திருவானைக்கா

அருளியவர்: திருநாவுக்கரசர்
பண்: திருத்தாண்டகம்
தலம்: ஆனைக்கா
நாடு: சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

எத்தாயர் எத்தந்தை எச்சுற் றத்தார் எம்மாடு சும்மாடாம் ஏவர் நல்லார்செத்தால்வந் துதவுவார் ஒருவ ரில்லை சிறுவிறகால் தீமூட்டிச் செல்லா நிற்பர்சித்தாய வேடத்தாய் நீடு பொன்னித் திருவானைக் காவுடைய செல்வா என்றன்அத்தாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

எத்தாயர், எத்தந்தை, எச்சுற் றத்தார்,- எம்மாடு சும்மாடாம்? - ஏவர் நல்லார்?செத்தால்வந்து உதவுவார் ஒருவர் இல்லை; சிறுவிறகால் - தீமூட்டிச் செல்லா நிற்பர்;சித்தாய வேடத்தாய்! நீடு பொன்னித் திருஆனைக் காஉடைய செல்வா! என்தன்அத்தா!உன் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

ஊனாகி உயிராகி யதனுள் நின்ற உணர்வாகிப் பிறவனைத்தும் நீயாய் நின்றாய்நானேதும் அறியாமே யென்னுள் வந்து நல்லனவுந் தீயனவுங் காட்டா நின்றாய்தேனாருங் கொன்றையனே நின்றி யூராய் திருவானைக் காவிலுறை சிவனே ஞானம்ஆனாயுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

ஊன்ஆகி, உயிர்ஆகி, அதனுள் நின்ற உணர்வுஆகிப், பிறஅனைத்தும் நீயாய், நின்றாய்;நான்ஏதும் அறியாமே என்உள் வந்து, நல்லனவும் தீயனவும் காட்டா நின்றாய்;தேன்ஆரும் கொன்றையனே! நின்றி யூராய்! திருஆனைக் காவில்உறை சிவனே! ஞானம்-ஆனாய்!உன் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

ஒப்பாயிவ் வுலகத்தோ டொட்டி வாழ்வான் ஒன்றலாத் தவத்தாரோ டுடனே நின்றுதுப்பாருங் குறையடிசில் துற்றி நற்றுன் திறமறந்து திரிவேனைக் காத்து நீவந்தெப்பாலும் நுண்ணுணர்வே யாக்கி யென்னை ஆண்டவனே எழிலானைக் காவா வானோர்அப்பாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

ஒப்பாய்,இவ் உலகத்தோடு ஒட்டி வாழ்வான், ஒன்றுஅலாத் தவத்தாரோடு உடனே நின்று,துப்புஆரும் குறைஅடிசில் துற்றி, நற்றுஉன் திறம்மறந்து திரிவேனைக், காத்து, நீவந்துஎப்பாலும் நுன்உணர்வே ஆக்கி, என்னை ஆண்டவனே! எழில்ஆனைக் காவா! வானோர்அப்பா!உன் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

நினைத்தவர்கள் நெஞ்சுளாய் வஞ்சக் கள்வா நிறைமதியஞ் சடைவைத்தாய் அடையா துன்பால்முனைத்தவர்கள் புரமூன்று மெரியச் செற்றாய் முன்னானைத் தோல்போர்த்த முதல்வா வென்றுங்கனைத்துவரும் எருதேறுங் காள கண்டா கயிலாய மலையாநின் கழலே சேர்ந்தேன்அனைத்துலகும் ஆள்வானே ஆனைக் காவா அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

நினைத்தவர்கள் நெஞ்சுஉளாய்! வஞ்சக் கள்வா! நிறைமதியம் சடைவைத்தாய்! அடையாது உன்பால்முனைத்தவர்கள் புரம்மூன்றும் எரியச் செற்றாய்! முன்ஆனைத் தோல்போர்த்த முதல்வா! என்றும்கனைத்துவரும் எருதுஏறும் காள கண்டா! கயிலாய மலையா!நின் கழலே சேர்ந்தேன்;அனைத்துஉலகும் ஆள்வானே! ஆனைக் காவா!- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

இம்மாயப் பிறப்பென்னுங் கடலாந் துன்பத் திடைச்சுழிப்பட் டிளைப்பேனை இளையா வண்ணங்கைம்மான மனத்துதவிக் கருணை செய்து காதலரு ளவைவைத்தாய் காண நில்லாய்வெம்மான மதகரியி னுரிவை போர்த்த வேதியனே தென்னானைக் காவுள் மேயஅம்மான்நின் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

இம்மாயப் பிறப்புஎன்னும் கடலாம் துன்பத்து- இடைச்சுழிப்பட்டு இளைப்பேனை இளையா வண்ணம்,கைம்மான, மனத்துஉதவிக், கருணை செய்து, காதல்அருள் அவைவைத்தாய்! காண நில்லாய்!வெம்மான மதகரியின் உரிவை போர்த்த வேதியனே! தென்ஆனைக் காவுள் மேயஅம்மான்!நின் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

உரையாரும் புகழானே ஒற்றி யூராய் கச்சியே கம்பனே காரோ ணத்தாய்விரையாரும் மலர்தூவி வணங்கு வார்பால் மிக்கானே அக்கரவம் ஆரம் பூண்டாய்திரையாரும் புனற்பொன்னித் தீர்த்த மல்கு திருவானைக் காவிலுறை தேனே வானோர்அரையாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

உரைஆரும் புகழானே! ஒற்றி யூராய்! கச்சிஏ கம்பனே! காரோ ணத்தாய்!விரைஆரும் மலர்தூவி வணங்கு வார்பால் மிக்கானே! அக்கு,அரவம், ஆரம், பூண்டாய்!திரைஆரும் புனல்பொன்னித் தீர்த்தம் மல்கு திருஆனைக் காவில்உறை தேனே! வானோர்-அரையா!உன் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

மையாரும் மணிமிடற்றாய் மாதோர் கூறாய் மான்மறியு மாமழுவும் அனலு மேந்துங்கையானே காலனுடல் மாளச் செற்ற கங்காளா முன்கோளும் விளைவு மானாய்செய்யானே திருமேனி யரியாய் தேவர் குலக்கொழுந்தே தென்னானைக் காவுள் மேயஐயாவுன் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

மைஆரும் மணிமிடற்றாய்! மாதுஓர் கூறாய்! மான்மறியும், மாமழுவும், அனலும், ஏந்தும்கையானே! காலன்உடல் மாளச் செற்ற கங்காளா! முன்கோளும் விளைவும் ஆனாய்!செய்யானே, திருமேனி! அரியாய்! தேவர்- குலக்கொழுந்தே! தென்ஆனைக் காவுள் மேயஐயா!உன் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

இலையாருஞ் சூலத்தாய் எண்தோ ளானே எவ்விடத்தும் நீயல்லா தில்லை யென்றுதலையாரக் கும்பிடுவார் தன்மை யானே தழல்மடுத்த மாமேரு கையில் வைத்தசிலையானே திருவானைக் காவுள் மேய தீயாடீ சிறுநோயால் நலிவுண் டுள்ளம்அலையாதே நின்னடியே அடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

இலைஆரும் சூலத்தாய்! எண்தோ ளானே! “எவ்இடத்தும் நீஅல்லாது இல்லை” என்றுதலைஆரக் கும்பிடுவார் தன்மை யானே! தழல்மடுத்த மாமேருக், கையில் வைத்த,சிலையானே! திருஆனைக் காவுள் மேய தீஆடீ சிறுநோயால் நலிவுஉண்டு உள்ளம்அலையாதே, நின்அடியே அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

விண்ணாரும் புனல்பொதிசெஞ் சடையாய் வேத நெறியானே எறிகடலின் நஞ்ச முண்டாய்எண்ணாரும் புகழானே உன்னை யெம்மான் என்றென்றே நாவினிலெப் பொழுதும் உன்னிக்கண்ணாரக் கண்டிருக்கக் களித்தெப் போதுங் கடிபொழில்சூழ் தென்னானைக் காவுள் மேயஅண்ணாநின் பொற்பாத மடையப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

விண்ஆரும் புனல்பொதிசெஞ் சடையாய்! வேத- நெறியானே! எறிகடலின் நஞ்சம் உண்டாய்!எண்ஆரும் புகழானே! உன்னை, “எம்மான்!” என்றுஎன்றே நாவினில்எப் பொழுதும் உன்னிக்,கண்ஆரக் கண்டுஇருக்கக் களித்து,எப் போதும், கடிபொழில்சூழ் தென்ஆனைக் காவுள் மேயஅண்ணா!நின் பொற்பாதம் அடையப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

கொடியேயும் வெள்ளேற்றாய் கூளி பாடக் குறட்பூதங் கூத்தாட நீயு மாடிவடிவேயும் மங்கைதனை வைத்த மைந்தா மதிலானைக் காவுளாய் மாகா ளத்தாய்படியேயுங் கடலிலங்கைக் கோமான் றன்னைப் பருமுடியுந் திரள்தோளு மடர்த்து கந்தஅடியேவந் தடைந்தடிமை யாகப் பெற்றால் அல்லகண்டங் கொண்டடியேன் என்செய் கேனே.

சொற்பிரிப்பு

கொடிஏயும் வெள்ஏற்றாய்! கூளி பாடக், குறள்பூதம் கூத்தாட, நீயும் ஆடி,வடிவுஏயும் மங்கைதனை வைத்த மைந்தா! மதில்ஆனைக் காஉளாய்! மாகா ளத்தாய்!படிஏயும் கடல்இலங்கைக் கோமான் தன்னைப் பருமுடியும் திரள்தோளும் அடர்த்துஉ கந்தஅடியேவந்து, அடைந்து,அடிமை ஆகப் பெற்றால்,- அல்லகண்டம் கொண்டுஅடியேன் என்செய் கேனே?

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.