சீகாழி

அழகிய முத்தையும் மணியையும் அணியுடை கடலலைகள் மரக்கலன்களில் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் செழிப்புள்ள காழி நகரில் வெற்றிக்குரிய வலிமை கொண்ட ஒப்பற்ற மழுவினை உடையாய்! விடை ஊர்தியாய்! எனத் துதித்து மாலை சூட்ட வல்லவர்களை, நீக்குதற்கு அரிய பிறவி முதலிய நோய்கள் வந்து அடையா.

உப்புடைய கடலில் வாழும் ஊர்தலை உடைய சங்குகளை அலைகள் அடித்துக் கொண்டு வந்து கரைமேல் உயர்த்தும்; வளமுள்ள காழியில் கங்கையாறு நிறைந்த சடையினை உடையவனே! நெற்றிக் கண்ணனே! என்றென்று பேராயிரமும் பலமுறை சொல்லப் பிணி தீரும்.

திருத்தமாக அமைந்த பூம்பொழிலில் மழலை போல் இனிமையாக வரி வண்டுகள் இசைக்க, மணமுடைய மலர்களில் தென்றல் அணையும் கலிக்காழியில் சடை முடியாய்! முதல்வா! என்று தவம் முயன்று ஏத்தி, திருவடியை அடிதொழுவார்க்கு, அவலமாகிய அல்லல் இல்லையாம்.

செழிப்பான பவளம், வளர்ந்த முத்துக்கள் ஆகியன மனைக்கு ஏற, ஒலிக்கும் கடலுள் அலை ஏறும் காழியில், யானையின் ஈரமான தோலைப் போர்த்தீர்! பெரியாய்! என விரும்பி நினைக்க வல்ல அடியார் நல்ல நெஞ்சத்தவர் ஆவர்.

ஞாயிறு இயங்குகின்ற உலகினில் பெருமை உடைய திருத்தொண்டுகள் செய்யும் விருப்பத்துடன் விண்ணுலகத்தவரும் மண்ணுலகத்தவரும் விரும்பி வரும் காழியில் கேள்வியால் பயிலப்படும் நான்மறைகளான செம்மையைத் தருவானை நினைந்து எழுமின்! உங்கள் துயர் போகும்.

தென்றல் பொருந்தும் சோலையில் எழும் தேனை இனிது உண்டு மணம் பொருந்த அழகிய வண்டுகள் இசை முரலும் காழியில் பாசபந்தங்கள் நீங்க அருளுகின்ற தலைவனே! எனத் துதித்துத் தியானம் செய்வார் திருநின்ற செம்மை நீங்காதிருப்பார்.

நீர் நிறைந்த பூமியிலுள்ளோர் திருநாமங்களைப் பலகாலும் ஓதிப் புகழ் பெருக, கயல்மீன் போன்ற கண்களை உடைய மகளிர் பண் நிறைந்த இசை இசைக்கும் காழியுள் என்றும் உள்ளவன்தன்னைப் பத்தி நிறையத் தொழுது ஏத்த முயற்சி செய்வார்மீது கொடுங்கூற்றனின் கொடமை செல்லாது.

அரக்கன் இராவணனின் முடிகளும் தோள்களும் நசுங்க அடர்த்தவனும், அடியவர்களுக்குத் தன் அருளை மறைக்காமல் அருள்பவனுமாகிய பெருமான், விழாக்கள்மலிந்த காழிப்பதியில் விரிந்த புகழை உடையவன், தன்னை ஏத்தி வழிபடுவார்மேல் இன்பத்தைப் பெருக்கும்; அவர்கள்மேல் வருந்துன்பமாகிய பிணி தாமே நீங்கும்.

பிரமச்சாரியாய் உலகத்தை அளந்த மாலும் பிரமனும் காண முடியாதபடி நெருப்பாக நிமிர்ந்தானின் காழியில் பூணார் முலை உமையாள்பங்கனைப் புகழ்ந்து ஏத்திக் கொண்டாடும் சிந்தைத் திருகல் இல்லாதவர்களுக்குப் பிறவிக்குக் காரணமான குற்றமில்லை.

வினைக்கு அஞ்சி அல்லல் தரும் மொழிகளைப் பேசித்திரியும் சமணர்களாகிய அறிவில்லார்; கஞ்சியினைக் காலையில் உண்ணும் தேரர்கள் ஆகியவர் அறிவதற்கு அரியவன். விழவு மலிந்த காழியில் தன்னைத் தஞ்சம் அடைந்த அன்பர்களுக்குத் தஞ்சமாகிய தலைவன். அவனை நினைபவர்கள் சாதல் பிறப்பில்லாத நல்ல வீட்டுலகத்தைப் பெறுவரே.

பிரளய காலத்திலும் அழியாத செல்வத்தை உடைய காழியீசன் திருவடிகளையே விரும்பும் சம்பந்தன் பணிந்தேத்தும் மனத்தால் உரைத்த தமிழ்ப்பாடல்கள் இவற்றைப் பாட வல்லவர்கள் வானோர் உலகில் நீங்காமல் மகிழ்வார்.