திருஆமாத்தூர்

விடைஏறும் வேதியனாகிய சிவனே! தென்றல் காற்று மாடமாளிகைமீது வீச, அதன் எதிரே உள்ள பனைமரத்தில் வீற்றிருந்து அன்றில் பறவைகள் மகிழும் திருஆமாத்தூரில் கோயில் கொண்டவனே! மேருமலையே வில்; பாம்பே நாண்; நெருப்பும் காற்றும் அம்புகள்என்று கொண்டு முப்புரங்களை நீவீர் அழித்தது எவ்வாறு? வியப்பாக உள்ளதே!

சிறந்த மணிகளையும், தங்கத்தையும், சந்தனம் அகில் போன்ற மரங்களையும் கொண்டு வரும் பம்பை நதிக்கரையில் திருஆமாத்தூரில் கோயில் கொண்டுள்ள சிவனே! வானவர்களும் தானவர்களும் அஞ்சி நடுங்கிட எழுந்த நஞ்சினை நீவீர் அமுதாக உண்டு அருளியது எவ்வாறு? வியப்பாக உள்ளதே!

பன்றியின் கொம்பு, பாம்பு, விரிந்த கொன்றைமலர், ஆமையின் ஓடு இவற்றை ஆபரணமாகக் கொண்ட சிவனே! நீவீர், சடாமுடி தாழவும், உமாதேவி பாடவும், நீறு பூசிய மேனியுடன் மாலும் அயனும் மாண்ட மயானத்தில் ஆடும் திறம்தான் என்னே! என்னே!

பால் போன்ற இனிய மொழி பேசும் பெண்கள் ஆடிப்பாடி மகிழும் ஆமாத்தூரில் கோயில் கொண்ட சிவனே! சேல்விழி, வெண்ணிற பற்கள், மானின் பார்வை கொண்ட உமையவளுடன் கூடிய நீவீர், தவக்கோலம் கொண்டு விளங்குவது எவ்வாறு? வியப்பாக உள்ளதே!

வண்டல் மண் நிறைந்த வயல்களில் தாமரை மலர்கள் நிறைந்திருக்கும் பதியே திருஆமாத்தூர் ஆகும். அங்கு தாமரை மலர் போன்ற முகமுடைய மகளிர் சிவனை வணங்கி மகிழ்வர். தொண்டர்களும் மாமலர் தூவி திருவடிகளை வணங்கி நிற்பர். அவர்கள் பசியுற்று வருந்திய நிலையிலும் நீவீர் அருளாது இருப்பது வியப்பாக உள்ளதே !

சோதியே! சுடரே! வண்டுகள் மொய்க்கும் கொன்றை மலர் மாலையாய்த் திருநின்றி ஊரில் உறைபவனே! அரனே! திருஆமாத்தூர் அம்மானே! வேதத்தின் நுண்பொருளை அன்று முனிவர் நால்வருக்கும் கல்லால மரத்தடியில் இருந்து உபதேசித்த உமது திறம் தான் என்னே!

தாமரை மலர்த்தேனை வண்டுகள் அருந்தி இசைபாடும்; மயில்கள் ஆடும்;மேகங்கள் முழவுபோல் முழங்கும். இத்தகைய அழகு நிறை ஆமாத்தூரில் கோயில் கொண்ட சிவனே! அழகிய நெற்றியினைக் கொண்ட உமையவள் ஊடல் கொள்ள, உமது நீண்ட சடையில் கங்கை நல்லாளை மறைத்திருந்த திறம்தான் என்னே! என்னே!

ஆமாத்தூர் அம்மானே! அன்று கயிலாய மலையைத் தூக்க முயன்ற அரக்கனின் இருபது தோள்களின் வலிமையைக் குறைத்தவனே! ஐம்புலன்களையும் வென்று அடக்கிய நீவீர் உம்முடைய ஒரு பாகத்தில் மாதினை விரும்பி வைத்தல் என்சொல். வியப்பாக உள்ளது.

உமாதேவியுடன், தோலை ஆடையாக உடுத்திக்கொண்டு பலிதேர்வதற்காக ஆமாத்தூரில் கோயில் கொண்டுள்ள சிவனே! தாமரை மலரில் உறையும் பிரமனும் திருமாலும் அடிமுடி தேடியும் காண முடியாதபடி பேரழலாய் ஓங்கிய வெற்றித் தன்மைதான் என்னே! என்னே!

முத்தினும் சிறந்த பற்களைக் கொண்ட உமாதேவியை உடம்பின் பாகமாகக் கொண்ட சிவனே! இமையோர் பரவும் அத்தனே! அரியே! ஆமாத்தூரில் உறைபவனே! புத்தர், சமணர் போன்ற பொய் நூலறிந்தவர் உம்மைத் தூற்றவும், பக்தர்கள் உன்னடியைப் போற்றவும் வேண்டுதல் வேண்டாமை அற்று நீ விளங்கும் திறம்தான் என்னே! என்னே!

தலைமாலை கொண்டு சுடுகாட்டில் நெருப்பை ஏந்தி நடனமாடுபவன் சிவபிரான்!திருஆமாத்தூரில் கோயில் கொண்ட அவனைப் புகழ்ந்து காந்தள், நாகம் போன்ற மலர்கள் நிறைந்து விளங்கும் சீகாழிப்பதியில் அவதரித்த ஞானசம்பந்தர் பத்துப்பாடல்களைப் பாடி அருளியுள்ளார்.அப்பாடல்களைப் பாட வல்லவர்கள் மேலுலகத்தை அடைந்து இன்புறுவர் என்க.