திருக்கோட்டாறு

கரிய, பெரிய கண்ணை உடைய மகளிர் இசைபாடி ஆட, கார் மேகங்கள் முழக்கம் செய்கின்ற மலர் பொழில்களில் குருந்தமரத்திற்படர்ந்த மாதவிக் கொடிகளின் நறுமணம் நிறைந்த திருக்கோட்டாற்றில் இருக்கும் எம்பெருமானை நினைந்து அவருடைய திருவடிகளைத் தொழுது ஏத்தும் மாந்தர்கள் துன்பத்தை அறிய மாட்டார்கள். மாறாக விண் வழியாகச் செல்லும் வீட்டு நெறியை அடைவர்.

ஓரிடத்தில் நின்று மேய்ந்த பெரிய யானை இறைவனை வழிபட நினைந்து நீரோடு மலர் வேண்டி வானில் குன்று போலிருந்த கரிய மேகத்தை உகுத்து மழை பொழிவித்துத் திருமஞ்சனம் செய்விக்கும் கோட்டாற்றுள், என்றும் தங்கிடும் எம்பிரானின் திருவடிகளைஏத்தித் தேவருலகம் எய்தி அரசாள வல்லவர் மீண்டும் பிறப்பெடுத்து சாகார். வீட்டுலகத்தைஅடைந்து புகழுடைப் புண்ணியர் ஆவார்.

குரவ மரங்கள் நிழல் தரும் பொழில்கள் நிறைந்த கோட்டாற்றில் நாள்தோறும் நிகழ்கின்ற விழாக்களில் பொலிவுடன் தொண்டர்கள் வந்து கலந்து பண்ணுடன் புகழ்ந்து பாட, பாம்பு ஆடுகின்ற சடையுடைய பிரானை நினைந்து விரும்பி அன்பு செய்து திருவடியை வாழ்த்தும் முறைமையை அறிந்தவர்கள் பழியும் பற்றும் அறுப்பார்கள்.

கொம்பின்மேல் துகிற்கொடிகள் ஆடும் காட்சியுடைய திருக்கோட்டாற்றில் பொன் போல் ஒளிர்கின்ற மாளிகைகளில் அம்பினைப் போன்ற கூர்மையான விழிகளை உடைய மங்கையர்கள் பலர், 'நம்பனே, கூத்தனே, பேரின்பமளிக்கும் தலைவனே' என்று பத்தி செய்யவே, தமக்கு தடுமாற்றத்தைச் செய்யும் வலிய வினை நேர்ந்தறியார்.

பழைய அடியவர்கள் தம்மை துதி செய்ய, மண்ணுலகத்து மக்களும்விண்ணுலகத்து தேவர்களும் தொழுமாறு, குழல், மொந்தை முதலிய கருவிகள் இசையொலிசெய்ய, திருக்கோட்டாற்றில் கழல்களும் வளமையான சிலம்பும் ஒலி செய, காட்டினில்பேய்க்கணம் துதிக்க, கூத்தாடிய அழகன் என்று வணங்குவார், தேவர்களுக்கு அணியாவர்.

பஞ்சு போன்ற மென்மையான பாதத்தையுடைய மகளிர்களும் ஆடவர்களும், அன்பர்களும் சித்தர்களும் தன்னுடைய பண்புகளை, நாள்தோறும் கொஞ்சும் இனிய மொழியால் போற்றித் தொழும் தொழில் மல்கிய திருக்கோட்டாற்றில், 'மைந்தனே, மணியே, நீலகண்டனே' என உள்ளம் நெகிழ்ந்து துதிப்பவர் இத்தொல் உலகில் இறத்தலும் இலர், பிறத்தலும் இலர்.

தோகை மயில் போன்ற சாயல் உடையளாகிய உமையாளைத் தன் இடப்பாகத்தில் உடையவனைக் கண்டு, கண்களில் நீர் பெருக்கி, அவன் புகழைப் போற்றி இசைக்க வல்லவர் வாழும்திருக்கோட்டாற்றில், பிறையணிப் பெருமானே! மலமற்ற தூயோனே! எனத் தியானிப்பவர்கள் விண்ணில் உலவும் தேவர்களுக்கு மேலானவராகுவர். இது உண்மை.

மிக்க வண்டலினைச் சாலி, கரும்பு முதலியன வளமாக விளையுமாறு வயலில் கார்காலத்துப் பெருகிய ஆறு கொண்டு வந்து கொட்டி உலவும் திருக்கோட்டாற்றில், தொண்டர்கள் துதி செய்ய அருள் செய்து நின்றவனே' கழலணிந்த திருவடியால், இராவணனை, அவனுடைய செருக்கெல்லாம் ஒழியச் செய்து, பின் அவனுக்கு உகந்து அருள்செய்திட்ட வெற்றி என் கருதி?

அடியார் கருதி வந்து அடி தொழத், திருமாலோடு பிரமனும் தேட, ஆனையின் தோலை இரத்தம் திருமேனியில் பட உரித்துப் போர்த்துக் கொண்டு, திருக்கோட்டாற்றில் அந்த வெற்றியால் வந்த விருதுடன் உமையம்மையும் நீயும் பாராட்டொடும் திருக்கோயிலில் இருப்பவனே! வெண்ணிறக் காளையினை விரும்பியவனே! உனது இனிய அருளை என் மாட்டு இரங்கி அருள்வாயாக.

உடை அணியாது அலைந்து திரியும் சமணர்களும், பிச்சை வாங்கி உண்ணுவதையே தவமாகக் கொண்ட சாக்கியர்களும் பிறருக்குக் கொடுத்து அறியாத மனத்தவர்கள். பிச்சை கேட்டு அலையும் திருக்கோட்டாற்றில், பிறர் மேல் செலுத்தாத மழுவினை ஏந்திக் கூத்தாடிய இயல்பினை உடையவனே! இவர்கள் (சமணரும் பவுத்தரும்) உன் துணையைப் பெறாத காரணம் என்ன என்று உன் அடியவர்களாகிய (எமக்குத்) தெரிவித்து அருள்வாயாக.

எமனைக் கழலணிந்த திருவடியால் உதைத்து, மன்மதனைக் கண்ணில் தோன்றிய நெருப்பால் எரித்து, உடலில் உமையம்மையினைப் பாகமாகக் கொண்டு வாழும் திருக்கோட்டாற்றில், அநாதிகாரனை அந்தம் ஒன்றிலாத எம்முடைய முத்தனைப் போற்றி ஞானசம்பந்தன் சொல்லிய இத்தமிழ்மாலையில் உள்ள பாடல்கள் பத்தினையும் வல்லவர்களுக்கு வானுலகம் எளிதாக அடையத் தக்கதாகும்.