானை, “எம்மான்!” என்றுபத்தனாய்ப் பணிந்த(அ)டியேன் தன்னைப் பல்-நாள் பாமாலை பாடப் பயில்வித் தானை,முத்தினை, என்மணியை, மாணிக் கத்தை, முளைத்துஎழுந்த செம்பவளக் கொழுந்துஒப் பானைச்,சித்தனை,என் திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

ஊன்கருவின் உள்நின்ற சோதி யானை உத்தமனைப் பத்தர்மனம் குடிகொண் டானைக்கான்றிரிந்து காண்டீப மேந்தி னானைக் கார்மேக மிடற்றானைக் கனலைக் காற்றைத்தான்றெரிந்தங் கடியேனை யாளாக் கொண்டு தன்னுடைய திருவடியென் றலைமேல் வைத்ததீங்கரும்பைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

ஊன்கருவின் உள்-நின்ற சோதி யானை, உத்தமனைப், பத்தர்மனம் குடிகொண் டானைக்,கான்திரிந்து காண்டீபம் ஏந்தி னானைக், கார்மேக மிடற்றானைக், கனலைக், காற்றைத்,தான்தெரிந்துஅங்கு அடியேனை ஆளாக் கொண்டு தன்னுடைய திருவடிஎன் தலைமேல் வைத்ததீம்கரும்பைத், திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

தக்கனது பெருவேள்வி தகர்த்தா னாகித் தாமரையான் நான்முகனுந் தானே யாகிமிக்கதொரு தீவளிநீர் ஆகா சமாய் மேலுலகுக் கப்பாலாய் இப்பா லானைஅக்கினொடு முத்தினையு மணிந்து தொண்டர்க் கங்கங்கே அறுசமய மாகி நின்றதிக்கினையென் றிருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

தக்கனது பெருவேள்வி தகர்த்தான் ஆகித், தாமரையான் நான்முகனும் தானே ஆகி,மிக்கதுஒரு தீ,வளி,நீர் ஆகா சம்ஆய், மேல்உலகுக்கு அப்பாலாய் இப்பா லானை;அக்கினொடு முத்தினையும் அணிந்து, தொண்டர்க்கு அங்குஅங்கே அறுசமயம் ஆகி நின்றதிக்கினை,என் திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

புகழொளியைப் புரமெரித்த புனிதன் றன்னைப் பொன்பொதிந்த மேனியனைப் புராணன் றன்னைவிழவொலியும் விண்ணொலியு மானான் றன்னை வெண்காடு மேவிய விகிர்தன் றன்னைக்கழலொலியுங் கைவளையு மார்ப்ப வார்ப்பக் கடைதோறு மிடுபிச்சைக் கென்று செல்லுந்திகழொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

புகழ்ஒளியைப், புரம்எரித்த புனிதன் தன்னைப், பொன்பொதிந்த மேனியனைப், புராணன் தன்னை,விழவுஒலியும், விண்ஒலியும் ஆனான் தன்னை, வெண்காடு மேவிய விகிர்தன் தன்னைக்,கழல்ஒலியும், கைவளையும் ஆர்ப்ப ஆர்ப்பக், கடைதோறும் இடுபிச்சைக்கு என்று செல்லும்திகழ்ஒளியைத், திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

போர்த்தானை யின்னுரிதோல் பொங்கப் பொங்கப் புலியதளே உடையாகத் திரிவான் றன்னைக்காத்தானை ஐம்புலனும் புரங்கள் மூன்றுங் காலனையுங் குரைகழலாற் காய்ந்தான் றன்னைமாத்தாடிப் பத்தராய் வணங்குந் தொண்டர் வல்வினைவே ரறும்வண்ணம் மருந்து மாகித்தீர்த்தானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

போர்த்து,ஆனை யின்உரி-தோல் பொங்கப் பொங்கப், புலிஅதளே உடையாகத் திரிவான் தன்னைக்;காத்தானை, ஐம்புலனும் புரங்கள் மூன்றும் காலனையும், குரைகழலால் - காய்ந்தான் தன்னை;மாத்துஆடிப் பத்தராய் வணங்கும் தொண்டர் வல்வினைவேர் அறும்வண்ணம் மருந்தும் ஆகித்தீர்த்தானைத்; திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

துறவாதே யாக்கை துறந்தான் றன்னைச் சோதி முழுமுதலாய் நின்றான் றன்னைப்பிறவாதே எவ்வுயிர்க்குந் தானே யாகிப் பெண்ணினோ டாணுருவாய் நின்றான் றன்னைமறவாதே தன்றிறமே வாழ்த்துந் தொண்டர் மனத்தகத்தே அனவரதம் மன்னி நின்றதிறலானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

துறவாதே யாக்கை துறந்தான் தன்னைச், சோதி முழுமுதலாய் நின்றான் தன்னைப்,பிறவாதே எவ்உயிர்க்கும் தானே ஆகிப், பெண்ணினோடு ஆண்உருவாய் நின்றான் தன்னை,மறவாதே தன்திறமே வாழ்த்தும் தொண்டர் மனத்துஅகத்தே அனவரதம் மன்னி நின்றதிறலானைத், திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

பொற்றூணைப் புலால்நாறு கபால மேந்திப் புவலோக மெல்லா முழிதந் தானைமுற்றாத வெண்டிங்கட் கண்ணி யானை முழுமுதலாய் மூவுலகும் முடிவொன் றில்லாக்கற்றூணைக் காளத்தி மலையான் றன்னைக் கருதாதார் புரமூன்று மெரிய அம்பாற்செற்றானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

பொன்-தூணைப், புலால்நாறு கபாலம் ஏந்திப் புவலோகம் எல்லாம் உழிதந் தானை,முற்றாத வெண்திங்கள் கண்ணி யானை, முழுமுதலாய் மூஉலகும் முடிவுஒன்று இல்லாக்கல்-தூணைக், காளத்தி மலையான் தன்னைக், கருதாதார் புரம்மூன்றும் எரிய அம்பால்செற்றானைத், திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

இகழ்ந்தானை இருபதுதோள் நெரிய வூன்றி எழுநரம்பின் இசைபாட லினிது கேட்டுப்புகழ்ந்தானைப் பூந்துருத்தி மேயான் றன்னைப் புண்ணியனை விண்ணவர்கள் நிதியந் தன்னைமகிழ்ந்தானை மலைமகளோர் பாகம் வைத்து வளர்மதியஞ் சடைவைத்து மாலோர் பாகந்திகழ்ந்தானைத் திருமுதுகுன் றுடையான் றன்னைத் தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

இகழ்ந்தானை இருபதுதோள் நெரிய ஊன்றி, எழுநரம்பின் இசைபாட இனிது கேட்டுப்,புகழ்ந்தானைப்; பூந்துருத்தி மேயான் தன்னைப்; புண்ணியனை; விண்ணவர்கள் நிதியம் தன்னை;மகிழ்ந்தானை, மலைமகள்ஓர் பாகம் வைத்து; வளர்மதியம் சடைவைத்து, மாலோர் பாகம்திகழ்ந்தானைத்; திருமுதுகுன்று உடையான் தன்னைத்,- தீவினையேன் அறியாதே திகைத்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.