1
சொற்பிரிப்பு
உரை
தேவர்கள் மரணத்தை வெல்லுவதற்கு அமுதம் உண்ண விரும்பினர். அசுரர்களோடு ஒரு ஒப்பந்தம் பேசி, அதன்படி திருப்பாற்கடலில் விசாலமான பெரிய மந்தர மலையை மத்தாக நிறுத்தினர். அழல்போலும் கொடிய நஞ்சை உடைய படத்தோடு கூடிய வாசுகி என்னும் பாம்பைக் கயிறாகக் கொண்டு மந்தர மலையில் சுற்றி இரு பக்கங்களிலும் நீளமாக விட்டுக் கொண்டனர். ஒரு பக்கம் தேவர்களும், மற்றொரு பக்கம் அசுரர்களுமாக நின்று கொண்டு பாம்பாகிய கயிற்றை மாறி மாறி இழுத்துக் கடைந்தனர். வாசுகி என்னும் பாம்பானது வலிதாங்க முடியாமல் அழல்போலும் தனது கொடிய நஞ்சை உமிழ்ந்தது. திருப்பாற்கடலில் அமுதம் தோன்றுவதற்குப் பதிலாக, அதனினின்றும் மிகக் கொடிய ஆலகாலம் என்னும் நஞ்சு வெளிப்பட்டது. இரண்டு நஞ்சும் சேர்ந்து மிக உக்கிரமாகத் தேவர்களையும் அசுரர்களையும், மற்று உலகில் யாவரையும் அழிக்கும் நிலையில் இருந்தது. சிவபெருமான் அந்த ஆலகாலம் என்னும் விஷத்தை விழுங்கத் தனது கண்டத்தில் நிறுத்தி உலகவர் யாவரையும் அழிந்து போகாமல் காப்பாற்றினார். அவரது கழுத்து கருநீலநிறம் பெற்றது. அவரது வாகனம் விடை (எருது). அவர் அதன்மீது ஏறி வருபவர். இவர் உறையும் தலம் திருவீழிமிழலை. நான்கு வேதங்களையும் முறையாக ஓதி உணர்ந்து உறுதி வாய்ந்த மறையவர் நிறைந்துள்ள பதியும் இந்தத் திருவீழிமிழலையே ஆகும்.