திருமுறை 6 · 6.044 · 10

திருச்சோற்றுத்துறை

அருளியவர்
திருநாவுக்கரசர்
பண்
திருத்தாண்டகம்
தலம்
சோற்றுத்துறை
நாடு
சோழநாடு காவிரித் தென்கரை

1

மூத்தவனாய் உலகுக்கு முந்தி னானே முறைமையால் எல்லாம் படைக்கின் றானேஏத்தவனாய் ஏழலகு மாயி னானே இன்பனாய்த் துன்பந் களைகி ன்றானேகாத்தவனாய் எல்லாந்தான் காண்கின் றானே கடுவினையேன் தீவினையைக் கண்டு போகத்தீர்த்தவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
மூத்தவனாய் உலகுக்கு முந்தி னானே! முறைமையால் எல்லாம் படைக்கின் றானே!ஏத்துஅவனாய் ஏழ்உலகும் ஆயி னானே! இன்பனாய்த் துன்பம் களைகி ன்றானே!காத்தவனாய் எல்லாம்தான் காண்கின் றானே! கடுவினையேன் தீவினையைக் கண்டு போகத்தீர்த்தவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே- திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

தலையவனாய் உலகுக்கோர் தன்மை யானே தத்துவனாய்ச் சார்ந்தார்க்கின் னமுதா னானேநிலையனாய் நின்னொப்பா ரில்லா தானே நின்றுணராக் கூற்றத்தைச் சீறிப் பாய்ந்தகொலையவனே கொல்யானைத் தோல்மே லிட்ட கூற்றுவனே கொடிமதில்கள் மூன்று மெய்தசிலையவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
தலையவனாய் உலகுக்குஒர் தன்மை யானே! தத்துவனாய்ச் சார்ந்தார்க்குஇன் அமுதுஆ னானே!நிலையவனாய் நின்ஒப்பார் இல்லா தானே! நின்றுஉணராக் கூற்றத்தைச் சீறிப் பாய்ந்தகொலையவனே! கொல்யானைத் தோல்மேல் இட்ட கூற்றுவனே! கொடிமதில்கள் மூன்றும் எய்தசிலையவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே! திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

முற்றாத பான்மதியஞ் சூடி னானே முளைத்தெழுந்த கற்பகத்தின் கொழுந்தொப் பானேஉற்றாரென் றொருவரையு மில்லா தானே உலகோம்பும் ஒண்சுடரே யோதும் வேதங்கற்றானே யெல்லாக் கலைஞா னமுங் கல்லாதேன் தீவினைநோய் கண்டு போகச்செற்றானே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
முற்றாத பால்மதியம் சூடி னானே! முளைத்துஎழுந்த கற்பகத்தின் கொழுந்துஒப் பானே!உற்றார்என்று ஒருவரையும் இல்லா தானே! உலகுஓம்பும் ஒண்சுடரே! ஓதும் வேதம்,-கற்றானே,- எல்லாக் கலைஞா ன(ம்)மும்! கல்லாதேன் தீவினைநோய் கண்டு போகச்செற்றானே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே! திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

கண்ணவனாய் உலகெல்லாங் காக்கின் றானே காலங்க ளூழிகண் டிருக்கின் றானேவிண்ணவனாய் விண்ணவர்க்கும் அருள்செய் வானே வேதனாய் வேதம் விரித்திட் டானேஎண்ணவனாய் யெண்ணார் புரங்கள் மூன்றும் இமையாமுன் எரிகொளுவ நோக்கி நக்கதிண்ணவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
கண்ணவனாய் உலகுஎல்லாம் காக்கின் றானே! காலங்கள் ஊழிகண்டு இருக்கின் றானே!விண்ணவனாய் விண்ணவர்க்கும் அருள்செய் வானே! வேதனாய் வேதம் விரித்திட் டானே!எண்ணவனாய் எண்ணார் புரங்கள் மூன்றும் இமையாமுன் எரிகொளுவ நோக்கி நக்கதிண்ணவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

நம்பனே நான்மறைக ளாயி னானே நடமாட வல்லானே ஞானக் கூத்தாகம்பனே கச்சிமா நகரு ளானே கடிமதில்கள் மூன்றினையும் பொடியா எய்தஅம்பனே அளவிலாப் பெருமை யானே அடியார்கட் காரமுதே ஆனே றேறுஞ்செம்பொனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
நம்பனே! நாமறைகள் ஆயி னானே நடம்ஆட வல்லானே ஞானக் கூத்தாகம்பனே! கச்சிமா நகர்உ ளானே! கடிமதில்கள் மூன்றினையும் பொடியா எய்தஅம்பனே! அளவுஇலாப் பெருமை யானே! அடியார்கட்கு ஆர்அமுதே! ஆன்ஏறு ஏறும்செம்பொனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே! திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

ஆர்ந்தவனே யுலகெலாம் நீயே யாகி யமைந்தவனே யளவிலாப் பெருமை யானேகூர்ந்தவனே குற்றாலம் மேய கூத்தா கொடுமூ விலையதோர் சூல மேந்திப்பேர்ந்தவனே பிரளயங்க ளெல்லா மாய பெம்மானென் றெப்போதும் பேசும் நெஞ்சிற்சேர்ந்தவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
ஆர்ந்தவனே! உலகுஎலாம் நீயே ஆகி அமைந்தவனே! அளவுஇலாப் பெருமை யானே!கூர்ந்தவனே! குற்றாலம் மேய கூத்தா! கொடுமூ இலையதுஓர் சூலம் ஏந்திப்பேர்ந்தவனே! “பிரளயங்கள் எல்லாம் ஆய பெம்மான்”என்று எப்போதும் பேசும் நெஞ்சில்சேர்ந்தவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

வானவனாய் வண்மை மனத்தி னானே மாமணிசேர் வானோர் பெருமான் நீயேகானவனாய் ஏனத்தின் பின்சென் றானே கடிய அரணங்கள் மூன்றட் டானேதானவனாய்த் தண்கயிலை மேவி னானே தன்னொப்பா ரில்லாத மங்கைக் கென்றுந்தேனவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
வானவனாய் வண்மை மனத்தி னானே! மாமணிசேர் வானோர் பெருமான், நீயேகானவனாய் ஏனத்தின் பின்சென் றானே! கடிய அரணங்கள் மூன்றுஅட் டானே!தானவனாய்த் தண்கயிலை மேவி னானே! தன்ஒப்பார் இல்லாத மங்கைக்கு என்றும்தேனவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

தன்னவனாய் உலகெலாந் தானே யாகித் தத்துவனாய்ச் சார்ந்தார்க்கின் னமுதா னானேஎன்னவனா யென்னிதயம் மேவி னானே யீசனே பாச வினைகள் தீர்க்கும்மன்னவனே மலைமங்கை பாக மாக வைத்தவனே வானோர் வணங்கும் பொன்னித்தென்னவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
தன்னவனாய், உலகுஎல்லாம் தானே ஆகித், தத்துவனாய்ச், சார்ந்தார்க்குஇன் அமுதுஆ னானே!என்னவனாய், என்இதயம் மேவி னானே! ஈசனே! பாச வினைகள் தீர்க்கும்மன்னவனே! மலைமங்கை பாகம் ஆக வைத்தவனே! வானோர் வணங்கும் பொன்னித்தென்னவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே! திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

எறிந்தானே எண்டிசைக்குங் கண்ணா னானே யேழுலக மெல்லாமுன் னாய்நின் றானேஅறிந்தார்தாம் ஓரிருவ ரறியா வண்ணம் ஆதியும் அந்தமு மாகி யங்கேபிறிந்தானே பிறரொருவ ரறியா வண்ணம் பெம்மானென் றெப்போதும் ஏத்து நெஞ்சிற்செறிந்தானே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
எறிந்தானே! எண்திசைக்கும் கண்ஆ னானே! ஏழ்உலகம் எல்லாம்முன் ஆய்நின் றானே!அறிந்தார்தாம் ஓர்இருவர் அறியா வண்ணம் ஆதியும் அந்தமும் ஆகி அங்கேபிறிந்தானே! “பிறர்ஒருவர் அறியா வண்ணம் பெம்மான்!”என்று எப்போதும் ஏத்தும் நெஞ்சில்செறிந்தானே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

மையனைய கண்டத்தாய் மாலும் மற்றை வானவரும் அறியாத வண்ணச் சூலக்கையவனே கடியிலங்கைக் கோனை யன்று கால்விரலாற் கதிர்முடியுந் தோளுஞ் செற்றமெய்யவனே யடியார்கள் வேண்டிற் றீயும் விண்ணவனே விண்ணப்பங் கேட்டு நல்குஞ்செய்யவனே திருச்சோற்றுத் துறையு ளானே திகழொளியே சிவனேயுன் னபயம் நானே.
சொற்பிரிப்பு
மைஅனைய கண்டத்தாய்! மாலும் மற்றை வானவரும் அறியாத வண்ணச் சூலக்கையவனே! கடிஇலங்கைக் கோனை, அன்று, கால்விரலால் கதிர்முடியும் தோளும் செற்றமெய்யவனே! அடியார்கள் வேண்டிற்று ஈயும் விண்ணவனே! விண்ணப்பம் கேட்டு நல்கும்செய்யவனே! திருச்சோற்றுத் துறைஉ ளானே திகழ்ஒளியே! சிவனே!உன் அபயம், நானே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.