திருஅழுந்தூர்

எப்பொருளையும் விரும்பாமல் உன்னைத் தொழுபவர்கள்; தங்கள் துயர்தீர வேண்டி உன்னைத் தொழுபவர்கள்; பக்தியினால் பாடிவிம்மி அரற்றும் அடியவர்கள் : ஆகம முறைப்படி வழிபடும் மறையவர்கள் ஆகிய அனைவருக்கும் அருள, திருவழுந்தூரில் கோயில் கொள்ள திருவுள்ளம் கொண்டனையே.

கடலில் தோன்றிய விடத்தை அமுதாக உண்டருளியவனே! எனது உடலாகவும், உயிராகவும், உணர்வாகவும் உள்ளவனே! அழகானவனே! இடப வாகனத்தை உடையவனே! மறையோர்களால் வணங்கப்படுபவனே! திருவழுந்தூரில் கோயில் கொண்டு அருள் வழங்க திருவுள்ளம் கொண்டனையே.

சுடுகாட்டில், நெருப்பைக் கையில் ஏந்தி ஆடிக்கொண்டிருப்பவனே ! குற்றமற்றவனே! நல்லதையே பயின்று அழிபாடு இன்றி வழிபாடு செய்யும் மறையவர்கள் நிறைந்த அழுந்தூர்தன்னில் அமர்ந்தவனே!

வானாக விளங்குபவனே! மலையாகத் திகழ்பவனே! உயிராக உறைபவனே! தானே விரும்பித் தொழும் அடியார்களுக்குத் திருவடிப்பேற்றை அருள்பவனே! சிவன் ஆனவனே! அழுந்தை நகரில் கோயில் கொண்டனையே.

அலைகள் விளங்கும் நீர்நிலைகள் சூழ்ந்த அழுந்தை நகரில் எழுந்தருளிய சிவனே ! நீ அலையும் மானை அசையாமல் உன் கையில் அடக்கியுள்ளாய். ஒளிமிக்க மழுவையும் சூலப்படையையும் எப்பொழுதும் ஏந்தி உள்ளாய். இயக்கத்தையும் இயக்கமின்மையையும்          உன்னிடத்தில் பொருத்திக் காட்டும் உன்னை நானும் வணங்குகிறேன்.

தலையில் தலைமாலை அணிந்தவனே! பிறவா யாக்கைப் பெரியோனே ! பிணிக்கப்படும் வினையால் பிணைக்கப்படாதவனே! பிணிக்கப்படும் வினை முதலானவற்றால் ஆட்படாத நின்மலனே! ஒலிக்கின்ற கழலினை அணிந்தவனே! அழுந்தை நகரில் வாழும் மறையோர்களால் மறவாது வணங்கப்படுபவனே! உன்னை நானும் மறவாமல் வணங்கிடுவேன்.

தடுமாற்றம் இல்லாச் சிவபெருமானே! உன்னை நாடிவரும் எங்களை முதலில் நீ தடுமாறச் செய்வாய். உன் காலில் விழுந்த சந்திரனை நீ தலையில் வைத்துள்ளாய். ஓடிவரும் கங்கையை நீ உன் தலையில் நிலைபெறச் செய்தாய். அழுந்தை நகரில் கோயில் கொண்டு மறையவர்களுக்கு அருளும் நீ எனக்கும் அருள்வாயாக!

சிவபெருமானே! பெரியவனும் நீயே! மிகமிகச் சிறியவனும் நீயே! ஒளிமிக்க பிறையைத் தலையில் கொண்டவனும் நீயே! கரிய விடத்தைக் கண்டத்தில் அடக்கியவனும் நீயே! சுடுகாட்டில் உறைபவனும் நீயே! நாட்டில் கோயில் கொண்டு அருள்பவனும் நீயே! திருவழுந்தையில் மறையவர்களால் வேதமுறைப்படி வணங்கப்பெறுபவனும் நீயே! அடியவர்களில் அன்புக்குரியவனும் நீயே! உன்னை நானும் வணங்குகின்றேன்.

மணிகள் பதித்த அழகிய தலைமுடியைக் கொண்ட இராவணன், தன்முனைப்பு கொண்டு நீயிருக்கும் கயிலாய மலையை எடுக்க முயன்றான். அப்பொழுது உன் கால்விரலால் அவனை அடர்த்த, அவன் அழுது புலம்பித் தொழுத பின்னர், அவனுக்கு அருளினாய். திருவழுந்தையூரில் மறையவர்களுக்கு உன் அடியினால் அருளிக் கொண்டு இருக்கிறாய். என்னே உன் திருவடி அருள்!

நீண்ட சடாமுடியினைக் கொண்ட எம்பெருமானே! திருமாலும் பிரமனும் உன் அடிமுடி தேடியும் அவர்களால் காண முடியாமல் அயர்வுறுமாறு செய்தவனே! ஆனால் திருவழுந்தைத் தலத்தில் உன்முடிபோல் உயர்ந்த கோபுரத் தரிசனத்தையும் அருளுகின்றாய். உன் திருவடித் தரிசனத்தையும் மறையவர்களுக்கு அருளுகின்றாய்.

அருமையான மறையோதும் மறையோர்கள் தொழும் திருவழுந்தைத் திருத்தலத்தில் கோயில் கொண்டுள்ள எம்பெருமானை, திருஞானசம்பந்தப் பெருமான் அருளிய தமிழ் மாலைகளைக் (பாடல்கள்) கொண்டு வழிபாடு செய்பவர்கள் உண்மையான திருவருள் ஞானம் பெற்றுச் சிறப்புறுவார்கள் என்க.