திருவெண்காடு

சிவபெருமான், நெற்றிக் கண்ணுடையவன்; கையில் நெருப்பை ஏந்தியவன்; உடம்பின் ஒருபாகத்தில் உமாதேவியைக் கொண்டு விளங்குபவன்; சடையில் பிறைநிலவைத் தாங்கியவன்; பண்ணோடு இசையாய் விளங்குபவன்; பயிருக்கு உதவும் மழையாக இருப்பவன்; திருவெண்காட்டில் கோயில் கொண்டவன்; இடப வாகனத்தான் என்க.

மூங்கில் போன்ற தோள்களைக் கொண்ட உமாதேவியைப் பாகமாகக் கொண்டு திருவெண்காட்டில் விளங்குபவரே சிவபெருமான். வெண்காட்டில் உள்ள முக்குளநீரில் தோய்ந்து நீராடியவர்களைத் தீவினைகள் சாராது நல்வரம் பெறுவர். பேயும் நாடாது. அஞ்ஞானம் நீங்கும். புத்திரப்பேறு கிட்டும். இதில் ஐயமே வேண்டா.

நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம், சூரியன், சந்திரன், உயிர் ஆகிய அட்டமூர்த்தியாய் விளங்குபவனே இறைவன். அவனே, இம்மை, மறுமை, எண்திசை, பெண், ஆண், பேருரு, சிற்றுரு ஆகிய அனைத்துமாய் உள்ளான். அவனே இந்திரன் தன்னை வழிபாடு செய்ய வெண்காட்டில் கோயில் கொண்டுள்ளான்.

விடத்தை அமுதாக உண்ட சிவன் கோயில் கொண்டுள்ள தலமே திருவெண்காடாம். அங்கு வளர்ந்த தாழைகளின் மடல் நடுவே தாழம்பூ மலர்ந்திருக்கும் .அதனை மீன்கள் தங்களைக் கொத்தவரும் கொக்கென்று கருதி நடுங்கி, தாமரை மலர்கள் நடுவே சென்று ஒளிந்து கொள்ளும். அதன் அறியாமையைக் கண்டு நகைப்பது போல் முத்துக்கள் சிதறிக் காட்சியளிக்கும் என்க.

சோலைகள் நிறைந்த கடற்கரைப் பகுதியே திருவெண்காட்டுத் தலமாகும். அங்கு கோயில் கொண்டுள்ள சிவனை மலர்களாலும், மணமிக்க சந்தனத்தாலும், அலங்கரித்து வழிபாடு செய்தவனே அந்தணச் சிறுவனாகிய மார்க்கண்டேயன் ஆவான். அவனது உயிரைக் கவர வந்தவனே இயமன் ஆவான். இயமனைச் சிவன் தன் காலால் உதைத்து அருளினான். அதிலிருந்து எமதூதர்கள் சிவனடியார்களின் உயிரைக் கவர பெரிதும் அஞ்சி நிற்பர் என்க.

குளிர்ந்த நிலவையும், கொடிய பாம்பையும் தன் தலையில் கொண்டசிவபெருமான், மதிபோலும் நுதலுடைய உமையவளைத் தன் உடம்பின் பாகமாகக்கொண்டுள்ளான். அவன் கோயில் கொண்டுள்ள தலமே திருவெண்காடாம். அங்குள்ளகிளிகள் உயர்ந்த பனைமரம் மீதிருந்து சிவனின் நாமத்தைக் கூறிக்கொண்டே இருக்கும்.

சிவன் சக்கரப் படையைத் திருமாலுக்கு அருளியவன். சலந்தராசுரனை வதம் செய்தவன். எலும்பு மாலையை அணிந்தவன். தன்னை வணங்கிய ஐராவதம் என்ற யானைக்கு அருள் செய்தவன். வெண்காட்டில் கோயில் கொண்டவன். வழிபடும் அடியவர்களின் வினைகளை நீக்கும் முக்குள நீருக்கும் உரியவன். முக்கண்ணனும் அவனே ஆவான்.

பண் நிறைந்த பாடல்போலும் இனியமொழி பேசும் உமாதேவி அஞ்ச கயிலாய மலையைப் பெயர்த்து எடுத்தவன் இராவணன். அந்த ஆணவம் மிக்க அரக்கனின் வலிமையைக் கெடுத்துப்பின் அருளியவன் சிவனே! அவன் திருவெண்காட்டில் கோயில் கொண்டுள்ளான். அங்கு தோகையுடைய மயில்கள் நடனமாடும். கடல்கள் முழங்கும்.வண்டுகள் இசைபாடிக் கொண்டிருக்கும்.

தேன் நிறைந்த செந்தாமரைமலர் மேல் உள்ள பிரமனும் பாற்கடலில் கிடந்த திருமாலும் சிவனின் அடிமுடி தேட முயன்று தோற்றார்கள். உணர்வதற்கு அரியவனாகியசிவனை வெள்ளையானை அன்பால் வழிபட்டுச் சிறந்தது. அச்சிவன் கோயில் கொண்ட தலமே திருவெண்காடாம். அச்சிவனை உள்ளம் உருகி வழிபாடு செய்தவர்கள் நல் உணர்வு உடையவர் ஆவர்.

பௌத்தர்களும் சமணர்களும் குதர்க்கமாகப் பொருள் கொண்டு பேசுபவர்கள். எனவே, அவர்களின் உரைகளை ஏற்க வேண்டாம். மெய்ஞ்ஞானத்தை உடையவர்களே! நீங்கள் நான் கூறுவதைக் கேளுங்கள். வேதியர் விரும்பும் சிவன் திருவெண்காட்டில் கோயில் கொண்டுள்ளான். அவனையே போற்றி வழிபாடு செய்து தீதற்ற நிலையை அடைவீர்களாக.

குளிர்ந்த சோலைகள் சூழ்ந்த சீர்காழிப் பதியில் அவதரித்தவரே திருஞானசம்பந்தர் ஆவார். அவர் விண்ணில் தவழும் பிறைநிலவைத் தன்தலையில் சூடிக் கொண்ட திருவெண்காட்டுத் தலைவனை - சிவனைப் -புகழ்ந்து பத்துப்பாடல்கள் பாடியருளி உள்ளார். அப்பத்துப் பாடல்களையும் அன்புடன் பாடிட வல்லவர்கள் மண்ணிலும் விண்ணிலும் சிறப்புறுவர் என்க.