திருவீரட்டானம்

அருளியவர்: திருநாவுக்கரசர்
பண்: திருத்தாண்டகம்
தலம்: அதிகை வீரட்டானம்
நாடு: நடுநாடு

1

வெறிவிரவு கூவிளநற் றொங்க லானை வீரட்டத் தானைவெள் ளேற்றி னானைப்பொறியரவி னானைப்புள் ளூர்தி யானைப் பொன்னிறத்தி னானைப் புகழ்தக் கானைஅறிதற் கரியசீ ரம்மான் றன்னை அதியரைய மங்கை அமர்ந்தான் றன்னைஎறிகெடிலத் தானை இறைவன் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

வெறிவிரவு கூவிளநல் – தொங்க லானை, வீரட்டத் தானை,வெள் ஏற்றி னானைப்,பொறிஅரவி னானைப்,புள் ஊர்தி யானைப், பொன்நிறத்தி னானைப், புகழ்தக் கானை,அறிதற்கு அரியசீர் அம்மான் தன்னை, அதியரைய மங்கை அமர்ந்தான் தன்னை,எறிகெடிலத் தானை, இறைவன் தன்னை,– ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

வெள்ளிக்குன் றன்ன விடையான் றன்னை வில்வலான் வில்வட்டங் காய்ந்தான் றன்னைப்புள்ளி வரிநாகம் பூண்டான் றன்னைப் பொன்பிதிர்ந் தன்ன சடையான் றன்னைவள்ளி வளைத்தோள் முதல்வன் றன்னை வாரா வுலகருள வல்லான் றன்னைஎள்க இடுபிச்சை ஏற்பான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

வெள்ளிக் குன்றுஅன்ன விடையான் தன்னை, வில்வலான் வில்வட்டம் காய்ந்தான் தன்னைப்,புள்ளி வரிநாகம் பூண்டான் தன்னைப், பொன்பிதிர்ந் தன்ன சடையான் தன்னை,வள்ளி வளைத்தோள் முதல்வன் தன்னை, வாரா உலகுஅருள வல்லான் தன்னை,எள்க இடுபிச்சை ஏற்பான் தன்னை,- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

முந்தி யுலகம் படைத்தான் றன்னை மூவா முதலாய மூர்த்தி தன்னைச்சந்தவெண் டிங்கள் அணிந்தான் றன்னைத் தவநெறிகள் சாதிக்க வல்லான் றன்னைச்சிந்தையில் தீர்வினையைத் தேனைப் பாலைச் செழுங்கெடில வீரட்ட மேவி னானைஎந்தை பெருமானை ஈசன் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

முந்தி உலகம் படைத்தான் தன்னை, மூவா முதல்ஆய மூர்த்தி தன்னைச்,சந்த வெண்திங்கள் அணிந்தான் தன்னைத், தவநெறிகள் சாதிக்க வல்லான் தன்னைச்,சிந்தையில்- தீர்வினையைத், தேனைப், பாலைச், செழுங்கெடில வீரட்டம் மேவி னானை,எந்தை பெருமானை, ஈசன் தன்னை,- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

மந்திரமும் மறைப்பொருளு மானான் றன்னை மதியமும் ஞாயிறுங் காற்றுந் தீயும்அந்தரமு மலைகடலு மானான் றன்னை அதியரைய மங்கை அமர்ந்தான் றன்னைக்கந்தருவஞ் செய்திருவர் கழல்கை கூப்பிக் கடிமலர்கள் பலதூவிக் காலை மாலைஇந்திரனும் வானவருந் தொழச்செல் வானை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

மந்திரமும், மறைப்பொருளும், ஆனான் தன்னை; மதியமும், ஞாயிறும், காற்றும், தீயும்,அந்தரமும், அலைகடலும், ஆனான் தன்னை; அதியரைய மங்கை அமர்ந்தான் தன்னைக்;கந்தருவம் செய்து,இருவர் கழல்கை கூப்பிக், கடிமலர்கள் பலதூவிக், காலை மாலைஇந்திரனும் வானவரும் தொழச்,செல் வானை;- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

ஒருபிறப்பி லானடியை உணர்ந்துங் காணார் உயர்கதிக்கு வழிதேடிப் போக மாட்டார்வருபிறப்பொன் றுணராது மாசு பூசி வழிகாணா தவர்போல்வார் மனத்த னாகிஅருபிறப்பை அறுப்பிக்கும் அதிகை யூரன் அம்மான்றன் அடியிணையே அணைந்து வாழாதிருபிறப்பும் வெறுவியராய் இருந்தார் சொற்கேட் டேழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

ஒருபிறப்புஇல் அரன்அடியை உணர்ந்தும் காணார்; உயர்கதிக்கு வழிதேடிப் போக மாட்டார்;வருபிறப்புஒன்று உணராது, மாசு பூசி, வழிகாணா தவர்போல்வார் மனத்தன் ஆகி,அருபிறப்பை அறுப்பிக்கும் அதிகை ஊரன் அம்மான்தன் அடிஇணையே அணைந்து வாழாது,இருபிறப்பும் வெறுவியராய் இருந்தார் சொல்கேட்டு- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

ஆறேற்க வல்ல சடையான் றன்னை அஞ்சனம் போலு மிடற்றான் றன்னைக்கூறேற்கக் கூறமர வல்லான் றன்னைக் கோல்வளைக்கை மாதராள் பாகன் றன்னைநீறேற்கப் பூசும் அகலத் தானை நின்மலன் றன்னை நிமலன் றன்னைஏறேற்க ஏறுமா வல்லான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

ஆறுஏற்க வல்ல சடையான் தன்னை; அஞ்சனம் போலும் மிடற்றான் தன்னைக்;கூறுஏற்கக், கூறுஅமர, வல்லான் தன்னைக்; கோல்வளைக்கை மாதராள் பாகன் தன்னை;நீறுஏற்கப் பூசும் அகலத் தானை; நின்மலன் தன்னை; நிமலன் தன்னை;ஏறுஏற்க ஏறுமா வல்லான் தன்னை;- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

குண்டாக்க னாயுழன்று கையி லுண்டு குவிமுலையார் தம்முன்னே நாண மின்றிஉண்டி யுகந்தமணே நின்றார் சொற்கேட் டுடனாகி யுழிதந்தேன் உணர்வொன் றின்றிவண்டுலவு கொன்றையங் கண்ணி யானை வானவர்க ளேத்தப் படுவான் றன்னைஎண்டிசைக்கும் மூர்த்தியாய் நின்றான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

குண்டுஆக்க னாய்உழன்று, கையில் உண்டு, குவிமுலையார் தம்முன்னே நாணம் இன்றி,உண்டிஉகந்து, அமணே நின்றார் சொல்கேட்டு, உடன்ஆகி, உழிதந்தேன், உணர்வுஒன்று இன்றி;வண்டுஉலவு கொன்றைஅம் கண்ணி யானை, வானவர்கள் ஏத்தப் படுவான் தன்னை,எண்திசைக்கும் மூர்த்தியாய் நின்றான் தன்னை,- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

உறிமுடித்த குண்டிகைதங் கையிற் றூக்கி ஊத்தைவாய்ச் சமணர்க்கோர் குண்டாக் கனாய்க்கறிவிரவு நெய்சோறு கையி லுண்டு கண்டார்க்குப் பொல்லாத காட்சி யானேன்மறிதிரைநீர்ப் பவ்வநஞ் சுண்டான் றன்னை மறித்தொருகால் வல்வினையேன் நினைக்க மாட்டேன்எறிகெடில நாடர் பெருமான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

உறிமுடித்த குண்டிகைதம் கையில்– தூக்கி, ஊத்தைவாய்ச் சமணர்க்குஓர் குண்டுஆக் க(ன்)னாய்க்,கறிவிரவு நெய்சோறு கையில் உண்டு, கண்டார்க்குப் பொல்லாத காட்சி ஆனேன்;மறிதிரைநீர்ப் பவ்வம்நஞ்சு உண்டான் தன்னை, மறித்துஒருகால் வல்வினையேன், நினைக்க மாட்டேன்;எறிகெடில நாடர் பெருமான் தன்னை- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

நிறைவார்ந்த நீர்மையாய் நின்றான் றன்னை நெற்றிமேற் கண்ணொன் றுடையான் றன்னைமறையானை மாசொன் றிலாதான் றன்னை வானவர்மேல் மலரடியை வைத்தான் றன்னைக்கறையானைக் காதார் குழையான் றன்னைக் கட்டங்க மேந்திய கையி னானைஇறையானை எந்தை பெருமான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

நிறைஆர்ந்த நீர்மைஆய் நின்றான் தன்னை, நெற்றிமேல் கண்ஒன்று உடையான் தன்னை,மறையானை, மாசுஒன்று இலாதான் தன்னை, வானவர்மேல் மலர்அடியை வைத்தான் தன்னைக்,கறையானைக், காதுஆர் குழையான் தன்னைக், கட்டங்கம் ஏந்திய கையினானை,இறையானை, எந்தை பெருமான் தன்னை,- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

தொல்லைவான் சூழ்வினைகள் சூழப் போந்து தூற்றியே னாற்றியேன் சுடராய் நின்றுவல்லையே இடர்தீர்த்திங் கடிமை கொண்ட வானவர்க்குந் தானவர்க்கும் பெருமான் றன்னைக்கொல்லைவாய்க் குருந்தொசித்துக் குழலு மூதுங் கோவலனும் நான்முகனுங் கூடி யெங்கும்எல்லைகாண் பரியானை எம்மான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

தொல்லைவான் சூழ்வினைகள் சூழப் போந்து தூற்றியேன்; ஆற்றியேன்; சுடர்ஆய் நின்றுவல்லையே இடர்தீர்த்துஇங்கு அடிமை கொண்ட, வானவர்க்கும் தானவர்க்கும், பெருமான் தன்னைக்;கொல்லைவாய்க் குருந்துஒசித்துக் குழலும் ஊதும் கோவலனும், நான்முகனும், கூடி எங்கும்எல்லைகாண்பு அரியானை; எம்மான் தன்னை;- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

11

முலைமறைக்கப் பட்டுநீ ராடாப் பெண்கள் முறைமுறையால் நந்தெய்வ மென்று தீண்டித்தலைபறிக்குந் தன்மையர்க ளாகி நின்று தவமேயென் றவஞ்செய்து தக்க தோரார்மலைமறிக்கச் சென்ற இலங்கைக் கோனை மதனழியச் செற்றசே வடியி னானைஇலைமறித்த கொன்றையந் தாரான் றன்னை ஏழையே னான்பண் டிகழ்ந்த வாறே.

சொற்பிரிப்பு

முலைமறைக்கப் பட்டுநீ ராடாப் பெண்கள் முறைமுறையால், “நம்தெய்வம்” என்று தீண்டித்,தலைபறிக்கும் தன்மையர்கள் ஆகி நின்று, தவமேஎன்று அவம்செய்து, தக்கது ஓரார்;மலைமறிக்கச் சென்ற இலங்கைக் கோனை மதன்அழியச் செற்றசே வடியி னானை,இலைமறித்த கொன்றைஅம் தாரான் தன்னை,- ஏழையேன் நான்பண்டு இகழ்ந்த ஆறே.

உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.