திருமுறை 2 · 2.088 · 11

தென்-திருமுல்லைவாயில்

அருளியவர்
திருஞானசம்பந்தர்
பண்
பியந்தைக்காந்தாரம்
தலம்
தென்திருமுல்லைவாயில்
நாடு
சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

துளிமண்டி யுண்டு நிறம்வந்த கண்டன் நடமன்னு துன்னு சுடரோன்ஒளிமண்டி யும்ப ருலகங் கடந்த உமைபங்கன் எங்கள் அரனூர்களிமண்டு சோலை கழனிக் கலந்த கமலங்கள் தங்கு மதுவில்தெளிமண்டி யுண்டு சிறைவண்டு பாடு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
துளி மண்டி உண்டு நிறம் வந்த கண்டன் நடம் மன்னு துன்னு சுடரோன்ஒளி மண்டி உம்பர் உலகம் கடந்த உமைபங்கன் எங்கள் அரன் ஊர்களி மண்டு சோலை கழனிக் கலந்த கமலங்கள் தங்கும் மதுவில்தெளி மண்டி உண்டு சிறை வண்டு பாடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

துளி - விஷத்துளி. நிறம் - ஈண்டுக் கருமை. தெளி - தெளிவு, தேறல். ஊர் - எழுவாய் (திருமுல்லைவாயிலாகிய). இது பயனிலை. இதுவே அரனூர் எனலுமாம்.

2

பருவத்தில் வந்து பயனுற்ற பண்பன் அயனைப் படைத்த பரமன்அரவத் தொடங்க மவைகட்டி யெங்கு அரவிக்க நின்ற அரனூர்உருவத்தின் மிக்க வொளிர்சங்கொ டிப்பி யவையோத மோத வெருவித்தெருவத்தில் வந்து செழுமுத் தலைக்கொள் திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
பருவத்தில் வந்து பயன் உற்ற பண்பன் அயனைப் படைத்த பரமன்அரவத்தொடு அங்கம் அவை கட்டி எங்கும் அரவிக்க நின்ற அரனூர்உருவத்தின் மிக்க ஒளிர் சங்கொடு இப்பி அவை ஓதம் மோத வெருவித்தெருவத்தில் வந்து செழு முத்தலை கொள் திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

பருவத்தில் வந்து பயன் உற்ற பண்பன் என்பது இரு வினையொப்பும் மலபரிபாகமும் சத்திநிபாதமும் நிகழப்பெற்று, குருவருளால் சிவஞானம் வளரலுற்று, பழமலம் பற்றறுத்து, சிற்றறிவு தீர்ந்து திருவடி அடையும் பருவத்தில் எழுந்தருளி வந்து, பயனாகப் பொருந்திய எண்குணத்தன். அரவிக்க- ஒலிக்க. தெருவம் -தெரு. முத்து + அலை + கொள் எனப் பிரிக்க. அலை - அலைதல். சங்கும் இப்பியும் முத்துக்களை ஈன்ற குறிப்புணர்த்தப்பட்டது.

3

வாராத நாடன் வருவார்தம் வில்லின் உருமெல்கி நாளும் உருகில்ஆராத இன்பன் அகலாத அன்பன் அருள்மேவி நின்ற அரனூர்பேராத சோதி பிரியாத மார்பின் அலர்மேவு பேதை பிரியாள்தீராத காதல் நெதிநேர நீடு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
வாராத நாடன் வருவார் தம்வில்லினுரும் மெல்கி நாளும் உருகில்ஆராத இன்பன் அகலாத அன்பன் அருள்மேவி நின்ற அரனூர்பேராத சோதி பிரியாத மார்பின் அலர்மேவு பேதை பிரியாள்தீராத காதன் எதிநேர நீடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

வாராத நாடன் - மீண்டு வாராத பேரின்ப நாடுடையவன். வில்லின்உரு - வானவில்லைப் போலத் தோன்றி விரைந்து மறையும் உடம்பு. வாங்குசிலைபுரையும் உடல் நால்வர் நான்மணிமாலை. வில்லைப்போலக் கூனிக் கெடும் உடம்பெனலுமாம். நாளும் உருகில் ஆராத இன்பன் - நாள்தோறும் பக்தியால் உருகித் தற்போதம் அற்றுச் சிவபோதம் உற்றால், அமையாத பேரின்பமாக விளங்குபவன். 'உள்ளம் உருகில் உடனாவார்' (தி.2 ப.111 பா.3). கௌத்துவ மணி நீங்காத திருமால் மார்பின்கண் வீற்றிருக்கும் திருமகள், மலர்மகள் பிரியாது, நீங்காத காதலுடன் செல்வம் தோன்ற நீடுகின்ற திருமுல்லைவாயில் என்னும் பொருளும் உரியதாகும்.

4

ஒன்றொன்றொ டொன்றும் ஒருநான்கொ டைந்தும் இருமூன்றொ டேழு முடனாய்அன்றின்றொ டென்றும் அறிவான வர்க்கும் அறியாமை நின்ற அரனூர்குன்றொன்றொ டொன்று குலையொன்றொ டொன்று கொடியொன்றொ டொன்று குழுமிச்சென்றொன்றொ டொன்று செறிவால் நிறைந்த திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
ஒன்று ஒன்றொடு ஒன்றும் ஒரு நான்கொடு ஐந்தும் இருமூன்றொடு ஏழும் உடனாய்அன்று இன்றொடு என்றும் அறிவானவர்க்கும் அறியாமை நின்ற அரனூர்குன்று ஒன்றொடு ஒன்று குலை ஒன்றொடு ஒன்று கொடி ஒன்றொடு ஒன்று குழுமிச்சென்று ஒன்றொடு ஒன்று செறிவால் நிறைந்த திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

ஒன்று.... ஏழும் உடனாய் - இருபத்தைந்தும் உடனாகி. தத்துவம் இருபத்தைந்தும் இவ்வாறு (1+1+1+4+5+6+7) தொகுத்து உரைக்கப்பட்டன. 1. மூலப்பகுதி (குணதத்துவ காரணம்), 2 . புத்தி 3. அகங்காரம், 4. மனம், 5. செவி, 6. மெய் (துவக்கு), 7. கண் (நோக்கு), 8. வாய் (நாக்கு), 9. மூக்கு 10.வாக்கு, 11. பாதம், 12. பானி, 13. பாயு, 14. உபத்தம், 15. சத்தம், 16. பரிசம், 17. உருவம், 18. இரதம், 19.கந்தம் 20. ஆகாயம், 21.வாயு, 22. தேயு, 23. அப்பு, 24. பிருதிவி என்னும் இருபத்து நான்கும் ஆன்மத்தத்துவங்களாகும். அவற்றுள், பிருதிவியை முதலாகக் கொண்டு எண்ணின், எண்ணப்பட்ட இருபத்து நான்கின் வேறாய் எண்ணுகின்ற கர்த்தா ஒன்று உண்டு. அதுவே ஆன்மா. அவ்வான்மாவே கடவுள் என மயங்கி, அம்மயக்கத்தை தெளிவெனக் கொண்டவர்க்கு பரமான்மா வேறொன்று உண்டு எனப் புலப்படாது. அவர், ஆன்மாக்களின் வேறாய், அவற்றிற்கு உயிராய், உடனாய் இருக்கின்ற மெய்ப்பொருள் வேறு. இருபத்து நான்கு தத்துவங்களையும் கொண்டு நிற்கும் ஆன்மாக்கள் வேறு; அவ்வுண்மையை அறியாதார் பசுவைப் பதியாக் கொள்ளும் மயக்கம் மயக்கமே; தெளிவன்று; அது பாதகம் என்று உண்மையுணர்த்துவது சமயக் குரவர்க்குக் கடனாதலின், இத்திருப்பாட்டின் முன்னீரடியிலும் தமது கடமையாற்றினார் நமது சமயத்தின் ஆசிரியர். புருட தத்துவம் இருபத்தைந்தாவது. அதையே முடிவான பொருள் எனக் கொள்ளும் சமயமும் உண்டு. சிவதருமோத்தருத்துள், 10வது சிவஞானயோகவியலின் 32ஆவது செய்யுளுரைக்கீழ் பௌராணிகர் மதத்தின்படி கூறியுள்ளதும் அதன் உரையில், ஐயஞ்சின் அப்புறத்தாலும் ஆரூரமர்ந்த அம்மானே (தி. 4 ப. 4 பா. 10) என்று மேற்கோள் காட்டியதும் உணர்க.

5

கொம்பன்ன மின்னின் இடையாளொர் கூறன் விடைநாளும் ஏறு குழகன்நம்பன்னெம் அன்பன் மறைநாவன் வானின் மதியேறு சென்னி அரனூர்அம்பன்ன வொண்க ணவரா டரங்கின் அணிகோபு ரங்க ளழகார்செம்பொன்ன செவ்வி தருமாடம் நீடு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
கொம்பு அன்ன மின்னின் இடையாள் ஓர் கூறன் விடை நாளும் ஏறு குழகன்நம்பன் எம் அன்பன் மறை நாவன் வானின் மதியேறு சென்னி அரனூர்அம்பு அன்ன ஒண் கணவர் ஆடு ஆங்கின் அணி கோபுரங்கள் அழகார்செம்பொன்ன செவ்வி தருமாட நீடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

பூங்கொம்பு உமாதேவியார்க்கும் மின் இடுப்பிற்கும் கொள்ளலாம். குழகன் - இளைஞன், அழகன். கணவர்- கண்ணுடை மகளிர். பொன்ன- பொன்னினுடைய.

6

ஊனேறு வேலின் உருவேறு கண்ணி யொளியேறு கொண்ட வொருவன்ஆனேற தேறி யழகேறு நீறன் அரவேறு பூணும் அரனூர்மானேறு கொல்லை மயிலேறி வந்து குயிலேறு சோலை மருவித்தேனேறு மாவின் வளமேறி யாடு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
ஊனேறு வேலின் உருவேறு கண்ணி ஒளியேறு கொண்ட ஒருவன்ஆன் ஏறு அது ஏறி அழகு ஏறு நீறன் அரவு ஏறு பூணும் அரனூர்மான் ஏறு கொல்லை மயில் ஏறி வந்து குயில் ஏறு சோலை மருவித்தேன் ஏறு மாவின் வளம் ஏறியாடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

கண்ணி - உமாதேவியார். அழகு ஏறும் நீறன் - சுந்தரமாவது நீறு, கவினைத் தருவது நீறு, அழகு ஏறுதலால் கண்திகைப்பது நீறு. கொல்லையில் மானும், சோலையில் மயிலும் குயிலும் ஏறுதல் இயல்பு. மா- வண்டு. தேன்- மலர்கள். முல்லை மாவின் வளத்தில் ஏறியாடும் என்றால் மா - மரத்தையும், மாவின் வளம் முல்லையில் ஏறியாடும் என்றால் மா வண்டினையும் குறித்ததாகக் கொள்க.

7

நெஞ்சார நீடு நினைவாரை மூடு வினைதேய நின்ற நிமலன்அஞ்சாடு சென்னி அரவாடு கையன் அனலாடு மேனி அரனூர்மஞ்சாரு மாட மனைதோறும் ஐயம் உளதென்று வைகி வரினுஞ்செஞ்சாலி நெல்லின் வளர்சோ றளிக்கொள் திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
நெஞ்சார நீடு நினைவாரை மூடு வினை தேய நின்ற நிமலன்அஞ்சாடு சென்னி அரவாடு கையன் அனல் ஆடும் மேனி அரனூர்மஞ்சு ஆருமாட மனை தோறும் ஐயம் உளது என்று வைகி வரினுஞ்செஞ்சாலி நெல்லின் வளர் சோறு அளிக்கொள் திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

நெஞ்சார நீடு நினைவாரை மூடுவினை- உள்ளத்தாமரையில் சிவபெருமான் திருவடியே அன்றி மற்று எதையும் எண்ணாமல், இடைவிடாது கருதிப் பணிகின்ற மெய்யடியாரைச் சூழும் இருவினையும் தேய அவரைப் பற்றாது முற்றும் தேய்ந்தொழிய. நின்ற நிமலன் - அவர் உள்ளத்தாமரையில் நிலைத்தருளிய பரசிவன். ஈயப்படும் பொருளின் உயர்வு விளங்கச் செஞ்சாலி நெல்லின் வளர்சோறு எனக் குறிக்கப்பட்டது.

8

வரைவந் தெடுத்த வலிவா ளரக்கன் முடிபத்து மிற்று நெரியஉரைவந்த பொன்னின் உருவந்த மேனி உமைபங்கன் எங்கள் அரனூர்வரைவந்த சந்தொ டகிலுந்தி வந்து மிளிர்கின்ற பொன்னி வடபால்திரைவந்து வந்து செறிதேற லாடு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
வரை வந்து எடுத்த வலி வாளரக்கன் முடிபத்தும் இற்று நெரியஉரை வந்த பொன்னின் உருவந்த மேனி உமை பங்கன் எங்கள் அரனூர்வரை வந்த சந்தொடு அகிலும் உந்தி வந்து மிளிர்கின்ற பொன்னி வடபால்திரை வந்து வந்து செறி தேறலாடு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

உரை வந்த பொன்னின் உருவந்தமேனி உமை - கட்டளைக் கல்லில் மாற்று உரைக்கப்பெற்ற சிறந்த பொன்னிறம் பொருந்திய திருமேனியை உடைய உமாதேவியார். தேறல் - தெளிதேன்.

9

மேலோடி நீடு விளையாடல் மேவு விரிநூலன் வேத முதல்வன்பாலாடு மேனி கரியானு முன்னி யவர்தேட நின்ற பரனூர்காலாடு நீல மலர்துன்றி நின்ற கதிரேறு செந்நெல் வயலிற்சேலோடு வாளை குதிகொள்ள மல்கு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
மேல் ஓடி நீடு விளையாடல் மேவு விரி நூலன் வேத முதல்வன்பால் ஆடு மேனி கரியானும் முன்னியவர் தேட நின்ற பரனூர்கால் ஓடு நீலமலர் துன்றி நின்ற கதிர் ஏறு செந்நெல் வயலிற்சேல் ஓடு வாளை குதி கொள்ள மல்கு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

மேலோடி..... நூலன்- திருமார்பில் அணிந்த முப்புரி நூல் அவனது திருமேனியில் திருத்தோள்மேல் ஓடி நீடும் விளையாடுதல் மேவுதலை உணர்த்திற்று. விரிநூலன் என்பது சிவபிரான் என்னும் பொருட்டாய் நின்றதென்றும், அவன் விளையாடல் மேவியவன் என்றும் கொள்ளலும் பொருந்தும்.

10

பனைமல்கு திண்கை மதமா வுரித்த பரமன்ன நம்பன் அடியேநினைவன்ன சிந்தை அடையாத தேரர் அமண்மாய நின்ற அரனூர்வனமல்கு கைதை வகுளங்க ளெங்கு முகுளங்க ளெங்கு நெரியச்சினைமல்கு புன்னை திகழ்வாச நாறு திருமுல்லை வாயி லிதுவே.
சொற்பிரிப்பு
பனை மல்கு திண் கைமதமா உரித்த பரமன் நம் நம்பன் அடியேநினை வன்ன சிந்தை யடையாத தேரர் அமண் மாய நின்ற அரனூர்வனை மல்கு கைதை வகுளங்கள் எங்கும் முகுளங்கள் எங்கு நெரியச்சினை மல்கு புன்னை திகழ் வாச நாறு திருமுல்லைவாயில் இதுவே.
உரை

பனை கை – பனைக்கை மும்மதவேழம் பரமன் நம் நம்பன். நம்பன் அடியே நினைவு அன்ன சிந்தை- சிவபெருமான் திருவடியே நினைக்கும் அத்தகைய சித்தத்தை. வகுளங்கள் - மகிழ மரங்கள். முகுளங்கள் - மொட்டுக்கள்.

11

அணிகொண்ட கோதை யவள்நன்று மேத்த அருள்செய்த எந்தை மருவார்திணிகொண்ட மூன்று புரமெய்த வில்லி திருமுல்லை வாயில் இதன்மேல்தணிகொண்ட சிந்தை யவர்காழி ஞான மிகுபந்தன் ஒண்ட மிழ்களின்அணிகொண்ட பத்தும் இசைபாடு பத்தர் அகல்வானம் ஆள்வர் மிகவே.
சொற்பிரிப்பு
அணி கொண்ட கோதை அவள் நன்றும் ஏத்த அருள் செய்த எந்தை மருவார்திணி கொண்ட மூன்று புரம் எய்த வில்லிதிருமுல்லைவாயில் இதன் மேல்தணி கொண்ட சிந்தையவர் காழி ஞானமிகு பந்தன் ஒண் தமிழ்களின்அணி கொண்ட பத்து மிசை பாடு பத்தர் அகல்வானம் ஆள்வர் மிகவே.
உரை

அணி கொண்ட கோதையவள் என்பது இத்தலத்து அம்பிகையின் திருப்பெயர். தணி கொண்ட சிந்தையவர் - விருப்பு வெறுப்புக்களால் உண்டாகும் வெப்பம் தணிதலை உடைய உள்ளத்தவர் (தி.1 ப. 57 பா. 4), (தி.7 ப. 8 பா. 7), சித்தியார் 181 என்பவற்றில் குறிக்கப்பட்ட மனமே தணி கொண்டதாகும்.