திருமுறை 1 · 1.073 · 11

திருக்கானூர்

அருளியவர்
திருஞானசம்பந்தர்
பண்
தக்கேசி
தலம்
கானூர்
நாடு
சோழநாடு காவிரி வடகரை

1

வானார்சோதி மன்னுசென்னிவன்னிபு னங்கொன்றைத்தேனார்போது தானார்கங்கைதிங்க ளொடுசூடிமானேர்நோக்கி கண்டங்குவப்பமாலை யாடுவார்கானூர்மேய கண்ணார்நெற்றிஆன்ஊர் செல்வரே.
சொற்பிரிப்பு
வான் ஆர் சோதி மன்னு சென்னி, வன்னி புனக்கொன்றைத்தேன் ஆர் போது, தான் ஆர் கங்கை, திங்களொடு சூடி,மான் ஏர் நோக்கி கண்டு அங்கு உவப்ப, மாலை ஆடுவார்கானூர் மேய, கண் ஆர் நெற்றி, ஆன் ஊர் செல்வரே.
உரை

திருக்கானூரில்‌ அமர்ந்திருக்கும்‌ சிவபெருமான்‌ நெற்றிக்‌ கண்ணை உடையவர்‌. இடபத்தில்‌ ஊர்ந்து வரும்‌ செல்வர்‌. வானில்‌ ஒளியோடு விளங்கும்‌ சூரிய சந்திரர்‌ போன்ற ஒளி பொருந்திய திருமுடியை உடையவர்‌. திருமுடியில்‌ வன்னிக்‌ காடுகளில்‌ பூத்த தேன்‌ நிரம்பிய கொன்றை மலர்‌, தானே வந்து தங்கிய கங்கை, பிறைச்‌ சந்திரன்‌ ஆகியவற்றைச்‌ சூடி இருப்பவர்‌. மான்‌ போன்ற மருண்ட கண்களை உடைய உமையம்மை கண்டு மகிழ, மாலைக்‌ காலத்தில்‌ நடனம்‌ புரிபவர்‌ ஆவார்‌.

2

நீந்தலாகா வெள்ளமூழ்கு நீள்சடை தன்மேலோர்ஏய்ந்தகோணற் பிறையோடரவு கொன்றை எழிலாரப்போந்தமென்சொல் இன்பம்பயந்த மைந்த ரவர்போலாம்காந்தள்விம்மு கானூர்மேய சாந்த நீற்றாரே.
சொற்பிரிப்பு
நீந்தல் ஆகா வெள்ளம் மூழ்கு நீள்சடைதன் மேல், ஓர்ஏய்ந்த கோணல் பிறையோடு அரவு கொன்றை எழில் ஆர,போந்த மென்சொல் இன்பம் பயந்த மைந்தர் அவர் போல் ஆம்காந்தள் விம்மு கானூர் மேய சாந்த நீற்றாரே.
உரை

திருக்கானூரில்‌ காந்தன்‌ செடிகள்‌ செழிப்பாக நிறைந்து வளர்ந்தும்‌, பூத்தும்‌, மணம்‌ பரப்பியும்‌ உள்ளன. இங்கு சிவபெருமான்‌ சந்தனமும்‌, திருநீறும்‌ பூசிய இறைவராக உறைகின்றார்‌. தடுக்க முடியாதபடி வேகத்தோடு வந்த கங்கையின்‌ வெள்ளம்‌ மூழ்கி மறைந்து போன சடைமுடியை உடையவர்‌. தனது சடைமுடிமேல்‌ ஒரு வளைந்த பிறைச்சந்திரனை பொருந்தியிருப்பவர்‌. அத்துடன்‌, பாம்பு, கொன்றை மலர்‌ ஆகியன சூடி அழகு தர வீதியுலா வருபவர்‌. தன்‌ வாயினின்று வந்த அழகிய மெல்லிய சொற்களால்‌ இன்பம்‌ தரும்‌ மைந்தரும்‌ இவரே ஆவார்‌.

3

சிறையார்வண்டுந் தேனும்விம்மு செய்ய மலர்க்கொன்றைமறையார்பாட லாடலோடு மால்விடை மேல்வருவார்இறையார்வந்தென் இல்புகுந்தென் எழில்நல முங்கொண்டார்கறையார்சோலைக் கானூர்மேய பிறையார் சடையாரே.
சொற்பிரிப்பு
சிறை ஆர் வண்டும் தேனும் விம்மு செய்ய மலர்க்கொன்றை,மறை ஆர் பாடல் ஆடலோடு, மால்விடைமேல் வருவார்;இறையார்; வந்து, என் இல் புகுந்து, என் எழில் நலமும் கொண்டார்கறை ஆர் சோலைக் கானூர் மேய பிறை ஆர் சடையாரே.
உரை

கானூர்‌ மேவிய செல்வர்‌, கங்கையினை உடைய சடையின்‌ மேல்‌ பிறையும்‌ கொன்றையும்‌ பொருந்த, இன்சொல்லால்‌ இன்பம்‌ பயக்கும்‌ இறைவர்‌ போலாம்‌ என்கின்றது. நீந்தலாகா வெள்ளம்‌ மூழ்கும்‌ நீள்‌ சடை - நீந்தமுடியாத அளவு வேகத்தோடு வந்த கங்கை வெள்ளம்‌ மூழ்கி மறைந்து போன சடை, ஏய்ந்த - பொருந்திய. போந்த - தன்வாயினின்றும்‌ வந்த. மென்சொல்‌ - மெல்லிய சொற்களால்‌; என்றது நயந்து பின்னிற்றலால்‌ இன்பந்தந்த தலைவர்‌ என்றவாறு. இது வழிநாட்‌ புணர்ச்சிக்கண்‌ பிரிந்த தலைமகன்‌ காலம்‌ நீட்டிக்க. கவன்ற தலைவி தலைநாளில்‌ மென்சொல்லால்‌ இன்பம்‌ பயந்தமை எண்ணி நைகின்ற நிலையை அறிவிக்கின்றது.

4

விண்ணார்திங்கட் கண்ணிவெள்ளை மாலை யதுசூடித்தண்ணாரக்கோ டாமைபூண்டு தழைபுன் சடைதாழஎண்ணாவந்தென் இல்புகுந்தங் கெவ்வ நோய்செய்தான்கண்ணார்சோலைக் கானூர்மேய விண்ணோர் பெருமானே.
சொற்பிரிப்பு
விண் ஆர் திங்கள், கண்ணி, வெள்ளை மாலை அது சூடி,தண் ஆர் அக்கோடு ஆமை பூண்டு, தழை புன்சடை தாழ,எண்ணாவந்து என்இல்புகுந்து, அங்கு எவ்வம்நோய்செய்தான்கண் ஆர் சோலைக் கானூர் மேய விண்ணோர் பெருமானே.
உரை

கானூர்‌ மேவிய பிறையார்‌, சடையார்‌, விடைமேல்‌ வருவாராய்‌ என்‌ வீட்டில்‌ புகுந்து என்‌ நலத்தைக்‌ கொண்டார்‌ என்று தலைவி அறத்தொடு நிற்பதாக எழுந்தது. சிறை - சிறகு. மறை ஆர்‌ பாடல்‌ - வேதப்‌ பாடல்‌. மால்விடை - பெரிய இடபம்‌. இறையார்‌ - சிவன்‌. எழில்நலம்‌ என்பது எழிலும்‌ நலமும்‌ என உம்மைத்‌ தொகை. கறை யார்‌ சோலை - இருள்‌ சூழ்ந்த சோலை.

5

தார்கொள் கொன்றைக் கண்ணியோடுந் தண்மதியஞ்சூடிசீர்கொள்பாட லாடலோடு சேட ராய்வந்துஊர்கள்தோறும் ஐயம்ஏற்றென் னுள்வெந் நோய்செய்தார்கார்கொள்சோலைக் கானூர்மேய கறைக்கண் டத்தாரே.
சொற்பிரிப்பு
தார் கொள் கொன்றைக் கண்ணியோடும் தண்மதியம் சூடி,சீர் கொள் பாடல் ஆடலோடு சேடராய் வந்து,ஊர்கள் தோறும் ஐயம் ஏற்று, என் உள் வெந்நோய் செய்தார்கார் கொள் சோலைக் கானூர் மேய கறைக்கண்டத்தாரே.
உரை

கறைக்‌ கண்டரான சிவபெருமான்‌, இருள்‌ அடர்ந்த சோலைகள்‌ சூழ்ந்த திருக்கானூரில்‌ எழுந்தருளி உள்ளார்‌. கொன்றை மலர்களால்‌ ஆன மாலையைத்‌ தலையிலும்‌ மார்பிலும்‌ அணிந்து உள்ளார்‌. தலையில்‌ குளிர்ந்த பிறைமதியைச்‌ சூடியுள்ளார்‌. சிறப்பு மிக்க ஆடல்‌ பாடல்களோடு பெருமைக்கு உரியவராய்‌ வந்து, ஊர்கள்‌ தோறும்‌ சென்று பலியேற்கிறார்‌. என்‌ மனத்தகத்தே கொடிய விரக வேதனையைத்‌ தந்து சென்றார்‌ இவர்‌.

6

முளிவெள்ளெலும்பு நீறுநூலும் மூழ்கு மார்பராய்எளிவந்தார்போல் ஐயமென்றென் இல்லே புகுந்துள்ளத்தெளிவுநாணுங் கொண்டகள்வர் தேற லார்பூவில்களிவண்டியாழ்செய் கானூர்மேய ஒளிவெண் பிறையாரே.
சொற்பிரிப்பு
முளிவெள் எலும்பும் நீறும் நூலும் மூழ்கும் மார்பராய்,எளிவந்தார் போல், ”ஐயம்” என்று, என் இல்லே புகுந்து, உள்ளத்தெளிவும் நாணும் கொண்ட கள்வர் தேறல் ஆர் பூவில்களிவண்டு யாழ்செய் கானூர் மேய ஒளிவெண் பிறையாரே.
உரை

தேன்‌ நிறைந்த மலர்களில்‌ வண்டுகள்‌ தேனை உண்டு மகிழ்ந்து, யாழ்போல்‌ திருக்கானூரில்‌ ஓலி எழுப்புகின்றன. இங்கு ஒளி பொருந்திய வெண்‌ பிறையை முடியிற்சூடிய இறைவராக சிவபெருமான்‌ விளங்குகின்றார்‌. காய்ந்த வெண்மையான எலும்பும்‌, திருநீறும்‌, முப்புரிநூலும்‌ பொருந்திய மார்பினராய்‌ எளிமையாக வருபவர்போல வருகிறார்‌. வந்து, 'ஐயம்‌ இடுக’ என்று கூறிக்‌ கொண்டே என்‌ இல்லத்தில்‌ புகுந்து, எனது உள்ளத்‌ தெளிவையும்‌ நாணத்தையும்‌ கவர்ந்து சென்ற கள்வர்‌ இவர்‌ ஆவார்‌.

7

மூவாவண்ணர் முளைவெண்பிறையர் முறுவல் செய்திங்கேபூவார்கொன்றை புனைந்துவந்தார் பொக்கம் பலபேசிப்போவார்போல மால்செய்துள்ளம் புக்க புரிநூலர்தேவார்சோலைக் கானூர்மேய தேவ தேவரே.
சொற்பிரிப்பு
மூவாவண்ணர் முளைவெண்பிறையர் முறுவல்செய்துஇங்கேபூ ஆர் கொன்றை புனைந்து வந்தார், பொக்கம்பல பேசிப்போவார் போல மால் செய்து உள்ளம் புக்க புரிநூலர்தேவு ஆர் சோலைக் கானூர் மேய தேவதேவரே.
உரை

தேன்‌ நிறைந்த சோலைகளால்‌ சூழப்பெற்ற திருக்கானூரில்‌ தேவ தேவரான சிவபிரானார்‌ எழுந்தருளி உள்ளார்‌. இவர்‌, மூப்பு அடையாத அழகினர்‌. ஒரு கலையோடு முளைத்த வெண்பிறையை அணிந்தவர்‌. கொன்றை மாலையைச்‌ சூடியவர்‌. காமக்‌ குறிப்புத்‌ தோன்றும்‌ புன்சிரிப்புடன்‌ என்‌ இல்லம்‌ நோக்கி வந்தார்‌. பொய்‌ கலந்த வார்த்தைகளைப்‌ பேசிக்‌ கொண்டிருந்து, திரும்பிப்‌ போவார்போல்‌ ஆசை காட்டி என்னை மயக்கினார்‌. என்‌ உள்ளத்தில்‌ புகுந்து கொண்ட இவர்‌ முப்புரிநூல்‌ அணிந்தவர்‌ ஆவார்‌.

8

தமிழின்நீர்மை பேசித்தாளம் வீணை பண்ணிநல்லமுழவமொந்தை மல்குபாடல் செய்கை யிடமோவார்குமிழின்மேனி தந்துகோல நீர்மை யதுகொண்டார்கமழுஞ்சோலைக் கானூர்மேய பவள வண்ணரே.
சொற்பிரிப்பு
தமிழின் நீர்மை பேசி, தாளம் வீணை பண்ணி, நல்லமுழவம் மொந்தை மல்கு பாடல் செய்கை இடம் ஓவார்,குமிழின் மேனி தந்து, கோல நீர்மை அது கொண்டார்கமழும் சோலைக் கானூர் மேய பவளவண்ணரே.
உரை

பவளம்‌ போன்ற நிறத்தினை உடைய சிவபெருமானார்‌ மணம்‌ கமழும்‌ சோலைகள்‌ சூழ்ந்த திருக்கானூரில்‌ எழுந்தருளி உள்ளார்‌.இனிமையான வார்த்தைகளைப்‌ பேசி, தாளத்தோடு வீணையை மீட்டி, முழவம்‌, மொந்தை போன்ற வாத்தியங்களோடு பாடல்களைப்‌ பாடி என்‌ இல்லத்தை அடைந்தார்‌. என்‌ இல்லத்தை விட்டு நீங்காதவராக எனக்குக்‌ குமிழம்பூப்‌ போன்ற பசலை நிறத்தைத்‌ தந்து, என்‌ அழகைக்‌ கவர்ந்து சென்றார்‌.

9

அந்தமாதி அயனும்மாலும் ஆர்க்கும் அறிவரியான்சிந்தையுள்ளும் நாவின் மேலுஞ் சென்னியு மன்னினான்வந்தென்னுள்ளம் புகுந்துமாலை காலை யாடுவான்கந்தமல்கு கானூர்மேய எந்தை பெம்மானே.
சொற்பிரிப்பு
அந்தம் ஆதி அயனும் மாலும் ஆர்க்கும் அறிவு அரியான்,சிந்தையுள்ளும் நாவின்மேலும் சென்னியும் மன்னினான்,வந்து என் உள்ளம் புகுந்து மாலை காலை ஆடுவான்கந்தம் மல்கு கானூர் மேய எந்தை பெம்மானே.
உரை

மணம்‌ நிறைந்த திருக்கானூரில்‌ எழுந்தருளிய எந்தையராகிய பெருமானார்‌, அந்தத்தைச்‌ செய்பவரும்‌, யாவர்க்கும்‌ ஆதியாய்‌ இருப்பவரும்‌ ஆவார்‌. அயன்‌, மால்‌ முதலிய அனைவராலும்‌ அறிதற்கரியவர்‌. என்‌ சிந்தையிலும்‌ சென்னியிலும்‌ நாவிலும்‌ நிலை பெற்று இருப்பவர்‌. அத்தகையோர்‌ யான்‌ காண வெளிப்பட்டு வந்து என்‌ உள்ளம்‌ புகுந்து மாலையிலும்‌ காலையிலும்‌ நடனம்‌ புரிந்து அருளுகின்றார்‌.

10

ஆமையரவோ டேனவெண்கொம் பக்கு மாலைபூண்டாமோர்கள்வர் வெள்ளர்போல உள்வெந் நோய்செய்தார்ஓமவேத நான்முகனுங் கோணாகணையானும்சேமமாய செல்வர்கானூர் மேய சேடரே.
சொற்பிரிப்பு
ஆமை அரவோடு ஏன வெண்கொம்பு அக்குமாலை பூண்டு,ஆம் ஓர் கள்வர் வெள்ளர் போல உள் வெந்நோய் செய்தார்ஓம வேத நான்முகனும் கோள் நாகணையானும்சேமம் ஆய செல்வர், கானூர் மேய சேடரே.
உரை

திருக்கானூரில்‌ எழுந்தருளிய கடவுள்‌ சிவபெருமான்‌ ஆவார்‌. இவரை, வேதங்களை ஒதும்‌ நான்முகனும்‌, வளைந்த பாம்பைப்‌ படுக்கையாகக்‌ கொண்ட திருமாலும்‌ தங்களைப்‌ பாதுகாத்து அருளும்‌ செல்வராகக்‌ கருதுகின்றனர்‌. இவர்‌, ஆமை, அரவு, பன்றியின்‌ வெண்மையான கொம்பு, எலும்பு மாலை ஆகியவற்றை அணிந்தவர்‌. ஒரு கள்வராய்‌, வெள்ளை உள்ளம்‌ படைத்தவர்‌ போல வந்து எனக்கு மன வேதனையைத்‌ தந்தவர்‌.

11

கழுதுதுஞ்சுங் கங்குலாடுங் கானூர் மேயானைப்பழுதில்ஞான சம்பந்தன்சொற் பத்தும் பாடியேதொழுதுபொழுது தோத்திரங்கள் சொல்லித் துதித்துநின்றழுதுநக்கும் அன்புசெய்வார் அல்லல் அறுப்பாரே.
சொற்பிரிப்பு
கழுது துஞ்சும் கங்குல் ஆடும் கானூர் மேயானை,பழுது இல் ஞானசம்பந்தன் சொல் பத்தும் பாடியே,தொழுது பொழுது தோத்திரங்கள் சொல்லித் துதித்து நின்று,அழுதும் நக்கும் அன்பு செய்வார் அல்லல் அறுப்பாரே.
உரை

திருக்கானூரில்‌ எழுந்தருளியுள்ள சிவபெருமான்‌ பேய்களும்‌ தூங்கும்‌ நள்ளிரவில்‌ நடனம்‌ ஆடுபவர்‌. இப்பெருமானைக்‌ குற்றமற்ற ஞானசம்பந்தன்‌ சொல்‌ மாலையான இப்பதிகத்தால்‌ போற்றிப்‌ பாடினார்‌. இப்பதிகப்‌ பாடல்கள்‌ பத்தையும்‌ முப்பொழுதும்‌ பாடித்‌ தொழுங்கள்‌. இந்தத்‌ தோத்திரங்களைச்‌ சொல்லித்‌ துதித்து நின்று அழுதும்‌ சிரித்தும்‌ அன்பு செய்யுங்கள்‌. அப்படிச்‌ செய்பவர்களின்‌ துன்பங்கள்‌ அறுந்துவிடும்‌.