திருக்குறும்பலா

பிறையைச் சடையில் திருத்தமாகச் சூடி, தெளிந்த கங்கை நதியைச் சடையில் மறைத்து உமையம்மையைத்தன் மேனியில் பொருந்தி, காட்டில் உறைவதற்குப் பொருந்தாத இக்கோலத்தொடு உழிதருதலைச் செய்த செல்வர், இருக்கும் இடம் யாதென வினவில், ஏலம் மணக்கும் சோலையில் கூட்டமான வண்டுகள் யாழ்போல முரல, குருந்தம் மணம் நாறும் குன்றுகள் சூழ்ந்த, குளிர்ந்த சாரல்களையுடைய குறும்பலாவே.

விண்மீன்கள் பலவற்றைச் சேர்கின்ற பிறையைச் சிரசில் சூடி, திருநீற்றுப் பொடியை அணிந்த சிவபெருமான், நம்மைப் பலவகையாலும் ஆளாகக் கொண்ட அம்மான் இடம் யாதெனில், அழகிய குளிர்ந்த சாரலிலே வெடித்துப் பிளக்கும் பக்குவத்தில் உள்ள பலாப்பழத்தினைக் கீறிப் பிளந்து கிளைகள் தோறும் மந்தி பாய்ந்து உண்டு விண்ட அடிப்பலாவின் இனிய கனியை உண்டு கடுவன் துள்ளும் குறும்பலாவே.

சதை வற்றி வறண்டுபோன தலைமாலையைச் சூடி, புலியின் தோலினை அரையில் இறுகக் கட்டி அதன்மேல் கச்சாகப் பாம்பினை அசைத்த அம்மானிடம் யாதெனில், குளிர்ந்த சாரலில் இசைபாடும் பெண் வண்டு போதினை அலர்த்தத் தாது அவிழ்ந்து பசும்பொன்னின் துகள் போலக் கிடத்தும் வெண்காந்தள் மலர் மணம் வீசும் குன்றுகள் சூழ்ந்த குறும்பலாவே.

பால் போன்ற வெண்ணிறமான பிறையைச் சூடியும், உமையம்மையைப் பாகத்தில் கொண்டும் பாடியும் ஆடியும் எமனை உடல் பிளக்க உதைத்தும் நின்ற சிவபிரானின் இடம் யாதெனில், பாறைகள் சூழ்ந்த மலைமேல், நீல நிறமான குவளைமலர் கண்போல் திறக்க வண்டுகள் அரற்றும் நீண்ட குளிர்ந்த சாரலில், அழகிய மயில்கள் பெடையுடன் மகிழ்ந்து ஆடுதலைச் செய்யும் குறும்பலாவே.

தலையில் ஒளியுடைப் பிறை கதிர் விரிக்க, குளிர்ந்த கங்கைப் புனலைத் தாங்கி உமையம்மையின் பாகத்தை விரும்பிய மூர்த்தியின் இடம், யாதெனில், முற்றிய மூங்கில்கள் சூழ்ந்த மலைப் பாறைகளின் மேல் பொசியும் நீர் பசும் பொன்னைக் கொழித்து இழியும்; நிறைந்த மலைச் சாரல்களில் வாழையின் இனிய கனியும் மாங்கனியும் தேன் துளிர்க்கும் குறும்பலாவே.

திருநீற்றுடன் நெருங்கிய வெண்மையான பூணூலை உடையவர்; குளிர்ந்த மதியைச் சூடியவர்; நெற்றிக் கண்ணினை உடையவர்; எமனுடைய ஏற்றம் அழிய ஒறுத்தவர்; அவருடைய இடம் (யாதெனில்) குளிர்ச்சி சூழ்ந்த மலையில் ஆண் பெண் பன்றிகள் தம் இனத்துடன் கலந்து கீழ் இறங்குகின்ற அழகிய சாரலில் கொம்புத் தேனி இசை முரல, அதைக் கேட்டுக் குயில் இசை பயிலும் குறும்பலாவே.

பொன் போன்ற பூங்கொத்துக்களையுடைய கொன்றையும் இளம்பிறையும் கங்கைப் புனலும் சூடி, பின்னால் கூடிய சடையும் உடைய எம்முடைய பெருமானின் இடம் (யாதெனின்) பிரளய வெள்ளம் தாங்கி, அயலே குன்றத்து அருவி மணிகளைக் கொழித்து, வயிர மணிகளை உந்தித் தள்ளி மன்றத்தில் மார்ச்சனையை உடைய முழவு ஒலிப்பது போல முழங்கும் குறும்பலாவே.

உயர்ந்து நெருங்கிய திண்ணிய தோளுடைய இராவணனை பெரிய கயிலை மலைக்கீழ் அவன் செருக்கு அழிய ஊன்றி, மணமுள்ள சந்தனம் எனத் திருநீற்றினை அணிந்த சைவரிடம் (யாதெனில்), தூறல் மழை பெய்யும் சாரலில் குளிர்ந்த பூக்களை உடைய கொத்தினை ஒடித்துத் தன் மத்தகத்தில் பொன்போல் பொலிய ஏந்திய, கூந்தற்பிடியும் களிறும் உடன் வணங்கும் குறும்பலாவே.

பாம்புப் படுகை உடையவனும் பிரமனும் காணவியலாத அண்ணல், சென்னியில் பிறையை அணிந்த மாறுபட்டவர்; அவருக்கு இடம் யாதெனில், அகன்ற அழகிய சாரலில் குங்கும மரமும் மல்லிகையும் சண்பகமும் இருகரையும் மலர்ந்து மாந்தக் குரவம் முறுவலைச் செய்யும் குன்றுகள் இடந்தோறும் சூழ்ந்த குளிர்ந்த சாரல்களுடைய குறும்பலாவே.

துவர் ஊட்டிய துணியால் உடலை மூடியவர்; முன்கூறும் பின்கூறும் உண்டதன் பின்னும் காடி பருகுபவர் ஆகியோரை வெறுத்தவரின் இடம் (யாதெனில்), பாறைகள் சூழ்ந்த மலைமேல் மிக நெடியதாக உயர்ந்த மூங்கில் வளையப் பாய்கின்ற கடுவன் நீண்ட மூங்கில் மேல் கழைக்கூத்து செய்ய, அதனைக் காணக் கூடிய வேடுவர்கள் சீழ்க்கை ஒலித்து கை கவிக்கும் குறும்பலாவே.

பூங்கொம்புகள் நிறைந்த பூஞ்சோலைகள் உடைய குறும்பலாவில் இருக்கும் எருதூரும் பெருமான், உயிர்களின் தசைக்கு உரியவர். அவருடைய திருவடியைப் பரவும் மறையவன் ஞானசம்பந்தன் சொன்ன பேரின்பமயமான திருப்பாடல்கள் இவை பத்தையும் வல்லவர், விரும்பிக் கேட்பவர் அனைவருக்கும் தம்முடைய தீவினைகள் அகன்று போக நல்வினை தளராமல் வளரும்.