திருமுறை 2 · 2.083 · 11

திருக்கொச்சைவயம்

அருளியவர்
திருஞானசம்பந்தர்
பண்
பியந்தைக்காந்தாரம்
தலம்
சீர்காழி - 11-கொச்சைவயம்
நாடு
சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

நீலநன் மாமிடற்றன் இறைவன் சினத்தன் நெடுமா வுரித்த நிகரில்சேலன கண்ணிவண்ணம் ஒருகூ றுருக்கொள் திகழ்தேவன் மேவு பதிதான்வேலன கண்ணிமார்கள் விளையாடு மோசை விழவோசை வேத வொலியின்சாலநல் வேலையோசை தருமாட வீதி கொடியாடு கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
நீல நன்மாமிடற்றன் இறைவன் சினத்த நெடுமா உரித்த நிகரில்சேலன கண்ணி வண்ணம் ஒருகூறு உருக்கொள் திகழ்தேவன் மேவு பதிதான்வேலன கண்ணிமார்கள் விளையாடும் ஓசை விழ ஓசை வேத ஒலியின்சால நல்வேலை ஓசை தருமாடவீதி கொடி ஆடு கொச்சைவயமே.
உரை

திருநீலகண்டம் உடைய இறைவன்; கோபத்தை உடைய பெரிய யானையின் தோலினை உரித்தவன்; தனக்கு நிகரில்லாத சேல் மீன் போன்ற கண்ணியாகிய உமையை ஒருகூறாகக் கொண்டு திகழ்கின்ற கடவுள், அவர் பொருந்திய பதிதான் ஏதோவெனில், வேல் போன்ற கூரிய கண்களையுடைய மகளிர் விளையாடும் பண்ணோசையும் விழவினோசையும், வேதமுழக்கமும் மிக்க கருங்கடலின் ஓசையும் கலந்து தரும் கொடியாடும் மாடவீதிகளை உடைய திருக்கொச்சைவயமே.

2

விடையுடை யப்பனொப்பில் நடமாட வல்ல விகிர்தத் துருக்கொள் விமலன்சடையிடை வெள்ளெருக்க மலர்கங்கை திங்கள் தகவைத்த சோதி பதிதான்மடையிடை யன்னமெங்கு நிறையப் பரந்து கமலத்து வைகும் வயல்சூழ்கொடையுடை வண்கையாளர் மறையோர்க ளென்றும் வளர்கின்ற கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
விடை உடையப்பன் ஒப்பில் நடமாட வல்ல விகிர்தத்து உருக்கொள் விமலன்சடை யிடை வெள் எருக்கமலர் கங்கை திங்கள் தகவைத்த சோதி பதிதான்மடை இடை அன்னம் எங்கு நிறையப் பரந்து கமலத்து வைகும் வயல்சூழ்கொடை உடை வண்கையாளர் மறையோர்கள் என்றும் வளர்கின்ற கொச்சைவயமே
உரை

எருதினை உடைய எங்கள் அப்பன்; நிகரில்லாத திருக்கூத்து நிகழ்த்த வல்ல விகிர்த உருக்கொண்ட விமலன்; தன் சடையின் இடையே வெள்ளெருக்கமலரையும், கங்கையையும்,திங்களையும் பொருந்த வைத்த சோதி; அவருடைய பதிதான் ஏதோவெனில், நீர் பாயும் பள்ளமடைகளெங்கும் அன்னப் பறவைகள் பரந்து தாமரை மலர்களிலே தங்கும் வயல்கள் சூழ்ந்த, வள்ளன்மையுடையவர்களும் மறையோர்களும் விருத்தியடைகின்ற திருக்கொச்சைவயமே.

3

படஅர வாடுமுன்கை யுடையா னிடும்பை களைவிக்கும் எங்கள் பரமன்இடமுடை வெண்டலைக்கை பலிகொள்ளும் இன்பன் இடமாய வேர்கொள் பதிதான்நடமிட மஞ்ஞைவண்டு மதுவுண்டு பாடு நளிர்சோலை கோலு கனகக்குடமிடு கூடமேறி வளர்பூவை நல்ல மறையோது கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
பட அரவாடு முன்கை உடையான் இடும்பை களைவிக்கும் எங்கள் பரமன்இட முடை வெண் தலைக் கைபலிகொள்ளும் இன்பனிடம் ஆயவேர் கொள்பதிதான்நட மிட மஞ்ஞை வண்டு மதுஉண்டு பாடு நளிர் சோலை கோலு கனகக்குட மிடுகூட ஏறி வளர் பூவை நல்ல மறையோது கொச்சைவயமே.
உரை

படமெடுத்து ஆடும் பாம்பினைக் கங்கணமாகக் கொண்ட முன்கையன்; துன்பங்களைக் களையும் எங்கள் மேலானவன்; வெண்டலையில் பலியேற்றலில் இன்பம்கொள்பவன் ஆகிய சிவன் அழகாகக் கொள்ளும் பதிதான் ஏதோவெனில், மயில்கள் நடமாட, வண்டுகள் தேனினை உண்டு பாடும் குளிர்ந்த சோலைகளில் பொற்குடங்கள் நாட்டப் பெற்ற கூடமேறிக் கூட்டமான நாகணவாய்ப் புள்கள் நன்றாக மறையோதும் திருக்கொச்சைவயமே.

4

எண்டிசை பாலரெங்கும் இகலிப் புகுந்து முயல்வுற்ற சிந்தை முடுகிப்பண்டொளி தீபமாலை யிடுதூப மோடு பணிவுற்ற பாதர் பதிதான்மண்டிய வண்டன்மிண்டி வருநீர பொன்னி வயல்பாய வாளை குழுமிக்குண்டகழ் பாயுமோசை படைநீட தென்ன வளர்கின்ற கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
எண் திசை பாலர் எங்கும் இகலிப் புகுந்து முயல்வுற்ற சிந்தை முடுகிப்பண்டு ஒளி தீபமாலை இடு தூபமோடு பணிவுற்ற பாதர் பதிதான்மண்டிய வண்டன் மிண்டி வருநீர பொன்னி வயல் பாய வாளை குழுமிக்குண்ட கழ்பாயும் ஓசை படைநீட தென்ன வளர்கின்ற கொச்சைவயமே.
உரை

எட்டுத் திசையிலும் உள்ள காவலர்கள் தங்களுக்குள் ஒருவரை ஒருவர் போட்டியிட்டு முந்திக் கொண்டு புகுந்து முன்பு தீபம், தூபம், பூமாலைகளுடன் வழிபட்டுப் பணிந்த திருவடிகளை உடையவர் பதிதான் ஏதோவெனில், அடித்துக் கொண்டுவரும் வண்ணடல் நிறைந்து வரும் காவிரியின் நீர், வயலிற்பாய, வாளைமீன்கள் திரண்டு குழிந்த பள்ளங்களில் வீழும் ஓசை வாளினை ஏந்தி காலாட்படை குழுமிய தொக்கும் திருக்கொச்சைவயமே.

5

பனிவளர் மாமலைக்கு மருகன் குபேர னொடுதோழ மைக்கொள் பகவன்இனியன அல்லவற்றை யினிதாக நல்கும் இறைவன் இடங்கொள் பதிதான்முனிவர்கள் தொக்குமிக்க மறையோர்க ளோமம் வளர்தூம மோடி யணவிக்குனிமதி மூடிநீடும் உயர்வான் மறைத்து நிறைகின்ற கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
பனி வளர் மாமலைக்கு மருகன் குபேரனொடு தோழமைக் கொள் பகவன்இனியன அல்லவற்றை இனிதாக நல்கும் இறைவன் இடம்கொள் பதிதான்முனிவர்கள் ஒக்குமிக்க மறையோர்கள் ஓமம் வளர் தூமம் ஓடி அணவிக்குனி மதிமூடி நீடும் உயர்வான் மறைத்து நிறைகின்ற கொச்சைவயமே.
உரை

இமாசலகுமாரனுக்கு மருமகன்; குபேரனோடு தோழமை கொண்ட பகவன்; இனியன அல்லாதவற்றையும் இனியனவாக ஆக்கி நல்கும் இறைவன்; அவன் இடங்கொள் பதிதான் யாதெனில், முனிவர்கள் கூடியிருக்க, மிகுந்த மறையோர்கள் ஆற்றும் வேள்வியில் எழும் புகை ஆகாயத்தை முட்டி வளைந்த மதியையும் மூடி உயர்வானையும் மறைத்து நிறைகின்ற திருக்கொச்சைவயமே.

6

புலியதள் கோவணங்கள் உடையாடை யாக வுடையான் நினைக்கு மளவில்நலிதரு முப்புரங்கள் எரிசெய்த நாதன் நலமா இருந்த நகர்தான்கலிகெட அந்தணாளர் கலைமேவு சிந்தை யுடையார் நிறைந்து வளரப்பொலிதரு மண்டபங்கள் உயர்மாட நீடு வரைமேவு கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
புலியதள் கோவணங்கள் உடைஆடையாக உடையான் நினைக்கும் அளவில்நலிதரு முப்புரங்கள் எரிசெய்த நாதன் நலமா விருந்த நகர்தான்கலிகெட அந்தணாளர் கலைமேவு சிந்தை உடையார் நிறைந்துவளரப்பொலிதரு மண்டபங்கள் உயர்மாட நீடு வரை மேவு கொச்சைவயமே.
உரை

புலியின் தோலையும் கோவணத்தையும் உடையாக உடையன்; நினைத்த மாத்திரத்தில் முப்புரங்களையும் எரித்த தலைவன்; அவன் மகிழ்ந்து இருந்த தலம் யாதெனில், வறுமை கெட வேள்விசெய்யும் அந்தணாளர்; வேதம் முதலிய கலைகள் பற்றிய சிந்தனை உடையவர்கள் நிறைந்து மேலோங்க, பொலிவுடைய மண்டபங்கள், உயர்மாடங்கள் மலைபோல உயர்ந்து அமைந்துள்ள திருக்கொச்சைவயமே.

7 Unavailable

இந்தப் பாடல் மூலத்தில் கிடைக்கப்பெறவில்லை. பாடல் வரிகள் இங்கே சேர்க்கப்படவில்லை.

இப்பதிகத்தில் 7-ம் பாடல் கிடைக்கப்பெறவில்லை.
சொற்பிரிப்பு
7ஆம் பாடல் கிடைக்கப்பெறவில்லை.
உரை

7ஆம் பாடல் கிடைக்கப்பெறவில்லை.

8

மழைமுகில் போலுமேனி யடல்வா ளரக்கன் முடியோடு தோள்கள் நெரியப்பிழைகெட மாமலர்ப்பொன் அடிவைத்த பேயொ டுடனாடி மேய பதிதான்இழைவள ரல்குல்மாதர் இசைபாடி யாட விடுமூச லன்ன கமுகின்குழைதரு கண்ணிவிண்ணில் வருவார்கள் தங்கள் அடிதேடு கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
மழை முகில் போலு மேனியடல் வாளரக்கன் முடியோடு தோள்கள் நெரியப்பிழை கெட மாமலர்ப் பொன்னடி வைத்த பேயொடு உடனாடி மேய பதிதான்இழை வளர் அல்குல் மாதர் இசை பாடிஆட விடுமூசலன்ன கமுகின்குழை தருகண்ணி விண்ணில் வருவார்கள் தங்களடி தேடு கொச்சைவயமே.
உரை

கார்மேகம் போன்ற மேனியையும் வெற்றி படைத்த வாளையும் கொண்ட அரக்கன்இராவணனின் பத்து முடிகளுடன் இருபது தோள்களும் நெரிய, அவன் செய்த பிழை கெட தாமரை போன்ற பொன்னடியை வைத்த, பேய்க்கணங்களுடன் ஆடுவோன் பொருந்திய பதிதான் யாதெனில், மேகலை முதலிய அணிகள் அணிந்த அல்குலை உடைய மாதர்கள் இசைபாடியாட, கமுகாகிய ஊசலில் கட்டிய கயிறு விண்ணில் வருவார்களின் அடியைத் தடுக்கும் திருக்கொச்சைவயமே.

9

வண்டமர் பங்கயத்து வளர்வானும் வைய முழுதுண்ட மாலும் இகலிக்கண்டிட வொண்ணுமென்று கிளறிப் பறந்தும் அறியாத சோதி பதிதான்நண்டுண நாரைசெந்நெல் நடுவே யிருந்து விரைதேர போது மதுவிற்புண்டரி கங்களோடு குமுதம் மலர்ந்து வயல்மேவு கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
வண்டமர் பங்கயத்து வளர்வானும் வையம் முழுதுண்டமாலும் இகலிக்கண்டிட ஒண்ணு மொன்று கிளறிப் பறந்தும் அறியாத சோதி பதிதான்நண்டுண நாரை செந்நெல் நடுவே இருந்து இரை தேரமோது மதுவிற்புண்டரிகங்களோடு குமுதம் மலர்ந்து வயல்மேவு கொச்சைவயமே.
உரை

வண்டுகள் அமர்கின்ற தாமரை மலரில் இருக்கும் நான்முகனும் வையமுண்ட திருமாலும் தம்முள் மாறுபட்டு முறையே முடியும் அடியும் காண முனைந்து வானத்தில் பறந்தும் பூமியைக் கிளறியும் அறியவியலாத நீதியினது பதிதான் யாதெனில், நண்டினை உண்ண வேண்டி நாரை செந்நெல் வயலின் நடுவேயிருந்து இரைதேட, போதுகளில் தேனுடன் தாமரைகளோடு குமுதங்களும் மலரும் வயல்கள் பொருந்திய திருக்கொச்சைவயமே.

10

கையினி லுண்டுமேனி யுதிர்மாசர் குண்டர் இடுசீ வரத்தி னுடையார்மெய்யுரை யாதவண்ணம் விளையாட வல்ல விகிர்தத் துருக்கொள் விமலன்பையுடை நாகவாயில் எயிறார மிக்க குரவம் பயின்று மலரச்செய்யினில் நீலமொட்டு விரியக் கமழ்ந்து மணநாறு கொச்சை வயமே.
சொற்பிரிப்பு
கையினில் உண்டு மேனியுதிமாசர் குண்டரிடு சீவரத்தின் உடையார்         மெய் உரையாத வண்ணம் விளையாட வல்ல விகிர்தத்து உருக்கொள் விமலன்பையுடை நாகவாயில் எயிறார மிக்க குரவம் பயின்று மலரச்செய்யினில் நீலமொட்டு விரியக் கமழ்ந்து மணநாறு கொச்சைவயமே.
உரை

உணவினைக் கையில் வாங்கி ஏந்து உண்டு, உடலில் உதிரும் அழுக்குடைய சமணக் குண்டர்கள் துவரூட்டிய உடையராகிய பவுத்தர்கள் ஆகிய புறச் சமயத்தினர் சமயாதீதனான பரசிவத்தின் உண்மை உணரமாட்டார்; அவர்களுக்கு மெய்ப்புலப்படா வண்ணம் விளையாட வல்ல விகிர்தத்து உருவினைக் கொள்ளும் மலமற்றவன் வாழும் பதி யாதெனில், நச்சுப் பையினையுடைய நாகத்தின் வாயில் உள்ள பல்லினை ஒத்த பூக்களைக் குரவம் மிகுதியாக மலர, வயல்களில் நீலோற்பவம் மொட்டு விரியக் கமழ்ந்து மணம் நாறும் திருக்கொச்சைவயமே.

11

இறைவனை ஒப்பிலாத ஒளிமேனி யானை உலகங்க ளேழு முடனேமறைதரு வெள்ளமேவி வளர்கோயில் மன்னி இனிதா இருந்த மணியைக்குறைவில ஞானமேவு குளிர்பந்தன் வைத்த தமிழ்மாலை பாடு மவர்போய்அறைகழ லீசனாளும் நகர்மேவி யென்றும் அழகா இருப்ப தறிவே.
சொற்பிரிப்பு
இறைவனை ஒப்பிலாத ஒளிமேனியானை உலகங்கள் ஏழும் உடனேமறைதரு வெள்ளம் ஏறிவளர் கோயில் மன்னி இனிதா இருந்த மணியைக்குறைவில ஞானமேவு குளிர்பந்தன் வைத்த தமிழ்மாலை பாடும் அவர்போய்அறை கழல் ஈசனாளும் நகர் மேவிஎன்றும் அழகா இருப்பதறிவே.
உரை

இறைவனை, ஒப்பு இலாத ஒளிமேனியான் தன்னை, ஏழு உலகங்களும் ஒருசேர மறையுமாறு ஊழிக்காலப் பெருவெள்ளம் மேவியபோது, அழியாமல் நின்ற திருக்கொச்சைவயம் திருக்கோயிலில் இனிதாக நிலைத்து இருந்த மணியைக் குறைவிலாத நிறைந்த ஞானம் மேவும் அருளுடை திருஞானசம்பந்தன் பாடி வைத்த தமிழ்மாலையைப் பாடுமவர் ஒலிக்கும் கழலணிந்த ஈசன் ஆளும் சிவலோகத்திற்குப் போய் அங்கு என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பர்; இதனை அறியும் அறிவே அறிவு.