திருவாழ்கொளிபுத்தூர்

சாகை- வேதநூற்பிரிவு. சாமம்- சாமவேதம். ஈகை - வினைத்தொகை. வார்ந்த நஞ்சு அயின்று வானோர்க்கு அமுதம் ஈ வள்ளல் போற்றி (திருவாசகம் 73) இட்டும் வட்டியும் ஈ தொழில் பேணில் என்? (தி. 5 ப. 99 பா. 3) என்பவற்றில் உள்ள வினைத் தொகையை நோக்குக.

எண் இல் ஈரம் - 'அளவுபடாததோர் அன்பு' (தி. 4 ப. 3 பா. 10). எண்ணில் - ஆராய்ந்தால் எனலுமாம். இவர் அறங்கள் எத்தனையோர் என்று கொள்க. அறங்கள் எத்தனை? எத்தனை (யுடை)யோர்? இவர் எத்தனையோர்? தனை - அளவு ஆயிரங்கண்ணர். ஆயிரங்கையர். பெண்ணும் ஆயிரம் உடையார் - சிவசக்தியை உடையது சிவம். சிவமும் சத்தியும் உருவம் முதலியவை இல்லாத உயர்வின. அவற்றில் ஆண் பெண் என்ற பேதம் இல்லை. ஆற்றலைப் பெண்மையாயும் ஆற்றலுடையதை ஆண்மையாயும் உருவகித்தமையால், உண்மையிற் பெண் என்றும் அஃது ஆயிரம் என்றும் கொண்டு ,நினைப்பென்னும் நெடுங்கிணற்றில் விழுதல் பெரும்பாவமாகும். சிவசக்தியும் சிவமும், அவ்வச்சத்திகட்கு இடமாய விந்துவும் முறையே பலவேறு வகையான விருத்திப்பட்டும் நிற்கும். சிவஞான மாபாடியத்தில் சூ.2 அதி. 2ஆல் அறியலாம்.

நுண்ணியர் - 'நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே' திருவா. 1 அடி 76.

சேவடியின் மென்மை உணர்த்தப்பட்டது. குஞ்சி மேகலையுடையார்- சைவத் துறவியர் சடைமுடி மறைக்கும் கல்லாடையைக் குறித்தது போலும். குஞ்சிமேற் கலையுடையார் என்றிருந்ததோ? மகளிர் இடையில் அணிவது மேகலை. இங்குக் குஞ்சி (தலைமயிர்) மேல் உடையது மேகலை என்று குறிக்கின்றது. கொந்து - கோபம் (ஞானாமிர்தம்). அஞ்சும் வென்றவர் - பொறிவாயில் ஐந்தவித்தார். இடைக்கு உவமை வஞ்சிக்கொடி.

விரவுவார் - மெய்யன்புடைய அடியார். 'பரவுவார் இமையோர்கள் ... விரவுவார் மெய்யன்பின் அடியார்கள்' திருவா. 21-விரவுதல். 'கலந்து நின் அடியாரோடு அன்று வாளா களித்திருந்தேன்' (திருவா 485).'எனைக் கலந்து' (திருவா.84). கருணையினால் கலந்து ஆண்டு கொண்ட விடையவனே (திருவா 105)

தண்டு, தாளம், குழல், தண்ணுமைக்கருவி, பூதம், பல பல கோலம். காட்சியருமை. கண்டு கொள்ளலருமை ஆகியவற்றை இறைவன் உடையவன். தண்டு- வீணை. சிவிகை என்றும் பொருள் உண்டு. அஃது இங்குப் பொருந்தாது. தாளம் முதலிய இன்னிசைக் கருவிகளாகிய இனம்பற்றி வீணை என்பதே. 'வேயுறு தோளிபங்கன் ... மிக நல்ல வீணை தடவி' (தி. 2 ப. 85 பா. 1). கரந்தைப் பூவில் வண்டு வாழ்கின்ற வளமுடையபதி, 'செஞ்சடைசேர் கரந்தையான்' (தி. 1 ப. 61 பா. 3). அவர் காட்சி கொடுப்பதும் அரிது. அவரைக் கண்டு கொள்வதும் அரிது என்பதன் உண்மை. அத்துவிதமாய் நின்றுணர்வோர்க்கே விளங்கும்.

மலைந்தவர் - மாறுபட்ட (பகை)வர். தவத்தொடு ஞானவாழ்க்கை உடையவர். புகழ்ந்து ஏத்தற்குரியது ஞான வாழ்வு ஒன்றே. மற்றைய வாழ்வெல்லாம் இகழ்ந்து ஒதுக்கற் பாலன. நள்ளிருள் மகளிர் நின்று ஏத்த வானவாழ்க்கையை துடையார் அல்லிய... குழலார்.....பரவ....வல்லார்என்பதொடு பொருத்திக் காண்க.

பத்துத் தலையுடையவன், வேழ்வி - வேள்வி. தக்கன் செய்த யாகம். எதுகை நோக்கி ளகரம் ழகரமாயிற்று. விரும்பிச் செற்றதும் உடையார் என்றும் அவர் பலபல விருப்புடையார் என்றும் இயைக்க. கேழல்- பன்றிக் கொம்பு. 'ஏனக்கொம்பு' (தி. 2 ப. 102 பா. 2). அன்ன - அவைபோல்வன. (ஆமை, நாகம், தலையோடு முதலியன). மிடறு - திருக்கழுத்து. சாந்தம் - சந்தனம். பொறுமையுமாம். அட்டபுட்பத்துள் ஒன்று.

ஏத்துகை - துதிக்கை. வினைத்தொகையும் ஆம். பா.1. ஈகை. பார்க்க. துதி - (தோத்திரம்) புகழ்ச்சி மலர்வாசம் பொழில். மதி தவழ் பொழில். ஆடலது - திருக்கூத்தாடுதலை.

பிறைக்கு அடை திகழொளியும் நன்மையும் துண்டமும், வெண்மையும், சுண்ணப் பொடி    என்பதிலும் சுண்ணமும் பொடியும் எனல் சிறந்தது. சுண்ணம் - திருப்பொற் சுண்ணம்.

நலம் - குறைவிலாமங்கலம். நன்னெறி - சரியையாதியின் பயனாகிய ஞானம்.