திருக்கடம்பூர்

ஆகாயத்தில் பொருந்திய பிறையும் கங்கையாகிய நீரும் மருவிய நீண்ட சடையுடையானை, தேன் பொருந்திய கொன்றைப்பூ மாலையனை, தேவர்களால் தொழப்படும் தேவனை, முல்லைக்காட்டில் வாழும் பெண்மானுடன் கலைமான் பயிலும் திருக்கடம்பூரில் விரும்பித் தங்கும் கருத்துடையவனை, அவனுடைய தாள்களைத் தொழ, வீடுபேறு எளிதாகும்.

பாம்பினொடு ஆமை ஓட்டினையும் பூண்டு அழகிய துகிலும் வேங்கைப் புலியின் தோலும் கலக்கும். அழகிய சென்னிமேல் வெண்பிறை சூடி பரவப்படும் திருக்கடம்பூரில் பசிய கண்களையுடைய வெள்ளேற்று அண்ணலின் பாதத்தை இரவும் பகலும் பணிய நமக்கு அது இன்பம் ஆகும்.

இளி என்னும் இசையினிமையுடைய சொல் பேசும் மகளிருடைய கரிய கூந்தலுக்கு இசைந்து, ஏறத் தெளிந்த வேதக் கோட்பாட்டுடன் வேள்வித் தொழில் புரியும் மறையோர்கள் வாழும் திருக்கடம்பூரில் ஒளியதாகிய நெற்றியையுடைய உமாதேவியாருடன் ஒளிவீசும் வெண்பிறை சூடி, புலித்தோலாடை அணிந்த சிவபெருமானின் பொற்கழலினைப் போற்றுவோம் நாம்.

பறை முதலிய இசைக்கருவிகளும் சங்கும் ஒலிக்க, கொடிகள் பல சேர்ந்த நெடிய மாடங்களில் குருதிக் கறை படிந்த வேல்போலச் செவ்வரி படர்ந்த கண்களையுடைய இளமகளிரின் ஆடல்பாடல்களாகிய கலைகளின் ஒலி கூடிய திருக்கடம்பூரில் வேத ஒலியுடன் ஆடலை மகிழும் பிறையணிவார் சடையானைப் பேண வல்லவர்களே பெரியவர்கள்.

தீப்போலும் செஞ்சடை விரியவும் கழல் ஆர்க்கவும் செந்தீயைக் கையில் கொண்டு  இடுகாட்டில் (உலகனைத்தும் அழியும் சர்வ சங்கார காலத்தில்) நீட்டிய நாவினையும் பரந்ததலைமயிரினையும் உடைய நல்ல பேய்கள் மகிழ்ச்சியால் சிரித்தலைச் செய்ய நடனம் ஆடினவன், சோலைகளில் மலர்ந்த கொன்றை மலர்களை அணிந்த நெற்றிக் கண்ணினன், அவனுடைய திருக்கடம்பூரில் பண்களால் இசை கூட்டப்பெற்ற பாடல்களைப் பயின்று பாடுவார் பழியும் பாவமும் இல்லாதவராவர்; மாறாகப் புண்ணியமும் புகழும் உடையோராவர்.

குளிர்ந்த நீர் பரந்த வயல்கள் தோறும், தாமரை மலர்களின்மேல் அன்னப் பறவைகள் தங்கும். கண்ணைக் கவரும் மலர்ச்சோலைகளில் வண்டு ஏறுதலால் தேன் பாயும் திருக்கடம்பூரில், திருமேனியில் பெண்ணைப் புனைந்த கூறுடையானை, பண்ணோடு பாட வல்லவர்கள் பாவமிலாதவராவர்; மாறாகப் புண்ணியராவர்.

பூசைக்குப் பொருந்திய செம்மலர்கள் அடைய, பாடுதலும் ஆடுதலும் ஒழியாத ஆரவாரம் மிக்க தெருக்கள் கலந்த, கரிய நிறமுடைய வயல்கள் சூழ்ந்த திருக்கடம்பூரில்ஒலிக்கின்ற கங்கையாற்றினைச் சடையிற் கரந்தான் ஒளிதிகழ் நெற்றியுடையானாகிய உமையின் கணவன், புலித்தோலாடையினானுடைய கழலணிந்த திருவடிகளைப் போற்றுதல் பிறந்ததன் பயனாகும்.

மூங்கிலை வென்ற தோளியர் கண்ணுக்குத் தோற்ற கயல் மீன்கள் மலர்கள் நிறைந்த படுகரில் பாயவே பறவைகள் விலகிப் பறக்கும் திருக்கடம்பூரில், புறங்காட்டில், சிறந்த உமாதேவியாரை ஒரு பாகத்தில் கொண்ட எம்மான் என வாழ்த்தி, தேனுள்ள பெரிய மலர்களைத் தூவித் (திருக்கடம்பூரில் இருக்கும்) திசை நோக்கித் தொழ தீயன கெடும்.

திருமகள் மருவிய மார்பினை உடைய திருமாலும் பெரிய தாமரை மலர்மேல் விளங்கும் பிரமனும் ஆகிய இருவருங்கூடி முயன்றும் அறிவதற்கு இயலாதவாறு நெருப்புப் பிழம்பாக நின்ற ஈசன், கரியமலை போன்ற உடலைக் கொண்ட இராவணனைக் கால் விரலால் அடர்த்த நெற்றிக் கண்ணனின், கடம்பூரில் பொருந்திய திருப்பதிகங்களைப் பயில்வோர் வானுலகத்தைப் பெறுவர்.

ஆடை உடுத்தலைத் தவிர்த்து தருமோபதேச வேடிக்கை காட்டும் சமணர்களும் துவர் ஊட்டிய ஆடை போர்த்தும் சோடைகளும் நல்ல நெறி காட்டார். காட்டினாலும் அவை மெய்ந்நெறி அல்ல. திருக்கடம்பூரில் கண்ணுதலான், 'பலப்பல வேடமாகும் பரன் நாரிபாகன்' விகிர்தன், வேதமுதல்வன்; காட்டில் கூத்தாடுபவன்.

விடை தங்கும் கொடியுடையானை, வெண்கொடிகள் கட்டப்பட்டிருக்கும் உயர்ந்த மாடங்கள், நீண்ட வாயில்கள் கூடிய திருக்கடம்பூரில் அன்புருவானவனைக் கடலை அடுத்த காழிமாநகரில் ஞானநெறி கூறும் ஞானசம்பந்தன் ஆக்கமாக ஏத்திப் பாடிய இப்பத்துத் திருப்பாடல்களையும் பயில்வார் பழியொடு பாவம் இல்லாதவராவர்; மாறாகப் புகழும் புண்ணியமும் உடையோராவர்.