மழை மேகம் போன்ற கரிய கண்டத்தை உடையவனே! மழுப்படையை ஏந்திய நாதனே! மானைக் கையில் ஏந்தியவனே! திருவானைக்கா திருத்தலத்தில் வெண்ணாவல் மரத்தடியில் அமர்ந்திருப்பவனே! உமையவளால் அழகன் என்று போற்றப்படும் பெருமானே! உம்மை வணங்குகிறேன்.
கொலைத்தன்மை மிக்க யானையைக் கொன்று அதன் தோலை ஆடையாக அணிந்தவனே! மேருமலையை வில்லாக வளைத்தவனே! என்னை ஆண்டு கொண்டவனே! வெண்ணாவல் தலத்துள் பொருந்தியவனே! உமையவளால் எப்பொழுதும் 'அருள்பவன்’ என்று போற்றப்படுபவனே உன்னை நான் வணங்குகின்றேன்.
உயிர்களைக் கவர்ந்து செல்லும் காலனைக் காலால் காய்ந்தவனே! பால் நெய் இவற்றால் நீராடப் பெற்றவனே! சூலப்படையினைக் கையில் ஏந்தியவனே! வெண்ணாவல் தலத்துள் மேவியவனே! உமையவளால் கல்லால மரத்தடியில் அறம் உரைத்தவன் என்று போற்றப்படுபவனே! உன்னை நான் போற்றுகின்றேன்.
மீன்கொடி ஏந்திவந்த மன்மதன் சாம்பலாகுமாறு நெற்றிக் கண்ணால் விழித்தவனே! பக்தி கொண்டு வழிபட்ட யானைக்கு அருளியவனே! என்னால் அறமிக்க செயல்களைச் செய்பவன் நீதான் என்று பாராட்டப் பெறுபவனே! உன்னை நான் வணங்குகிறேன்.
முற்பிறப்பில் சிலந்தியாய் இருந்து வழிபட்ட உயிர் மறுபிறப்பில் செம்பியான் என்ற கோசோழனாய் அரச கோச்செங்கட்சோழன் என்ற திருப்பெயரோடு விளங்கிடப் பேரருள் புரிந்தவனே! இடப வாகனனே! வெண்ணாவல் கோயிலில் உறைபவனே! என்று பலவாறு மலைமகள் நைந்து கூவி உடல் சோர்வுற்றாள். உன்னை நான் வணங்குகின்றேன்.
கயிலாய மலையில் வீற்றிருப்பவனே! கொடிய புலியின் தோலை உடுத்தியவனே! நீண்ட சடாமுடியினைக் கொண்டவனே! பிறைநிலவைத் தலையில் தாங்கியவனே! முப்புரங்களையும் அழித்தவனே! வெண்ணாவல் தலத்துள் இருப்பவனே! அருள்வாயாக என்று உமாதேவி வேண்டுகின்றாள்
இந்தப் பாடல் மூலத்தில் கிடைக்கப்பெறவில்லை. பாடல் வரிகள் இங்கே சேர்க்கப்படவில்லை.
7ஆம் பாடல் கிடைக்கப்பெறவில்லை.
கயிலை மலையைப் பெயர்த்த அரக்கனாகிய இராவணனின் முடியையும் தோள்களையும் கால்விரலால் அழுத்தி முடிவில் அருள் செய்தவனே! தூய மழு என்ற ஆயுதத்தைக் கையில் ஏந்தியவனே! என்னை ஆட்கொள்ள வெண்ணாவல் மரத்தடியில் அமர்ந்தவனே! என்று உமாதேவியால் வணங்கப் பெறுபவனே! காத்தருள்வாயாக.
திருமகளைப் பெற்ற திருமாலும் பிரமனும் நெருங்காநிலையில் அவர்கள் அஞ்சிட அழலாய் நின்றவனே! மணமிக்க வெண்ணாவல் மரத்தடியில் கோயில் கொண்டவனே! உமாதேவியால் அரனே என்று அழைக்கப்படும் எம்பெருமானே! உன்னை நானும் இறைஞ்சுகின்றேன்.
புத்தர்களும் சமணர்களும் பொய்த்தவம் புரிபவர்கள். ஒன்றுபட்டு அவர்கள் சொல்லும் வார்த்தைகளை நம்ப வேண்டாம். மெய்த்தவர்களான தேவர்கள் புத்தரும் சமணரும் கூறுவனவற்றை ஏற்காமல் வெண்ணாவல் தலத்துள் கோயில் கொண்ட எம்பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடுவார்கள். உமையவளால் அன்புடைய இறைவன் என்று போற்றப்படும் எம்பெருமானே! உன்னை வணங்கும் எனக்கு அருள்வாயாக!
வெண்ணாவல் திருத்தலத்தில் கோயில் கொண்டு அமர்ந்துள்ள எம்பெருமானை, ஞானம் கைவரப் பெற்ற ஞானசம்பந்தப் பெருமான் பண்ணோடு பத்துப் பாடல்களைப் பாடியருளி உள்ளார். அப்பத்துப் பாடல்களையும் உணர்ந்து அன்புடன் பாட வல்லவர்கள் தேவர்களாலும் விரும்பிப் புகழப்படுவார்கள்.