திருச்சிராப்பள்ளி

சிராப்பள்ளிக்‌ குன்றில்‌ எழுந்தருளியுள்ள சிவபெருமானை, “நன்மைகளையே தனக்கு உடைமையாகக்‌ கொண்டவனே! தீயது ஒன்றுமே இல்லாதவனே! மிக வெண்மையான ஆனேற்றைத்‌ தனக்கு ஊர்தியாகக்‌ கொண்டவனே! பார்வதியை ஒரு பாகமாக உடையவனே! அவனது அருளால்‌ அன்றி சென்று அடைய முடியாத வீடுபேறு என்ற செல்வத்தை உடையவனே!’ என்று போற்ற என்‌ உள்ளம்‌ குளிரும்‌.

சிவந்த முகம்‌ உடைய பெண்‌ குரங்கு தனது ஆண்‌ குரங்கோடு ஊடல்‌ கொண்டு, தனது குட்டியைத்‌ தூக்கிக்‌ கொண்டு, மூங்கில்‌ புதரில்‌ பாய்வதற்காக ஏறும்‌ கரிய மலைமிசை ஏறும்‌ சிராப்பள்ளியில்‌ எழுந்தருளியிருக்கும்‌ சிவபெருமானே! கொடிய முகத்தோடு கூடிய யானையின்‌ தோலைப்‌ போர்த்துள்ள விகிர்தனே! படத்தோடு கூடிய முகத்தை உடைய நாகப்பாம்பை அதன்‌ பகைப்‌ பொருளாகிய பிறைமதியுடன்‌ முடிமிசை அணிந்திருப்பது உனக்கு பழிதரும்‌ செயல்‌ அல்லவா?

மந்த சுருதியினை உடைய முழவு மழலை போன்று ஒலிக்கின்றதும்‌, அழகிய குளிர்ந்த தோட்டங்களையும்‌ சுனைகளையும்‌ மலை அடிவாரத்தில்‌ கொண்டுள்ளதுமான சிராப்பள்ளியில்‌ சிவபெருமான்‌ எழுந்தருளியுள்ளார்‌. இப்பெருமான்‌, அழகிய மலர்களைச்‌ சடைமேற்‌ சூடியிருப்பவர்‌. விடையேற்றில்‌ ஊர்ந்து வருபவர்‌. எம்‌ தலைவராகிய இச்செல்வரை வணங்கும்‌ அடியார்களுக்குத்‌ துன்பம்‌ இல்லை.

மந்த சுருதியினை உடைய முழவு மழலை போன்று ஒலிக்கின்றதும், அழகிய குளிர்ந்த தோட்டங்களையும் சுனைகளையும் மலை அடிவாரத்தில் கொண்டுள்ளதுமான சிராப்பள்ளியில் சிவபெருமான் எழுந்தருளியுள்ளார். இப்பெருமான், அழகிய மலர்களைச் சடைமேற் சூடியிருப்பவர். விடையேற்றில் ஊர்ந்து வருபவர். எம் தலைவராகிய இச்செல்வரை வணங்கும் அடியார்களுக்குத் துன்பம் இல்லை. சிராப்பள்ளி நாதனின்‌ அடியார்க்கு அல்லல்‌ இல்லை என்கின்றது. மந்தம்‌ முழவம்‌ - மந்தஸ்தாயியில்‌ அடிக்கப்படும்‌ முழவம்‌. மழலை - பொருள்‌ விளங்காத ஒலி.

கொல்லும்‌ தொழிலைக்‌ கைவிடாத கொள்கையினரான அசுரர்களின்‌ மும்மதில்களை மேருமலையை வில்லாகக்‌ கொண்டு அழித்தவர்‌ சிவபெருமான்‌. இவர்‌ சிராப்பள்ளியில்‌ தலைமை பூண்டுறைபவர்‌. இப்பெருமானைத்‌ தலைவர்‌ அல்லர்‌ என நாள்தோறும்‌ கூறிவரும்‌ புறச்‌ சமயத்தினரே! இந்த நில உலகில்‌ நீலநிறம்‌ ஊட்டப்பட்ட துணி, வெள்ளை நிறமாக மாற்றம்‌ அடையுமா? அது போலவே உங்கள்‌ கொள்கையிலும்‌ மாறுதல்‌ இயலுவதொன்றோ?

சிவபெருமான்‌ முழுமுதற்‌ கடவுளல்லர்‌ என்பார்க்கு உண்மை உணர்த்துவது இப்பாடல்‌. கொலை வரையாத கொள்கையர்‌ - கொலையை நீக்காத கொள்கையினை உடைய திரிபுராதிகள்‌. நிலவரை நீலம்‌ - நிலவுலகில்‌ நீலநிறம்‌ ஊட்டப்பட்ட துணி. வெள்ளை நிறம்‌ ஆமே - வெண்மை நிற உடையாதல்‌ கூடுமா? நீலநிறத்திற்கு மட்டும்‌ உரிய பண்பு இது. அதுபோல்‌ நீவிர்‌ கொண்ட கொள்கையையும்‌ மாற்றல்‌ இயலாது. சங்க இலக்கியத்தில்‌ பதினெண்‌ கணக்கு நூல்களில்‌ ஒன்றாகிய ‘பழமொழி நானூறு’ என்ற பாட்டுக்களில்‌ 94-ஆவது பாட்டு.

கரிய விரல்களை உடைய கருங்குரங்குகள்‌ விளையாடுகின்ற, உயர்ந்து வளர்ந்துள்ள மூங்கில்‌ மலைச்சாரலை உடைய சிராப்பள்ளியில்‌, நெடிதாக உயர்ந்துள்ள கோயிலில்‌ சிவபெருமான்‌ அமர்ந்துள்ளார்‌. பேய்கள்‌ உயர்த்திப்‌ பிடித்த கொள்ளிகளைக்‌ கைவிளக்காகக்‌ கொண்டு சுடுகாட்டில்‌ எரியும்‌ தீயில்‌ மகிழ்ந்து நடனம்‌ ஆடும்‌ திருக்குறிப்பு யாதோ? அது அவரை அடைய விரும்பும்‌ மகளிர்க்குப்‌ புலனாகாமல்‌ உள்ளதே?

மலைபோன்ற திண்மை நிரம்பிய தோள்களை உடைய இராவணன்‌ சிவபெருமான்‌ தங்கியுள்ள கைலாய மலையை நகற்ற முற்பட்டபொழுது, அவர்‌ தமது கால்‌ விரலை மலை மீது ஊன்றி அவன்‌ வலிமையைக்‌ குறைத்து அவனை நசுக்கியவர்‌. தாமரை மலர்‌ மேல்‌ உறைபவனாகிய பிரமனது தலையோட்டை உண்கலனாகக்‌ கொண்டு திரிபவர்‌. அவ்வோட்டில்‌ பலியேற்று உண்ணுவதால்‌ தமக்குப்‌ பழிவருமே என்று நினையாதவர்‌. இசையோடு ஓதத்தக்க வேதங்களையும்‌ கீதங்களையும்‌ அன்பர்கள்‌ ஓதும்‌ போது சில பிழைபட்டன என்றாலும்‌ அவற்றை மகழ்ச்சியோடு ஏற்பவர்‌. சிராப்பள்ளியில்‌ அமர்ந்திருக்கும்‌ பெருமைக்குரிய இப்பெருமானின்‌ செய்கையின்‌ உட்பொருள்தான்‌ என்ன?

பாம்பணையில்‌ பள்ளி கொள்ளும்‌ திருமாலும்‌, தாமரை மலர்மேல்‌ உறையும்‌ பிரமனும்‌ சிவபெருமான்‌ மறைந்திருப்பதை அறியாமல்‌, அவரது அடி முடியைத்‌ தேடியும்‌ அவர்களால்‌ காண முடியவில்லை என்ற பெருமை சிவபெருமானே உமக்கு உள்ளது. அப்படி இருந்தும்‌, கல்‌ சூழ்ந்த சிராப்பள்ளியில்‌ எழுந்தருளி இருக்கும்‌ நீண்ட சடையினை உடைய செல்வந்தரே! நீவிர்‌ வீடுகள்தோறும்‌ சென்று இரப்பதை விரும்புகின்றீர்‌. அயலவர்‌ கண்டால்‌ இதனை இகழாரோ?

சமணர்கள்‌ நாணமின்றி உடையில்லாமல்‌ திரிகின்றனர்‌. புத்தர்கள்‌ காலையிலும்‌ நண்பகலிலும்‌ கஞ்சியை உணவாக உண்ணுகின்றனர்‌. இவர்கள்‌ கூறும்‌ பழிப்புரைகளைக்‌ கருதாதீர்கள்‌. நாம்‌ சிறப்படைய வேண்டும்‌ என விரும்புகின்ற நீவீர்‌ எம்பெருமான்‌ உறையும்‌ வானளாவிய கோயிலை உடைய சிராப்பள்ளிக்குச்‌ சென்று அவனைப்‌ போற்றி வணங்குவீர்களாக.

தேனுண்ணும்‌ வண்டுகள்‌ இனிய இசைபாடும்‌ சிராப்பள்ளியில்‌ விளங்கும்‌ சிவபெருமானை, அலைகளில்‌ பொருந்தி வந்த சங்குகள்‌ சோலைகளில்‌ ஏறி உலாவும்‌ கடலை அடுத்துள்ள கழுமல ஊரில்‌, கவுணிய கோத்திரத்தில்‌ தோன்றிய ஞானசம்பந்தன்‌ போற்றிப்‌ பாடினார்‌. நன்மைகள்‌ மிக்க இப்பதிகப்‌ பாடல்களை ஓத வல்லவர்கள்‌ வானுலகில்‌ சம்பந்தமுடையவராகத்‌ தேவர்களோடு நிலை பெற்று வாழ்வர்‌.