வேணுபுரம்

பூதகணங்களைப் படையாக உடையீர்! கொன்றைப்பூ மாலையினை அணிந்தீர்! கடலொலி போன்ற முழக்கமொடு உம்பர்களும் வானவர்களும் திருக்கோவிலினுள் புகுந்து, வேதம் இசைத்து மணமிக்க மலர்களைச் சொரிந்து வழிபடும் திருவடிகளை உடையீர்!   திருவேணுபுரத்தை உம் திருப்பதியாகக் கொண்டீரே!

சர்வ சங்கார காலத்தில் அனைத்தும் எரிந்துபோன சுடுகாட்டினில் இருந்தீர்! தைக்கப்பட்ட கோவணமும் தோலும் உடுக்கும் ஆடையாகக் கொண்டீர்! உமையாளை உமது ஒரு பாகத்தில் உமது கருணைக்கு அடையாளமாகக் கொண்டீர்! அழகிய உம் திருக்கையினில் பரசு எனும் மழுவாயுதத்தைப் படையாகக் கொண்டீர்! திருவேணுபுரத்தை உம் திருப்பதியாகக் கொண்டீரே!

கங்கையாறு சேர்ந்த சடைமுடியினீரே! எமனை முன் அழித்து மகிழ்ந்தீர்! உமை மங்கையைப் பாகமாக உடையீர்! மறையவர்கள் திரண்டு நின்று ஏத்தி வழிபடத் தாமரை மலர்கள் மலரும் தடாகங்கள் சேரும் திருவேணுபுரத்தை உம் திருப்பதியாகக் கொண்டீரே!

கங்கைநீர் கொண்ட சடைமுடிமேல் ஒளி நீண்ட பிறையைப் பாம்பினோடும் அழகிய கொன்றையினோடும் எழில் ஊமத்தை மலர் விளங்கவே, பெருமையுடைய மாளிகைகள் மேல் மகளிர் உம்மைப் போற்றி வாழ்த்துரைப்ப, மேகத்தை அளாவிய திருவேணுபுரத்தை உம் திருப்பதியாகக் கொண்டீரே!

கரும்புகள் விளைந்த கழனிகளில் தேனையுண்டு பூஞ்சோலைகளை அழகாகச் சேர்கின்ற வண்டினங்கள் இசைபாட, தூய்மையான மொழியே பேசும் மகளிர் வைகறைப் போதிலேயே திருக்கோயிலிற் புகுந்து வழிபட்டுக் கைதொழுமாறு, உமையம்மையினொடும்பாலையாழ் இசைக்கும் திருவேணுபுரத்தை உம் திருப்பதியாகக் கொண்டீரே!

மணிகள் நிறைந்த பெரிய மலையின் மேல் உமையம்மையுடன் மகிழ்ந்து இருந்தீர் ! துணித்த கோவண ஆடையினீர்! சுடுகாட்டினில் கூத்தாடுதலை உகந்தீர்! சிவத்தொண்டு செய்யும் மறையோர்கள் பத்திகொண்டு வணங்க வேணுபுரத்தில் அழகு நிறைந்த திருக்கோயிலையே கோயிலாகக் கொண்டீரே!

நீலகண்டத்தினீர்! நீண்ட சிவந்த சடையினை உடையீர்! அழகிய விடையை உடையீர்! கொடிய எமனை அழித்தீர்! நீர்வளமிக்க கழனிகளுடன் அழகிய திருவேணுபுரத்தில் உள்ள திருக்கோயிலினையே உமது கோயிலாகக் கொண்டீரே!

ஒலித்தல் மிகுந்த, சங்குகளேறும் கடல் சூழ்ந்த தென்திசையில் உள்ள இலங்கையின் அரசன் இராவணனின் மணமுள்ள முடி நெரியுமாறு திருவிரலை வைத்தீர் !மலை போன்ற அலைகள் நிறைந்து மோதும் நீர் நிறைந்த கடலழகுடன் மணமிக்கதிருவேணுபுரமே அமர்ந்து விளங்கினீரே!

வேள்வி செய்யும் மறையவருக்கு முதல்வனாகிய பிரமன் மால் இருவரும் முறையே மேலோங்கி உயர்ந்தும் கீழ் நோக்கி இழிந்தும் இருவராலும் போற்றுதற்கு அரிய திருவடியை உடையீர்! உயர்ந்த பாய்களையுடைய மரக்கலங்கள் ஒலிக்கின்ற கடல் அலைகளால் மொத்துண்டு விண்ணளவு உயர்கின்ற திருவேணுபுரத்தை உம் செழும்பதியாகக் கொண்டு திகழ்ந்தீரே!

நின்று உண்ணும் சமணர், உடல் தடித்த சாக்கியர்கள் புலையரானார்களாகிய இவர்கள் உரைக்கும் உரையைப் பொருட்படுத்தாது உன் பொன்னடியே நிலையாகப் பேணி நீயே சரண் என்றார்தமை,என்றும் அதற்கு ஈடாக ஆட்கொண்டு திருவேணுபுரத்தில் இருத்தலை விரும்பினையே!