திருநள்ளாறு

அருளியவர்: திருநாவுக்கரசர்
பண்: திருத்தாண்டகம்
தலம்: நள்ளாறு
நாடு: சோழநாடு காவிரித் தென்கரை

1

ஆதிக்கண் ணான்முகத்தி லொன்று சென்று அல்லாத சொல்லுரைக்கத் தன்கை வாளாற்சேதித்த திருவடியைச் செல்ல நல்ல சிவலோக நெறிவகுத்துக் காட்டு வானைமாதிமைய மாதோர்கூ றாயி னானை மாமலர்மே லயனோடு மாலுங் காணாநாதியை நம்பியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

ஆதிக்கண் நான்முகத்தில் ஒன்று சென்று அல்லாத சொல் உரைக்கத் தன் கை வாளால்சேதித்த திருவடியைச், செல்ல நல்ல சிவலோக நெறிவகுத்துக் காட்டுவானை,மாமதியை, மாது ஓர் கூறு ஆயினானை, மாமலர்மேல் அயனோடு மாலும் காணாநாதியை, நம்பியை, நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

படையானைப் பாசுபத வேடத் தானைப் பண்டனங்கற் பார்த்தானைப் பாவ மெல்லாம்அடையாமைக் காப்பானை அடியார் தங்கள் அருமருந்தை ஆவாவென் றருள்செய் வானைச்சடையானைச் சந்திரனைத் தரித்தான் றன்னைச் சங்கத்த முத்தனைய வெள்ளை யேற்றின்நடையானை நம்பியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

படையானைப், பாசுபத வேடத்தானைப், பண்டு அனங்கற் பார்த்தானைப், பாவம் எல்லாம்அடையாமைக் காப்பானை, அடியார் தங்கள் அருமருந்தை, “ஆவா!”என்று அருள் செய்வானைச்,சடையானைச், சந்திரனைத் தரித்தான் தன்னைச், சங்கத்த முத்து அனைய வெள்ளை ஏற்றின்நடையானை, நம்பியை நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

படவரவ மொன்றுகொண் டரையி லார்த்த பராபரனைப் பைஞ்ஞீலி மேவி னானைஅடலரவம் பற்றிக் கடைந்த நஞ்சை அமுதாக உண்டானை ஆதி யானைமடலரவம் மன்னுபூங் கொன்றை யானை மாமணியை மாணிக்காய்க் காலன் றன்னைநடலரவஞ் செய்தானை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

பட அரவம் ஒன்று கொண்டு அரையில் ஆர்த்த பராபரனைப், பைஞ்ஞீலி மேவினானை,அடல் அரவம் பற்றிக் கடைந்த நஞ்சை அமுது ஆக உண்டானை, ஆதியானை,மடல் அரவம் மன்னு பூங்கொன்றையானை, மாமணியை, மாணிக்காய்க் காலன் தன்னை,நடல் அரவம் செய்தானை நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

கட்டங்க மொன்றுதங் கையி லேந்திக் கங்கணமுங் காதில்விடு தோடு மிட்டுச்சுட்டங்கங் கொண்டு துதையப் பூசிச் சுந்தரனாய்ச் சூலங்கை யேந்தி னானைப்பட்டங்க மாலை நிறையச் சூடிப் பல்கணமுந் தாமும் பரந்த காட்டில்நட்டங்க மாடியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

கட்டங்கம் ஒன்று தம் கையில் ஏந்திக், கங்கணமும் காதில் விடு தோடும் இட்டுச்,சுட்ட (அ)ங்கம் கொண்டு துதையப் பூசிச், சுந்தரனாய்ச் சூலம் கை ஏந்தினானைப்;பட்ட (அ)ங்க மாலை நிறையச் சூடிப், பல்கணமும் தாமும் பரந்த காட்டில்நட்டங்கம் ஆடியை, நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

உலர்ந்தார்தம் அங்கங்கொண் டுலக மெல்லாம் ஒருநொடியில் உழல்வானை உலப்பில் செல்வஞ்சிலந்திதனக் கருள்செய்த தேவ தேவைத் திருச்சிராப் பள்ளியெஞ் சிவலோ கனைக்கலந்தார்தம் மனத்தென்றுங் காதலானைக் கச்சியே கம்பனைக் கமழ்பூங் கொன்றைநலந்தாங்கு நம்பியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

உலர்ந்தார் தம் அங்கம்கொண்டு உலகம் எல்லாம் ஒரு நொடியில் உழல்வானை, உலப்பு இல் செல்வம்சிலந்தி தனக்கு அருள்செய்த தேவதேவைத், திருச்சிராப்பள்ளி எம் சிவலோகனைக்,கலந்தார் தம் மனத்து என்றும் காதலானைக், கச்சி ஏகம்பனைக், கமழ் பூங்கொன்றைநலம் தாங்கும் நம்பியை, நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

குலங்கொடுத்துக் கோள்நீக்க வல்லான் றன்னைக் குலவரையன் மடப்பாவை இடப்பா லானைமலங்கெடுத்து மாதீர்த்தம் ஆட்டிக் கொண்ட மறையவனைப் பிறைதவழ்செஞ் சடையி னானைச்சலங்கெடுத்துத் தயாமூல தன்ம மென்னுந் தத்துவத்தின் வழிநின்று தாழ்ந்தோர்க் கெல்லாம்நலங்கொடுக்கும் நம்பியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

குலம்கொடுத்துக் கோள் நீக்க வல்லான் தன்னைக், குலவரையின் மடப்பாவை இடப்பாலானை,மலம் கெடுத்து மாதீர்த்தம் ஆட்டிக் கொண்ட மறையவனைப், பிறைதவழ் செஞ்சடையினானைச்,சலம் கெடுத்துத் தயாமூல தன்மம் என்னும் தத்துவத்தின் வழிநின்று தாழ்ந்தோர்க்கு எல்லாம்நலம்கொடுக்கும் நம்பியை, நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

பூவிரியும் மலர்க்கொன்றைச் சடையி னானைப் புறம்பயத்தெம் பெருமானைப் புகலூ ரானைமாவிரியக் களிறுரித்த மைந்தன் றன்னை மறைக்காடும் வலிவலமும் மன்னி னானைத்தேவிரியத் திகழ்தக்கன் வேள்வி யெல்லாஞ் சிதைத்தானை உதைத்தவன்றன் சிரங்கொண் டானைநாவிரிய மறைநவின்ற நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

பூவிரியும் மலர்க்கொன்றைச் சடையினானைப், புறம்பயத்து எம் பெருமானைப், புகலூரானை,மா இரியக் களிறு உரித்த மைந்தன் தன்னை, மறைக்காடும் வலிவலமும் மன்னினானைத்,தே இரியத் திகழ் தக்கன் வேள்வி எல்லாம் சிதைத்தானை, உதைத்து அவன் தன் சிரம் கொண்டானை,நாவிரிய மறைநவின்ற நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

சொல்லானைச் சுடர்ப்பவளச் சோதி யானைத் தொல்லவுணர் புரமூன்று மெரியச் செற்றவில்லானை எல்லார்க்கு மேலா னானை மெல்லியலாள் பாகனை வேதம் நான்குங்கல்லாலின் நீழற்கீழ் அறங்கண் டானைக் காளத்தி யானைக் கயிலை மேயநல்லானை நம்பியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

சொல்லானைச், சுடர்ப்பவளச் சோதியானைத், தொல்அவுணர் புரம் மூன்றும் எரியச் செற்றவில்லானை, எல்லார்க்கும் மேல் ஆனானை, மெல்லியலாள் பாகனை, வேதம் நான்கும்கல்லாலின் நீழல் கீழ் அறம்கண்டானைக், காளத்தியானைக், கயிலை மேயநல்லானை, நம்பியை, நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

குன்றாத மாமுனிவன் சாபம் நீங்கக் குரைகழலாற் கூற்றுவனைக் குமைத்த கோனைஅன்றாக அவுணர்புர மூன்றும் வேவ ஆரழல்வா யோட்டி யடர்வித் தானைச்சென்றாது வேண்டிற்றொன் றீவான் றன்னைச் சிவனேயெம் பெருமானென் றிருப்பார்க் கென்றும்நன்றாகும் நம்பியை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

குன்றாத மாமுனிவன் சாபம் நீங்கக் குரைகழலால் கூற்றுவனைக் குமைத்த கோனை,அன்றாக அவுணர் புரம் மூன்றும் வேவ ஆர்அழல்வாய் ஓட்டி அடர்வித்தானைச்,சென்று அது வேண்டிற்று ஒன்று ஈவான் தன்னைச், “சிவனே எம் பெருமான்!” என்று இருப்பார்க்கு என்றும்நன்று ஆகும் நம்பியை, நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

இறவாமே வரம்பெற்றே னென்று மிக்க இராவணனை இருபதுதோள் நெரிய வூன்றிஉறவாகி இன்னிசைகேட் டிரங்கி மீண்டே உற்றபிணி தவிர்த்தருள வல்லான் றன்னைமறவாதார் மனத்தென்றும் மன்னி னானை மாமதியம் மலர்க்கொன்றை வன்னி மத்தம்நறவார்செஞ் சடையானை நள்ளாற் றானை நானடியேன் நினைக்கப்பெற் றுய்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

“இறவாதே வரம் பெற்றேன்” என்று மிக்க இராவணனை இருபதுதோள் நெரிய ஊன்றி,உறவுஆகி, இன்இசை கேட்டு, இரங்கி, மீண்டே உற்றபிணி தவிர்த்து, அருளவல்லான் தன்னை;மறவாதார் மனத்து என்றும் மன்னினானை; மாமதியம், மலர்க்கொன்றை, வன்னி, மத்தம்,நறவு, ஆர் செஞ்சடையானை; நள்ளாற்றானை,- நான் அடியேன் நினைக்கப்பெற்று உய்ந்தவாறே!

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.