திருமுறை 5 · 5.007 · 12

திருவாரூர்

அருளியவர்
திருநாவுக்கரசர்
பண்
திருக்குறுந்தொகை
தலம்
ஆரூர்
நாடு
சோழநாடு காவிரித் தென்கரை

ஐந்தாம் திருமுறை ›

1

கொக்க ரைகுழல் வீணை கொடுகொட்டிபக்க மேபகு வாயன பூதங்கள்ஒக்க ஆட லுகந்துடன் கூத்தராய்அக்கி னோடர வார்ப்பர்ஆ ரூரரே.
சொற்பிரிப்பு
கொக்கரை, குழல், வீணை, கொடுகொட்டி,பக்கமே பகுவாயன பூதங்கள்ஒக்க ஆடல் உகந்து உடன் கூத்தராய்,அக்கினோடு அரவு ஆர்ப்பர் ஆரூரரே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

2

எந்த மாதவஞ் செய்தனை நெஞ்சமேபந்தம் வீடவை யாய பராபரன்அந்த மில்புகழ் ஆரூர் அரனெறிசிந்தை யுள்ளுஞ் சிரத்துளுந் தங்கவே.
சொற்பிரிப்பு
எந்த மாதவம் செய்தனை, நெஞ்சமே!-பந்தம் வீடு அவை ஆய பராபரன்அந்தம் இல் புகழ் ஆரூர் அரநெறிசிந்தை உள்ளும் சிரத்து(ள்)ளும் தங்கவே?
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

3

வண்டு லாமலர் கொண்டு வளர்சடைக்கிண்டை மாலை புனைந்தும் இராப்பகல்தொண்ட ராகித் தொடர்ந்து விடாதவர்க்கண்டம் ஆளவும் வைப்பர்ஆ ரூரரே.
சொற்பிரிப்பு
வண்டு உலாம் மலர் கொண்டு வளர்சடைக்குஇண்டை மாலை புனைந்தும், இராப்பகல்தொண்டர் ஆகித், தொடர்ந்து விடாதவர்க்குஅண்டம் ஆளவும் வைப்பர் ஆரூரரே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

4

துன்பெ லாமற நீங்கிச் சுபத்தராய்என்பெ லாம்நெக்கி ராப்பக லேத்திநின்றின்ப ராய்நினைந் தென்றும் இடையறாஅன்ப ராமவர்க் கன்பர்ஆ ரூரரே.
சொற்பிரிப்பு
துன்பு எலாம் அற நீங்கிச் சுபத்தராய்,என்பு எலாம் நெக்கு, இராப்பகல் ஏத்தி நின்று,இன்பராய் நினைந்து, என்றும் இடைஅறாஅன்பராம் அவர்க்கு அன்பர் ஆரூரரே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

5

முருட்டு மெத்தையில் முன்கிடத் தாமுனம்அரட்டர் ஐவரை ஆசறுத் திட்டுநீர்முரட்ட டித்தவத் தக்கன்றன் வேள்வியைஅரட்ட டக்கிதன் ஆரூர் அடைமினே.
சொற்பிரிப்பு
முருட்டு மெத்தையில் முன் கிடத்தா முனம்,அரட்டர் ஐவரை ஆசு அறுத்திட்டு, நீர்,முரண் தடித்த அத் தக்கன் தன் வேள்வியைஅரட்டு அடக்கி தன் ஆரூர் அடைமினே!
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

6

எம்மை யாரிலை யானுமு ளேனலேன்எம்மை யாரும் இதுசெய வல்லரேஅம்மை யாரெனக் கென்றென் றரற்றினேற்கம்மை யாரைத்தந் தார்ஆரூர் ஐயரே.
சொற்பிரிப்பு
எம் ஐ யார் இலை; யானும் உளேன் அலேன்;எம்மை யாரும் இது செய வல்லரே?“அம்மை யார், எனக்கு?” என்று என்று அரற்றினேற்குஅம்மையாரைத் தந்தார், ஆரூர் ஐயரே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

7

தண்ட ஆளியைத் தக்கன்றன் வேள்வியைச்செண்ட தாடியதேவர கண்டனைக்கண்டு கண்டிவள் காதலித் தன்பதாய்க்கொண்டி யாயின வாறென்றன் கோதையே.
சொற்பிரிப்பு
தண்ட ஆளியைத், தக்கன் தன் வேள்வியைச்,-செண்டுஅது ஆடிய தேவர கண்டனைக்கண்டு கண்டு இவள் காதலித்து அன்பு அது ஆய்க்கொண்டி ஆயின ஆறு, என் தன் கோதையே!
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

8

இவண மைப்பல பேசத் தொடங்கினாள்அவண மன்றெனில் ஆரூர் அரனெனும்பவனி வீதி விடங்கனைக் கண்டிவள்தவனி யாயின வாறென்றன் தையலே.
சொற்பிரிப்பு
இவள் நமைப் பல பேசத் தொடங்கினாள்;அவணம் அன்று எனில், ஆரூர் அரன் எனும்;பவனி வீதி விடங்கனைக் கண்டு இவள்,தவனி ஆயின ஆறு, என் தன் தையலே!
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

9

நீரைச் செஞ்சடை வைத்த நிமலனார்காரொத் தமிடற் றர்கனல் வாயராஆரத் தர்உறை யும்மணி ஆரூரைத்தூரத் தேதொழு வார்வினை தூளியே.
சொற்பிரிப்பு
நீரைச் செஞ்சடை வைத்த நிமலனார்,கார் ஒத்த மிடற்றர், கனல் வாய் அராஆரத்தர், உறையும் அணி ஆரூரைத்தூரத்தே தொழுவார் வினை தூளியே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

10

உள்ள மேயொன் றுறுதி யுரைப்பன்நான்வெள்ளந் தாங்கு விரிசடை வேதியன்அள்ளல் நீர்வயல் ஆரூர் அமர்ந்தவெம்வள்ளல் சேவடி வாழ்த்தி வணங்கிடே.
சொற்பிரிப்பு
உள்ளமே! ஒன்று உறுதி உரைப்பன், நான்;வெள்ளம் தாங்கும் விரிசடை வேதியன்,அள்ளல் நீர்வயல் ஆரூர் அமர்ந்த எம்வள்ளல், சேவடி வாழ்த்தி வணங்கிடே!
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

11

விண்ட மாமலர் மேலுறை வானொடுங்கொண்டல் வண்ணனுங் கூடி அறிகிலாஅண்ட வாணன்றன் ஆரூர் அடிதொழப்பண்டை வல்வினை நில்லா பறையுமே.
சொற்பிரிப்பு
விண்ட மாமலர் மேல் உறைவானொடும்கொண்டல் வண்ணனும் கூடி அறிகிலாஅண்டவாணன் தன் ஆரூர் அடிதொழப்பண்டை வல்வினை நில்லா, பறையுமே.
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.

12

மையு லாவிய கண்டத்தன் அண்டத்தன்கையு லாவிய சூலத்தன் கண்ணுதல்ஐயன் ஆரூர் அடிதொழு வார்க்கெலாம்உய்ய லாமல்லல் ஒன்றிலை காண்மினே.
சொற்பிரிப்பு
மை உலாவிய கண்டத்தன், அண்டத்தன்,கை உலாவிய சூலத்தன், கண்ணுதல்,ஐயன், ஆரூர் அடி தொழுவார்க்கு எலாம்உய்யல் ஆம்; அல்லல் ஒன்று இலை; காண்மினே!
உரை

மூலத்தில் தமிழ் உரை இல்லை.