திருத்துருத்தி

காவிரியிலிருந்து கிளைத்த விக்ரமம் என்னும் ஆறு செல்ல அவற்றைச் சார்ந்திருத்தலின் துருத்தி எனப்பட்ட இத்தலத்தின் இறைவன் திருப்பெயர் சொன்னவாறறிவார் என்பது . அது கருதி உரைத்தலைப் பொலிந்த - சொன்ன வாறறறிதலில் விளங்கிய உனக்கு உணர்த்துமாறு வல்லோமோ? வல்லோம் அல்லோம். அறிவார்க்கு அறிவிப்பது எப்படி என்றவாறு. பொலிந்த உனக்கு என்பதில் பெயரெச்சத்து அகரம் தொக்கது. சொன்னவாறு அறியவல்ல உனக்கு உரைத்தலைப் பொலிந்து உணர்த்துமாறு வல்லமோயாம்? வெளிப்படச் சொல்லாத முன்பே அன்பர் நினைத்தவற்றைச் சொன்னவாறு அறியும் உனக்கு யாம் உணர்த்தும் வன்மையுடையோமோ? இல்லை, எனலுமாம்.

சிவபிரான் சடையில், அகத்திப்பூ, வன்னியிலை, கொன்றை மலர், வில்வம் என்பவற்றை அடுத்தடுத்து வைத்துத் தொடுத்த மாலையை அணிந்துளான் என்னும் உண்மை வேறு யாண்டும் காண்டல் அரிது.

பூணூல் உருத்திரா - முப்புரி நூலைப் பூண்ட உருத்திர மூர்த்தியே. துருத்திபுக்கு எங்கும் நின் இடங்களா அடங்கி வாழ்தல் என்கொல்- புக்கது துருத்தியாயினும் எல்லா இடங்களும்சிவப்பிரகாசத்தால் உன் நிறைவையே உணர்த்துகின்றன. அவ்வாறு ஓரிடத்திருந்து பலவிடத்தும் காட்சி தரும் ஆற்றல் இருந்தவாறென்னே! என்றபடி, துருத்தியில் இன்றும் அத்திருக்கோயில் பொலிவு அத்தலம் முழுதும் விளங்கக் காணலாம்.

யோகியாயிருந்த உண்மை உணர்த்தியவாறு. ஒரு காணி நிலம் உடையவனாகி அதிற்பயிரிட்டு ஜீவனம் புரிதல் இல்லை. தம் வறுமைத் துன்பம் உரைத்துப் பிச்சை எடுப்பது. 'பகலிடம் புகலிடம்,...துருத்தியார், இரவிடத் துறைவர் வேள்விக் குடியே' என்று முதலிற் கூறியதுமன்றிப் பாடல்தொறும் அதனைத் தெரிவித்திருப்பதாலும் (தி. 3 ப. 90 பா.1). 'ஒருத்திபால் பொருத்தி வைத்து உடம்பு விட்டுத் துருத்திபுக்கு இருத்தி, இது என்ன மாயம் என்பதோ?' என்று இங்கு வினாவியதாலும் 'காப்பது வேள்விக்குடி தண் துருத்தி யெங்கோன் அரைமேல் ஆர்ப்பது நாகம்' என்றதாலும் ஆளுடைய பிள்ளையார் காலத்துக்கும் முன்பே, பகலில் துருத்திவாசமும் இரவில் வேள்விக்குடி வாசமும் உண்டு என்ற வரலாறு வழங்கப்பட்டமை விளங்கும். இவை இல்லையேல் இரண்டு தலங்களையும் ஒருங்கு பாடார் என்க. 'வட்டக் குண்டத்தில் எரிவளர்த் தோம்பி மறைபயில்வார், அட்டக்கொண் டுண்பதறிந்தோமேல் நாம் இவர்க்கு ஆட்படோம்' என்றதில் 'வேள்விக்குடி' என்னும் பெயர்க் காரணம் உள்ளதறிக. மான்தோல் ஒன்றை உடுத்துப் புலித்தோல் பியற்கும் இட்டு யானைத்தோல் போர்ப்பதறிந்தோமெனில் நாம் இவர்க்கு ஆட்படோம் என்பதில் துருத்தி யோகியை நினைவூட்டினாரென்பர்.

துருத்தியில் எழுந்தருளிய முதல்வனே, பகலில் துறவிபோல வேடங்கொண்டு இரவில் வேள்விக்குடியில் மணவாளக் கோலம்பூண்டு, தழும்பும் உற இணை விழைச்சுடையாய்; துறக்கும் ஆறு சொல்லப்படாய், உன் திருந்திய திருவடிகளை மறக்கும் மாறுபாடு சிறிதும் இல்லாத என்னை மையல்செய்து, இம்மண்ணுலகில் பிறக்குமாறு காட்டியருளினை, நோய்களுக்கு இடமாகும் உடம்பைத் தவிர்த்து, இறக்குமாறு காட்டியருளினை; இவ்வாறு பிறப்பும் இறப்பும் நீ காட்ட நான் உனக்குச் செய்த இழுக்கு யாது? மறக்கும் ஆறு எனலும் உண்டு. நான்கடியிலும் ஆறு என்றே கொள்ளல் ஏலாததன்று. 'பிணிப்படும் உடம்பு' - 'இடும்பைக் கிடும்பை’ (மூதுரை) என்றதுணர்க.

துருத்தியில் உள்ள சோலைவளம் கூறியவாறு. வெயிலுக்கு எதிர்த்து இடம் கொடாது குளிர்ந்த சோலை இப்பொழுதும் உண்டு. அணங்கு -அழகு.

கணிச்சி படை- கணச்சியம்படை, மழுப்படை. கழிந்தவர்- நூறு கோடி பிரமர்கள் நொந்தினார், ஆறு கோடி நாராயணர் அங்கனே, ஏறுகங்கை மணல் எண்ணில் இந்திரர், "ஈறிலாதவன் ஈசன் ஒருவனே' (தி. 5 ப. 100 பா. 3) என்றதிற் குறித்தவர்கள். துணி சிரம் கிரந்தை - துணிந்த தலை முடிச்சு; தலை மாலையை அணிந்தவனே, கரந்தையாய் - சிவகரந்தையைச் சூடியவனே.

நெற்றிக்கண்ணால் சுட்டொழிக்க, சாம்பலாகி மெய்யிழந்த உருவிலியாகிய மன்மதன். இடர்ப்படும்படி வென்று துருத்தி இடம் ஆகத் திருவுள்ளம் கொண்டருளினை. கடல் போலும் பெரும் படையை உடைய அப்பிரசித்தி பெற்ற கடலின் நடுவே உள்ள இலங்கைக்கு வேந்தனை, கொலை உறத் திருக்கயிலை மலையை அழுத்தி அடர்த்த இறைவன் அல்லையோ?

கள் அம் குளிர்ந்து, இலங்கும்போது காதலான் - தேனுடைய அழகிய குளிர்வுற்று விளங்கும் தாமரைப்பூவை விரும்புமவன். களம் இடமுமாம். போது ஆகிய களம், களமாகிய போது களம்போது ஆகக் காதலிப்பவன்.

உத்தமம் எனக் கொள்ளாது மேகம் துத்தம்- ஏழிசையுள் ஒன்றானது. பித்தர் பித்தன்-பித்தர்க்கெல்லாம் பித்தனாயிருப்பவனைத் தொழுதலால் பிறவிப் பெருங்கடலைத் தீர்த்தலே பெற்றிமையாகும்.

சுற்றும் முற்றும் ஆயினன் - சுற்றிலும் முற்றிலும் ஆகிய சிவபிரான். பெற்றம் - எருது எழுதிய கொடிக்கு ஆகு பெயர்.