1
காலைநன் மாமலர் கொண்டடி பரவிக் கைதொழு மாணியைக் கறுத்தவெங் காலன்ஓலம திடமுன் உயிரொடு மாள வுதைத்தவன் உமையவள் விருப்பன்எம் பெருமான்மாலைவந் தணுக ஓதம்வந் துலவி மறிதிரை சங்கொடு பவளம்முன் உந்திவேலைவந் தணையுஞ் சோலைகள் சூழ்ந்த வெங்குரு மேவியுள் வீற்றிருந் தாரே.
சொற்பிரிப்பு
காலை நல்மாமலர் கொண்டு அடி பரவி, கைதொழு மாணியைக் கறுத்த வெங்காலன்,ஓலம் அது இட, முன் உயிரொடு மாள உதைத்தவன்; உமையவள் விருப்பன்; எம்பெருமான்-மாலை வந்து அணுக, ஓதம் வந்து உலவி, மறிதிரை சங்கொடு பவளம் முன் உந்தி,வேலை வந்து அணையும் சோலைகள் சூழ்ந்த வெங்குரு மேவி உள் வீற்றிருந்தாரே.
உரை
சிவபெருமானின் பக்தனான மார்க்கண்டேயன், வைகறைப் பொழுதில் இறந்ததும் நல்லதுமான மலர்களைக் கொண்டு நாள்தோறும் இறைவனின் திருவடிகளில் பரவி கைகளால் தொழுபவன். இந்த பக்தனின் உயிரைக் கவர, சினந்து வந்தான் யமன். அந்த யமனை, ஓலமிட்டு அலறுமாறு செய்து, தன்முன்னே உயிரோடு மாளுமாறு உதைத்தவர் எம்பெருமானார் சிவபெருமான். இவர் உமையம்மைக்கு விருப்பமானவர். வெங்குரு என்னும் சீகாழிப் பதியில் மாலை நேரத்தில் கடல் அலைகள் சுருளாகக் கரையை அணுகி சங்கையும் பவளங்களையும் தள்ளிக் கொணர்ந்து வந்து கரையிற் _சேர்க்கும். கரைகளில் சோலைகள் வளமாக உன்ளன. இத்தகைய வளம் மிக்க வெங்குருவினுள் சிவபெருமான் வீற்றிருந்து அருள் புரிகின்றார்.